ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ –
ನೂರು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಿ
ಎದೆಯ ಭಾವವ ತಡಕಿ
ಒಮ್ಮೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಕವನ
ಯಾಕೋ ಸರಿ ಎನಿಸಿದಾಗ
ಮತ್ತೆ ಅಳಿಸಿ ಬರೆಯುವಂತೆ:

ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊರಟು
ಎಲ್ಲೋ ತಲುಪಲು ಬಯಸಿ
ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತ
ಈ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ
ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ?

ಉಹುಂ, ಹಾಗಾಗಲಾರದು –
ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ
ನಿಜವಾಗಿರಲ್ಲ
ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ ಹಾದಿ
ಮರಳುವಂತಿಲ್ಲ!

(ಜನವರಿ,೨೦೦೪)

***

ಹನಿಗವನಗಳು

“ಮಯೂ(yU)ರ”ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಹನಿಗವನಗಳು

ತಿದ್ದುಪಡಿ

ಮಗು,
ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿ ನೋಡು-
ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ
ವಿಸ್ಮಯಗಳು ಏಳೇ ಏಳಲ್ಲ
ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು
ಅಂತಹ ಆನಂದದ ಅದ್ಭುತಗಳು
ಎಂಟಿರಬೇಕು!

***

ಕೋರಿಕೆ

ನಲ್ಲಾ,
ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ
ಮೃದಂಗವಾದನಕ್ಕೆ
ನೀನು ತಲೆದೂಗಿ
ದನಿಗೂಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಡ,
ಕಿವುಡಾಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು

***

ಹೋಲಿಕೆ

ಅವನಿಗೆ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಗೊಂದು
ಸುಂದರ ಹೋಲಿಕೆ ಕೊಡು
ನೋಡೋಣ ಎಂದೆ-
ಅವನಾದರೋ
ನನ್ನ ಹೆರಳ ಬಿಳಿಗುಲಾಬಿಯ ಒಮ್ಮೆ
ನವಿರಾಗಿ ಮುದ್ದಿಸಿ
ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟ.

***
ಕನ್ನಡಿ

ಇನಿಯಾ,
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು
ವಿಕಸಿತ ಕಮಲವಲ್ಲ
ಪ್ರಶಾಂತ ತಿಳಿಗೊಳವಲ್ಲ
ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರವಲ್ಲ
ಫಳಗುಟ್ಟುವ ಮೀನೂ ಅಲ್ಲ
ಅದು ಕೇವಲ-
ನಿನ್ನೊಲವ ಪ್ರತಿಫಲಿಪ
ಕನ್ನಡಿ ಮಾತ್ರ!

***

ಚಿಗುರಿದ ಕನಸು – ಓ ಬಂಧುವೇ..

ಚಿತ್ರ – ಚಿಗುರಿದ ಕನಸು- (೨೦೦೩)
ಸಾಹಿತ್ಯ – ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ
ಸಂಗೀತ – ವಿ.ಮನೋಹರ್
ಗಾಯಕ – ಡಾ.ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್

ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ

ಹಾಡು ಕೇಳಿ –

ಬಂಧುವೇ.. ಓ ಬಂಧುವೇ…
ಗಂಗವ್ವಾ ಗಂಗಾಮಾಯಿ ಮಮತೆಯ ಧಾರೆ
ಗುರಿಯಿರದೆ ಅಲೆವ ನನ್ನ ಮೂಲವ ತೋರೆ
ಯಾವುದೋ ದಡದಿಂದ ಕರೆಯುತಿದೆ ಅನುಬಂಧ
ಎಲ್ಲಿಯದೋ ಈ ಸೆಳೆತ? ||ಪಲ್ಲವಿ||

ಕಾಡಿನ ಮೌನ ಗಾಳಿಯಲಿ
ನಾಡಿನ ಮಾತು ಧೂಳಿಯಲಿ
ಸಂತೆಯ ವೇಷಕೆ ಉಂಟೇ ಕೊನೆ
ಸಂಜೆಗೆ ಮರಳಲು ಎಲ್ಲಿ ಮನೆ?

ಪ್ರೀತಿಯ ರೆಕ್ಕೆ ಬೀಸಿ ಬಾನೆಲ್ಲ ಹಾರಿ
ತೇಲುವ ಮನಸಿಗಿಲ್ಲಿ ಬಾಳೆಲ್ಲ ದಾರಿ
ಕಾಣದ ನೆಲದಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಹೊಸ ಗಂಧ
ಯಾವುದೋ ಈ ಸೆಳೆತ? ||೧||

ನಡೆಯದೆ ದಾರಿ ದಕ್ಕೋದಿಲ್ಲ
ಕೇಳದೆ ಏನೂ ಸಿಕ್ಕೋದಿಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿಯ ಹನಿ ಪ್ರತಿ ಕಂಗಳಲು
ಭಾವವು ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಲು

ಕಲ್ಲಾಗಿ ನಿಂತ ನಮ್ಮ ಶಾಪವ ನೀಗು
ಹುಲ್ಲನು ಚಿಗುರಿಸೋ ಸ್ಪರ್ಶವ ನೀಡು

ತೀರದ ಈ ದಾಹ
ಅಲೆಗಳ ಆರೋಹ
ಎಲ್ಲೀಗೆ ಈ ಸೆಳೆತ? ||೨||

***