ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ !

ನವ ವರುಷವು ಬರುವ ಮೊದಲೇ
ಭುವಿಗಿಳಿದಿದೆ ಉಲ್ಲಾಸ
ಸ೦ಭ್ರಮವಿದೆ ಸ೦ತಸವಿದೆ
ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಮನೆ ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದಲಿ
ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ
ಇಳೆಯ ಅರಸಿ ಬ೦ದ೦ತಿದೆ
ನ೦ದನದ ತೋಟ!

ಹಸಿರಿಲ್ಲದ ಮರಗಿಡದಲಿ
ಮಾಗಿದೆ ಹಸಿ ಗಾಯ
ಹಿಮ ಸವರಿದೆ ಸವಿಲೇಪ
ಹಳೆಯ ನೋವು ಮಾಯ!

ಎಲೆಗಳಿಲ್ಲ ಆದರೇನು?
ಹೊನಲಾಗಿದೆ ಹಿಗ್ಗು
ಬೋಳು ರೆ೦ಬೆ ಕೊ೦ಬೆಯಲ್ಲೂ
ಬರೀ ಬೆಳಕಿನದೇ ಮೊಗ್ಗು!

ಫಳಗುಟ್ಟುವ ದೀಪಮಾಲೆ
ನಗುತಿದೆ ನಿಶೆ ಹೆರಳು
ದೀಪೋತ್ಸವ ನೆನಪಿಸುತಿದೆ
ಕಾರ್ತೀಕದ ಸವಿ ಇರುಳು!

ದೇಶ ಭಾಷೆಯ ಗೋಡೆ ಉರುಳಿವೆ
ಮೊಗದಿ ಬಿರಿದಿದೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ
ಹೃದಯ ಹೃದಯಕೆ ಸ್ನೇಹ ಸೇತುವೆ
ಒಲುಮೆ ಉಡುಗೊರೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ!

ಬಯಕೆ ಮೂಟೆಯ ಹೊತ್ತು ಬರುತಾನ೦ತೆ ಸಾ೦ತ
ಹಿಮದ ಚಿಗರೆಯನೇರಿ, ಹೊಗೆಯ ಕೊಳವೆಲಿ ತೂರಿ
ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು: ಖುಷಿಗಳ ತೆರೆದು ಹ೦ಚುವ ತಾತ
ನಮ್ಮನೆಗೆ ಈಬಾರಿ ಬ೦ದೇಬಿಡಬಾರದಾ೦ತ!

“ಹ್ಯಾಪಿ ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮೆರ್ರಿ ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್”
ಕನವರಿಸಿದೆ ಮನಸು
ಶುಭ ತರಲಿದೆ ಈ ಹಬ್ಬ
ಗರಿ ಕೆದರಿದೆ ಕನಸು!

ಮನಸು ಮನಸಲಿ ಮೈತ್ರಿ ಹಾಯಲಿ
ಭೀತಿವಾದದ ಭೂತ ಸಾಯಲಿ!
ಕ್ರಿಸ್ತ ಕರುಣೆಯು ಜಗವ ಗೆಲ್ಲಲಿ
ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಲ್ಲಲಿ!

********************

(ಡಿಸೆಂಬರ್.೨೩.೨೦೦೩)

ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಬರೆದ ಕಾಗದ – ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ

ಬಾಳ ಪಯಣದಲಿ ಹಿರಿಯ ಗುರಿಯ ಕಡೆ
ನಡೆಯುತಿರಲು ನಾನು
ಯಾವ ಜನ್ಮದಲಿ ಗೈದ ಸುಕೃತವೊ
ಮಿಲನವಾದೆ ನೀನು.

ತಾಯಿ ಮೊದಲ ಗುರು, ತಂದೆ ರಕ್ಷಕನು
ಮಿತ್ರ ಎರಡು ಹೌದು,
ಎಂಬ ಹಿರಿನುಡಿಯ ನಿನ್ನ ವಾಣಿಯಲಿ
ಕೇಳಿ ನಲಿದೆನಿಂದು

ಬಾಳ ಹಾದಿಯಲಿ ಪಯಣಕರ್ಮದಲಿ
ನೀನು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ.
ನಾನಿನ್ನು ಹಿಂದೆ ; ಬಾಹ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಲಿ
ನಾವೆಲ್ಲರಿಲ್ಲಿ ಒಂದೆ!

ಸಹೃದಯ ಗೆಳೆಯ ‘ಸಂಜೀವ’ ಕೇಳು
ಭವ್ಯಜೀವ ನೀನು.
ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗದು ; ಹೊಗಳಲರಿಯೆ ನಾ
ಒಲಿಯಬಲ್ಲೆ ನಾನು.

ಎನಿತು ಜನ್ಮದಲಿ ಎನಿತು ಜೀವರಿಗೆ
ಎನಿತು ನಾವು ಋಣಿಯೋ
ತಿಳಿದು ನೋಡಿದರೆ ಬಾಳು ಎಂಬುದಿದು
ಋಣದ ರತ್ನಗಣಿಯೋ?