ಭಯೋತ್ಪಾದಕನ ಕರಿ ನೆರಳು – 4

follow url ಬಾಂಬು ಹೊತ್ತ ಕೆಂಪು ಮಾರುತಿ ಕಾರು ಭರ್ ಎಂದು ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು. ಕಾರಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮೋಟರ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಸುತ್ತಲೂ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಭರತಖಾನ ಮಾತ್ರ ಈ ಪುಟ್ಟ ಬಿಳಿಯ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಕೊಂಡ. ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ಆಟೊ ಒಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪೋಲೀಸ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಓಡಿದಳು. ಭರತಖಾನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ತಾನೂ ಪೋಲೀಸ ಸ್ಟೇಶನ ಒಳಗೆ ನಡೆದ. ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಒಳಗೆ ಓಡಿದ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಏ.ಸಿ.ಪಿ.ಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಳು.ಹಾಗೆಯೆ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು,”ಸರ್, ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಾಂಬು ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದು ತೊದಲಿದಳು.ಇವಳ್ಯಾವಳೊ ಹುಚ್ಚಿ ಇರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡ ಏ.ಸಿ.ಪಿ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಿಷ್ಠಬಿಲ್ಲೆಗೆ, “ಇವಳ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ ಬರಕೊಳ್ಳಯ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರನಡೆದರು. ಕನಿಷ್ಠಬಿಲ್ಲೆ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾಳ ಹೆಸರು,ವಿಳಾಸ, ಕಂಪ್ಲೇಂಟ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆದುಕೊಂಡ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭರತಖಾನ ತನ್ನ ಗುಂಪಿನ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮೋಬೈಲ ದಿಂದ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಪೋಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ಎದುರಿಗೆ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದ. ಭರತಖಾನ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾಳ ಪರಿಚಿತನಂತೆಯೆ ನಟಿಸುತ್ತ ಅವಳನ್ನು ದಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಒಳ ನಡೆದ. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿತು.

ಎ.ಸಿ.ಪಿ. ಮನೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಅವರ ಮೊಬೈಲ ರಿಂಗಣಿಸಿತು. ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಎ.ಸಿ.ಪಿ. ಹೌಹಾರಿದರು. “ಭಾಭಾ ಸಂಶೋಧನಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಾಂಬು ಸ್ಫೋಟ; ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ನುಚ್ಚು ನೂರು; ಐವರ ಸಾವು.”
ಏ.ಸಿ.ಪಿ. ಕಾರನ್ನು ಭಾಭಾ ಸಂಶೋಧನಾಲಯದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಿದರು. ಹಾಗೆಯೆ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಚೇರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ, ” ಬಾಂಬ್ ಬಗ್ಗೆ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳಲ್ಲ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ; ಅವಳನ್ನು ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕರೆಯಿಸಿ ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವಳು ಸಂಶಯಿತರೆ ಚೆಹರೆ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗಳಿಗೂ ಕಳೆಯಿಸಿ ಕೊಡಿ. ಏರ್ ಪೋರ್ಟ್, ರೇಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಶನ್ , ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಫ್ತಿ ಸಿ.ಐ. ಡಿ ಕಳಿಸಿರಿ ಎಂದು ತುರ್ತು ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು.
………………………………………………………………….
ಭರತಖಾನ ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಈ ಬಿಳಿಯ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಆರಾಮವಾಗಿ ನಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ಅವನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಸ್ಟೂಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆವರ ಹನಿಗಳು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿದ್ದವು. ತುಟಿಗಳು ಅದುರುತ್ತಿದ್ದವು. ಏದುಸಿರಿನಿಂದಾಗಿ ಎದೆ ಏರಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಬೇಟೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಕೊಲ್ಲುವದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಮಜಾ ಇರುವದಿಲ್ಲ, ಇಂಚಿಂಚು ಹರಿಯುತ್ತ, ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎನ್ನುವದು ಭರತಖಾನನ ತತ್ವ. ಅವನ ಬೇಟೆ ಅವನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ, ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡ ಭರತಖಾನ ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು, ರೂಮ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ ಹೊರ ನಡೆದ.
………………………………………………………….

ಭರತಖಾನನ ಅಪ್ಪ ಪ್ರೊ. ಸಯಾದುಲ್ಲಾ ಖಾನ ಹೆಸರಾಂತ ಇತಿಹಾಸ ಪಂಡಿತರು. ಭಾರತೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತದ ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ವಾರಸುದಾರರು. ಹಿಂದು, ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಯಾರೇ ಇರಲಿ, ಈ ದೇಶದ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವದವರು. ಆದುದರಿಂದಲೇ, ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಭರತಖಾನ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಭರತಖಾನ ಗಣಕ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಂಜನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಂಡಿಗೆ ತೆರಳಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಖ್ಯ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅತಿ ಗೋಪ್ಯದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ದರ್ಶನ ಸಹ ಲಭ್ಯವಾಯಿತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಫಿರರನ್ನೆಲ್ಲ ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ನೀಡಿದ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಭರತಖಾನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದಿದ್ದ.

ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಹಾಮಂಡಲದ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಭೆ ನಡೆದಿದೆ. ಪ್ರಮುಖ ಭಾಷಣಕಾರರಾದ ಪ್ರೊ. ಸಯಾದುಲ್ಲಾಖಾನರ ಭಾಷಣ ನಡೆದಿದೆ. ” ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ ವಿದೇಶೀಯರೆಂದರೆ ತುರ್ಕರು ಹಾಗು ಪರ್ಶಿಯನ್ನರು. ಇವರಿಂದ ಧರ್ಮಾಂತರಗೊಂಡ ಭಾರತೀಯರು ತಾವು ಭಾರತೀಯರೆನ್ನುವದನ್ನೆ ಮರೆತರು. ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭೀಕರವಾಗಿ ಅವರು ಇತರ ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ವರ್ತಿಸಿದರು. ಮಲ್ಲಿಕ ಕಾಫರ ಇದರ ಉದಾಹರಣೆ. ಆಬಳಿಕ ಸಹ Two nation theory ಸಾರಿದ ಜಿನ್ನಾ, ಈವತ್ತಿಗೂ India is a plural country ಎಂದು ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವ ಪಂಡಿತರು ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತೀಯ ಬೀಜದವರೇ ಎನ್ನುವದನ್ನು ಮರೆತ ಮಹಾನುಭಾವರು. ತಮ್ಮನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದವರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೇ ಆತ್ಮಸಾತ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಮನೋವಿಕಾರಕ್ಕೆ Stockholm syndrome ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ದಾಸ್ಯಭಾವನೆಗೆ ನಾನು Mallik kaphar syndrome ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.”

ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಟಿ.ವಿ. ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಭರತಖಾನ್ ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ರಿಮೋಟ ನ ಬಟನ್ ಒಂದನ್ನು ಒತ್ತಿದ. ಒಮ್ಮೆಲೆ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಣ್ಯರ ಅಂಗಾಂಗಳು ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಹಾರಿದ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡಿತು. ಭರತಖಾನ ವ್ಯಂಗ್ಯ ನಗುವೊಂದನ್ನು ನಕ್ಕ. “ಸಾಲಾ ಮಟಾಶ್!” ಎನ್ನುತ್ತ ಟಿ.ವಿ. ಬಂದು ಮಾಡಿದ.
***

ಬೂದಿಯಾಯಿತು ಬದುಕು – 3

ಧಾರಿಣಿ ಆದಿನವೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಣ್ಣನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಕಳೆದಳು.ತನಗೆ ಸೈಕಲ್ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ…ಜಡೆ ಎಳೆದು ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ…ಗಂಟಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಟ್ರಿಗ್ನಾಮಿಟ್ರಿ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ…ಅಪ್ಪನ ಜೇಬು ತನ್ನ ಹರೆಯದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲ್ಲು ಆಗದಿದ್ದ ಗಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖ ಸಣ್ಣದಾದಾದಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ನಿನಗೇನೇನು ಬೇಕು ಹೇಳು ಎಲ್ಲಾ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ… ಎದೆ ಉಬ್ಬಿಸಿ ಪ್ರೆಸಿಡೆಂಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ ಮೆಡಲ್ ಅನ್ನು ರಾಷ್ಟಪತಿಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅಣ್ಣ…ತಾನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮೊದಲತಿಂಗಳ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಡಿಲ ತುಂಬಾ ಉಡುಗೊರೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಅಣ್ಣ… ನನ್ನ ಬಾಳ ಗೆಳೆಯ ರಾಜೀವನನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಅಣ್ಣ…
ರಾಜೀವನ ಸ್ಥಿತಿಯೇನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ… ಪ್ರತಾಪ ಅವನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯ…ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ…ಇಬ್ಬರೂ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ನಂತರ ತಾನು ಸೇರಿದ ಕಂಪನಿಗೇ ರಾಜೀವನನ್ನು ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ.ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ರಾಜೀವ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಮನೆಯವನಂತೆ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದ್ದೂ,ಧಾರಿಣಿಗೆ ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು.ಅಸಾಧಾರಣ ಬುದ್ದಿವಂತನಾಗಿದ್ದ ಪ್ರತಾಪ ಅಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಲೀಡ್ ಪೊಸಿಶನ್ ಗೆ ಏರಿದರೂ ರಾಜೀವನಿಗೆ ಅಸೂಯೆಯೇನಿಲ್ಲ ಮಿತ್ರನ ಪ್ರಗತಿ ಕಂಡು ಅಚ್ಚರಿ ತುಂಬಿದ ಹೆಮ್ಮೆ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಾಪನೇ ಟೀಮ್ ಲೀಡ್ ಆಗಿದ್ದ ರಾಜೀವನನ್ನು ತನ್ನ ಟೀಮ್ ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರ್ ನ ಇಪ್ಪತ್ತ ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.
ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಮಿತ್ರರಿಬ್ಬರೂ ದುಬಾರಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ ನಲ್ಲಿ ತಮ್ ತಮ್ಮ ಪಾಕಪ್ರವೀಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬರಿನ್ನೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಸೋತು ಹೋಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ `ಬೇಗ ಮದ್ವೆ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಯ್ಯಾ…ನಿನ್ ಅಡುಗೆ ತಿಂದು ನಾನು ಹೊಟ್ತೆ ಕೆಟ್ಟು ಒಂದು ದಿನ ಗೊಟಕ್ ಅಂದ್ಬುಡ್ತೀನಿ ಅಷ್ಟೆ…ಅಂತ ರಾಜೀವನಿಗೆ ಪ್ರತಾಪ ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಡಿಯಾಗೆ ಮನೆಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ `ಧಾರಿಣೀ.. ಬೇಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋದು ಕಲ್ತು ಕೊಳ್ಳೇ… ನಿನ್ ಭಾವಿ ಗಂಡನ ಅಡುಗೆ ತಿಂದೂ ತಿಂದೂ ಸಾಕಾಗಿದೆ ನಂಗೆ…’ ಎಂದು ಧಾರಿಣಿಯನ್ನು ಛೇಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ…
ಮೊದಲ ಹಂತದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮುಗಿದು ಎರಡನೇ ಫೇಸ್ ಶುರು ವಾಗುವ ಮೊದಲು ರಾಜೀವ -ಧಾರಿಣಿಯರ ಮದುವೆ ನಡೆದಿತ್ತು…ಅಮ್ಮನ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವಾಗ ಧಾರಿಣಿಯ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ ರಾಜೀವ ಸಾನಿದ್ಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಣ್ಣನ ನೆರಳು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭರವಸೆ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ಸಾಹ ಬಲ ನೀಡಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಶಾರದಮ್ಮನಿಗೂ ಮಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಡುವಾಗ ಪ್ರತಾಪ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನಲ್ಲ ಎಂದ ಸಂಗತಿ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಿತ್ತು…

ಧಾರಿಣಿ,ರಾಜೀವ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದೆ ಪ್ರತಾಪ `ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನವದಂಪತಿಗಳು ನಿಮ್ಮಿಬ್ರ ಮಧ್ಯೆ ನಾನ್ಯಾಕೇ…? ಪಾನಕದಲ್ಲಿ ಪರಕೆ ಕಡ್ಡಿ ತರ… ಅಂತ ಧಾರಿಣಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ವಾಸ್ತವ್ಯ ವನ್ನು ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಮಿತ್ರನ ಮನೆಗೆ ಸಾಗಿಸಿದ್ದ.ಆದರೆ ರಾಜೀವ ಪ್ರತಾಪನಿಗೂ ಸೇರಿಸಿ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಊಟ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ.ಧಾರಿಣಿಯ ಹೊಸ ರುಚಿ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲಿಪಶುವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ `ನಿನ್ ಅಡುಗೆಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ ತಿತ್ತಲ್ಲೋ ಮೈ ಡಿಯರ್ ಬ್ರದರ್ ಇನ್ ಲಾ’ ಅಂತ ರಾಜೀವನ ಹತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಾಪ.

ಅಂದು ಆ ಕರಾಳ ದಿನ….
ಸಮಯಪಾಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಪ್ರತಾಪ ಕೊಂಚ ಬೇಗನೆ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ…
ಧಾರಿಣಿಯ ತೋಳಸೆರೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂದು ರಾಜೀವ ಆಫೀಸು ಸೇರುವದು ಕೊಂಚ ತಡವಾಯಿತು…
ಅವನು ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ…….ಘೋರ ನಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು….
ಮೃದು ಮನಸ್ಸಿನ ರಾಜೀವ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕುಸಿದು ಹೋಗಿದ್ದ… ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದವನಂತೆ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಾ
ರಾಜೀವ ಅವಶೇಷಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಿತ್ರನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದ… ಆದರೆ ಪೋಲೀಸರು ಮತ್ತು ಮತ್ತ FBI ಅವನನನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಅಟ್ಟಿದ್ದರು….

***

ಎಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭವೋ? – 1

ರಾಜೀವ ಕೈಲಿದ್ದ ಬ್ರೀಫ್‍ಕೇಸನ್ನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದ ಸದ್ದಿಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನ ಚಾಟ್ ವಿಂಡೋದಲ್ಲಿ ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಧಾರಿಣಿ ತುಸು ಬೇಸರದಿಂದಲೇ ಅತ್ತ ತಿರುಗಿದಳು. ರಾಜೀವನ ಮುಖ ಎಂದಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಲೆ ಕೆದರಿಹೋಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಬಿಳಿಯ ಶರ್ಟ್ ಮುದುರಿತ್ತು. “ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆಯಾ?” ಎಂದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕೇಳಲು ಹೊರಟವಳನ್ನು ರಾಜೀವನ ಬಿಗಿದ ಮುಖಭಾವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ರಾಜೀವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅತ್ತಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಯಾರದೋ ಮೇಲಿನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸುವಂತೆ ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ಕಟಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಧಾರಿಣಿಗೆ ರಾಜೀವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಭಯವಾಯಿತು. ಎಂದೂ ಸಹನೆಯ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿರುವ ರಾಜೀವನಿಗೇನಾಗಿದೆ? ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಾಜಿನ ದೊಡ್ಡ ಲೋಟದ ತುಂಬಾ ತಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಸಿ ತಂದು ರಾಜೀವನ ಮುಂದಿಟ್ಟಳು. ರಾಜೀವ ಇಡೀ ಲೋಟದ ನೀರನ್ನು ಗಟಗಟನೆ ಕುಡಿದ. ಅವನು ಯಾವುದೋ ಆವೇಗವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದಂತಿತ್ತು.

ಧಾರಿಣಿ ಕೇಳಲೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಮೆಲ್ಲನೆ – “ರಾಜೀವ, ಏನಾಯಿತು?” ಎಂದಳು. ರಾಜೀವ ಧಾರಿಣಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಅಸಹಾಯಕ ನೋಟ ಹರಿಸಿದ.

***

ಪ್ರವಲ್ಲಿಕ ಎದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಬೆದರಿದ ಹರಿಣಿಯಂತೆ ರೂಮೊಳಗೆ ಬಂದು ದಬ್ ಎಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಫಿಲಂಫೇರ್ ಓದುತ್ತಾ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ಕಾಂತಿ ಗಾಭರಿಯಿಂದ ಎದ್ದು `ಏನಾಯ್ತೇ ವಲ್ಲೀ…?’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದಳು…

ಪ್ರವಲ್ಲಿಕ ಮೊದಲೇ ಭಯಸ್ತೆ… ಏನೋ ಆಗಬಾರದ್ದು ಆಗಿದೆ … ಅದಕ್ಕೇ ಹೀಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ…ಅಂತ ಕಾಂತಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು…
ಅವಳ ಬೆನ್ನು ಸವರಿ ನೀರಿನ ಬಾಟಲು ಕೊಡುತ್ತಾ `ಮೊದಲು ಸುಧಾರಿಸ್ಕೋ ವಲ್ಲೀ…ಏನಾಯ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳು…’ ಅಂದಳು ಕಾಂತಿ
ಪ್ರವಲ್ಲಿಕ ಎಷ್ಟು ಗಾಭರಿಯಾದ್ದಳೆಂದರೆ ಸುಧಾರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಸಾಲದೇನೋ ಅನ್ನಿಸಿತು ಕಾಂತಿಗೆ…

ಏಳು ಹೊಡೆಯಿತು ಢಣ್…ಢಣ್… ಢಣ್…

ನಾನು ಹೋಗಿ ನಿಂಗೂ ಊಟ ತಂದ್ಬಿಡ್ತೀನಿ… ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ಏನೂ ಸಿಗಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ… ನಮ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಕಥೆ ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ… ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಾಂತಿ ಇಬ್ಬರ ತಟ್ಟೇನೂ ತೊಗೊಂಡು ಡೈನಿಂಗ್ ಹಾಲ್ ಕಡೆ ಹೊರಟಳು.

***
ರಾಜೀವ ನ್ಯೂರ್ಯಾಕ್ ನಗರಿಯ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದ ಕಂಪನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ತಾನೇ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ ಧಾರಣಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಭಾರತದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ. ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೀವ ಧಾರಣಿಗೆ ಟಿ.ವಿ ಆನ್ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದ. ಧಾರಣಿ ರಿಮೋಟ್ ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಿ.ಎನ್.ಎನ್ ಚಾನಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಆ ಸುದ್ದಿ ಮೂಡಿಬರುತಿತ್ತು.

‘ನ್ಯೂರ್ಯಾಕ್‍ನ ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರ್ ಮೇಲೆ ಆತ್ಮಾಹುತಿ ದಾಳಿ…’

ಅವತ್ತು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧ ತೋರಿಸುತಿತ್ತು…

***

ಧಾರಿಣಿ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತುಂಬು ಕೆನ್ನೆಗಳ ತುಂಬಿ ಕೂತಿದ್ದಳು ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಅಲುಗದೆ…ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬ ಬರೆದ ಚಿತ್ರದಂತೆ…ತನ್ನ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಕೀನಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಒಳಬಂದ ರಾಜೀವ ಅವಳೆಡೆಯೇ ನೆಟ್ಟನೋಟದಿಂದ ನೋಡಿದ. ಅವನು ಬಂದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಧಾರಿಣಿ ಕೂತೇ ಇದ್ದಳು…ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ಕರೆಗಟ್ಟಿತ್ತು…ಅವಳು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಹಾಗೇ ಕೂತಿರಬೇಕು…ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಟಿ.ವಿ ಏನೋ ಕಿರಿಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜೀವ ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವಳ ಭುಜ ಹಿಡಿದು ಅಲುಗಿಸಿದ `ಏನಾಯ್ತು ಧಾರಿಣೀ…’ಧಾರಿಣಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮುಂಗುರುಳು ನೇವರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕೆನ್ನೆ ಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ರಾಜೀವನಿಗೋಸ್ಕರ ಟೀ ಮಾಡಲು ಒಳ ನಡೆದಳು.ರಾಜೀವ ಟಿ.ವಿ. ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು… ಕಿಚನ್ ಗೆ ಬಂದು ಟೀ ಸೋಸುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರಿಣಿಯ ಭುಜ ಬಳಸಿ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ “ನಾಡಿದ್ದಿಗೆ ಆರು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತೆ ಧಾರಿಣಿ…ಎಷ್ಟು ನೋಯುತ್ತೀಯಮ್ಮಾ…ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೋ…ಧಾರಿಣಿ ಮಾತಾಡದೆ ಅವನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದಳು…

***