ನಿನಗಾಗಿ

ಕಲ್ಪನೆ ಕುಂಚವ ಭಾವದಿ ಹೊರಳಿಸಿ
ರಚಿಸಲು ಕುಳಿತೆನು ನುಡಿಚಿತ್ರ
ಹೃದಯದಿ ತುಂಬಿದ ಒಲುಮೆಯೆ ಬರೆಸಿದೆ
ನಿನಗಾಗೆಂದೇ ಈ ಪತ್ರ

ತೂರುತ ಬರುವ ಮುಳ್ಳಿನ ಮಾತಿಗೆ
ಸಾತ್ವಿಕ ನಡತೆಯ ಬಿಳಿಹೂವು
ನಕಾರ ಯೋಚನೆ ಸನಿಹ ಬರದಂತೆ
ರೋಗ ನಿರೋಧಕ ಕಹಿಬೇವು

ಉಕ್ಕುತ ಬಿಕ್ಕುತ ಸೊಕ್ಕುತ ಬರುವ
ಆವೇಗದ ಬೆಂಕಿಯ ತಡೆವ ಕೂಲ್ ಗಾಜು
ಮೃದುಮನ ನರಳಿಸೊ ನೆತ್ತರ ಗಾಯಕೆ
ನೋವ ಮಾಯಿಸುವ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು

ಬಾಯಾರಿದ ಪಥಿಕನ ತಣಿಸುವ
ಸಿಹಿ ನೀರಿನ ತಣ್ಣನೆ ಬಾವಿ
ಬರಿಗಾಲಿಗೆ ಬರೆ ಹಾಕುವ ರಸ್ತೆಗೆ
ಏಸಿ ಚಾಲಿಸಿದ ಎಸ್ಯುವಿ

ದುಡುಕಿನ ಮನಸಿನವಾಂತರ ಮದ್ದಿಗೆ
ಕಹಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಸಿಹಿ ಗುಳಿಗೆ
ಬರೆಯುತ ಹೋದರೆ ಸಾಗಿದೆ ಮನದಲಿ
ನೆನಪಿನ ಸುಮಧುರ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಭರವಸೆ ಕಳೆದ ಕಾಳರಾತ್ರಿಯಲಿ
ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಕೃಪೆ ನೀನು
ಬಣ್ಣಿಸ ಹೊರಟರೆ ಪದಗಳೇ ಸೋತವು
ನುಡಿಯಲಿ ತಾನೇ ನಾನಿನ್ನೇನು?

ಸ್ವಗತ

ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಯು ನಾನು
ಬಹುಮಹಡಿ ಬಂಗಲೆಯು
ಚಿನ್ನ, ಒಡವೆಗಳಿಂದ
ತುಂಬಿತುಳುಕಾಡುವ ತಿಜೋರಿ
ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಉಂಟು
ರಾಶಿ ಹಣದ ಗಂಟು

ಇಷ್ಟಿದ್ದೂ ಹೀಗೇಕಿಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಹೆನು
ಬರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ?
ಹಾಸಿಗೆ, ಹೊದಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಿ?
ಹಕ್ಕಿ ಗರಿಗಿಂತಲೂ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದ
ನನ್ನ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯೀಗ ಹೋಯಿತೆಲ್ಲಿ?
ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಹರೋ ಎಲ್ಲಾ ?
ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ;
ಸುತ್ತಲೂ ಮುತ್ತಿದ್ದ ಆಳುಕಾಳುಗಳು?

ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯಲಿ, ಕೊರೆವ ಚಳಿರಾತ್ರಿಯಲಿ
ಶವಾಗಾರದ ತಂಪಿನಲಿ ಮಲಗಿರುವ
ಸಿರಿವಂತ ಶವವೊಂದು ನಡೆಸುತಿದೆ
ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನೇ ಮೌನ ಸಂವಾದ!

(‘ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯ’ದ ‘ಡಿಂಡಿಮ’ಕ್ಕೆಂದು ಬರೆದಿದ್ದು)

ಕಾಡ ಬೆಳದಿಂಗಳು – ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳದಿಂಗಳು

ರಚನೆ : ಶ್ರೀಪಾದರಾಜರು

ಗಾಯಕ : ವಿದ್ಯಾಭೂಷಣ

ಕಾಡ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಈ ಸಂಸಾರ
ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳದಿಂಗಳು ||ಪಲ್ಲವಿ||

ಉಂಟಾದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನೆಂಟರು ಇಷ್ಟರು
ಬಂಟರಾಗಿ ಬಂದು ಬಾಗಿಲ ಕಾಯ್ವರು
ಉಂಟಾದತನ ತಪ್ಪಿ ಬಡತನ ಬಂದರೆ
ಒಂಟೆಯಂತೆ ಕತ್ತ ಮೇಲಕೆ ಎತ್ತುವರು ||೧||

ಏರುವ ದಂಡಿಗೆ ನೂರಾಳು ಮಂದಿಯು
ಮೂರು ದಿನದ ಭಾಗ್ಯ ಝಣಝಣವು
ಮೂರಾರು ಸಾವಿರ ದಂಡವ ತೆತ್ತರೆ
ರಂಗವಿಠಲನನ್ನೆ ಸರಿ ಎಂಬರಯ್ಯ ||೨||