ನನ್ನ ಬಯಕೆ – ಕುವೆಂಪು

ಕವಿ – ಕುವೆಂಪು

ಹಾಡು ಕೇಳಿ

ಸದ್ದಿರದ ಪಸುರುಡೆಯ ಮಲೆನಾಡ ಬನಗಳಲಿ
ಮೊರೆವ ತೊರೆಯೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಗುಡಿಸಲೊಂದಿರಲಿ.
ಅಲ್ಲಿ ಗಿಳಿ ಗೊರವಂಕ ಕೋಗಿಲೆಗಳಿಂಚರವು
ಕಲೆಯುತಲೆಯಲೆಯಾಗಿ ತೇಲಿ ಬರುತಿರಲಿ.

ಅಲ್ಲಿ ಬಳಿ ಪಸಲೆಯಲಿ ದನಗಳಂಬಾ ಎಂಬ
ದನಿಯು ದನ ಕಾಯುವನ ಕೊಳಲೊಡನೆ ಬರಲಿ.
ಅಲ್ಲಿ ಸಿರಿಗನ್ನಡ ಕಬ್ಬಗಳ ಹಬ್ಬಗಳು
ದಿನ ದಿನವು ಸವಿಯೂಟವಿಕ್ಕುತಿರಲೆನಗೆ.

ಬಾಂದಳದಿ ಹಾರಿದರು ಬುವಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರುತಿಹ
ರಸಿಕನಾಗಿಹನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಿರಲೆನಗೆ.
ಬೈಗಾಗೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಗಳಪಿಯಲೆದಡ್ಡಾಡೆ
ಗೋಪಾಲನಾಗಿರುವ ತಿಮ್ಮನೆನಗಿರಲಿ!

ಮೇಲೆ ಬಾಳನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನಳಿದು ಮರೆಯಾಗೆ
ನನ್ನಾಸೆ ಏನೆಂದು ಎಲ್ಲರರಿತಿರಲಿ:
ಸಗ್ಗವಿವನೊಳಗೊಂಡಿರಲು ಸಗ್ಗವೆನಗಿರಲಿ;
ನರಕವಿವನೊಳಗೊಂಡಿರಲು ನರಕವಿರಲಿ!

ಅಮ್ಮ

ಅವಳು-
ದುಡಿದುಡಿದು ಸತ್ತವಳು,
ದುಡಿದು ಬೇಸತ್ತವಳು,
ಬದುಕ ಹೆಗ್ಗಾಲಿಯ ಕೆಳಗೆ
ನುಚ್ಚು ನೂರಾದವಳು

ಅವಳಿಲ್ಲ ಈಗ-
ಹೀಗನ್ನುವುದು ದಾಷ್ಟೀಕ
ಇದ್ದೇ ಇದ್ದಾಳೆ ಮನದಾಳದೊಳಗೆ-

ನಾನೊಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಾಗ
ಮೈದಡವಿ ಸಂತೈಸುತ್ತಾಳೆ,
ನನ್ನ ಸುಖ, ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ
ತಾನೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ನಲಿಯುತ್ತಾಳೆ,
ತೀರದ ಕೊರಗಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ,
ಆರದ ಗಾಯವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಾಳೆ,
ಭಾರದ ನೆನಪಾಗಿ ಮೀಟುತ್ತಾಳೆ

ಇಲ್ಲಿ…… ಅಮೆರಿಕಾದ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ತಿಳಿಸಾರು ಕುದಿವಾಗ
ಕರಿಬೇವ ಘಮದಂತೆ ಹಿತವಾಗಿ ಸುಳಿಯುತ್ತಾಳೆ
ನನ್ನ ಎಳೆ ಕಂದಗಳ ಹಾಲು ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಫಕ್ಕನೆ
ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ….
ದೂರದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿ ನಡೆವಾಗ
ಮಂದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು
ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ

ಅವಳು… ಮಹಾದೇವಿಯಲ್ಲ,
ಮಹಾನುಭಾವಳಲ್ಲ,
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುವ ಸರ್ವೇ ಸಾಧಾರಣ
ಪ್ರೇಮಮಯಿ ಹೆಂಗಸು!

ಅವಳು…ಅವಳೇ…ನನ್ನಮ್ಮ..
ಆಗಿರಲೂಬಹುದು ಅವಳು ನಿಮ್ಮಮ್ಮ!!

(೨೦೦೧, ಮದರ್ಸ್ ಡೇ)

***