ಡಿವಿಜಿಯವರ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ತಿಗಳು

* ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂದರೆ ಎದೆಯನ್ನು ಅಲುಗಿಸುವಂಥ ಮಾತು.

* ಜೀವನದ ಕೊಳೆ-ಕಲ್ಮಶಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬಲ್ಲ ತೀರ್ಥವೆಂದರೆ ಕಾವ್ಯತೀರ್ಧ.

* ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ವೈರಾಗ್ಯದ ಸೋಗಿಗಿಂತ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಭೋಗದ ಸಾಧನೆ ಮೇಲೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು.

* ಸಂಸ್ಕೃತವು ಮಳೆಯ ಮೋಡ; ಕನ್ನಡವು ಅದನ್ನು ಹನಿಯಾಗಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂಗಾಳಿ.

* ಉತ್ತಮ ಜೀವನದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಸಾಹಿತ್ಯ.

* ಮಿತತೆಯೇ ಬಲ ; ಬಾಹುಳ್ಯವೇ ದೌರ್ಬಲ್ಯ.

* ಬುದ್ಧಿ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ; ಕಾವ್ಯ ಕಾವೇರಿ.

* ಸರಸ್ವತಿಯು ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದ ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಲಿಯುವಷ್ಟು ಸರಳೆಯಲ್ಲ.

* ಮನುಷ್ಯ ಸ್ವಭಾವ ಹಾಲು. ಜಗತ್ತು ಹುಳಿಮಜ್ಜಿಗೆ.

* ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಜಗತ್ತು ಸಾಧನ.

* ಸಂತೋಷವು ಭಗವಧ್ಬಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣ.

* ಧರ್ಮದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯರೂಪ ದೇಶಸೇವೆ.

* ಪ್ರಜಾರಾಜ್ಯಕ್ಕಿರುವ ಮೊದಲನೆಯ ಶತ್ರು ಪ್ರಜೆಯ ಅಶಿಕ್ಷೆ.

* ಸಂಕಟದಿಂದಲೇ ಮಂಗಳಸ್ಮರಣೆ.

* ಯಮನಿಗೆ ಊಟವಿಡುವವನು ಕಾಮ. ಕಾಮನಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಡೆಬಡಿಸಿಕೊಡುವವನು ಯಮ.

* ಪ್ರಣಯವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದ್ವೈತ ; ಸರಸಸಲ್ಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತ ; ಪ್ರಣಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತ.

* ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುವುದು ಹೇಗೆ? ನೀರನ್ನು ಸೋಕದೆಯೆ ಈಜಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

* ಉತ್ಸವ ಗದ್ದಲ ಒಂದು ದಿನದ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ; ವಿವೇಕ ವಿಚಕ್ಷಣೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಚಿನ್ನ.

* ಜೀವನದ ಯಾವ ಭಾಗದಿಂದಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿನಾಯಿಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ.

* ಸಭ್ಯತೆ ಕಲೆ ; ಸಹವಾಸಾರ್ಹತೆ ಒಂದು ಕಲೆ ; ಮೈತ್ರೀ ಸಂಪಾದನೆ ಒಂದು ಕಲೆ ; ನಲ್ಮೆಯ ನೆರೆಹೊರೆತನ ಕಲೆ ; ರಾಷ್ಟ್ರಕಜೀವನ ಕಲೆ-ಅದು ಜೀವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲೆ, ಜೀವನ ಸಂವರ್ಧನ ಕಲೆ.

* ಕಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲದ ರಾಜಕೀಯವು ಮಣ್ಣುಂಡೆ ; ಕಕ್ಷಿ ಪ್ರಬಲಿಸಿರುವ ರಾಜಕೀಯವು ಸೊಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿಗೆ.

* ಕಾವ್ಯವು ಮನುಷ್ಯಕಾರ್ಯ ಆದರೂ ಅದು ರಹಸ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ.
***

`ಡಾ||ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ – ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ’ – ಲೇಖಕ ; ನೀಲತ್ತಹಳ್ಳಿ ಕಸ್ತೂರಿ, ಪ್ರಕಾಶನ ; ನ್ಯಾಷನಲ್ ಬುಕ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ (1988,1995)

ಹೀಗಿದ್ದರು ಡಿವಿಜಿ!

(“ಜಗದ ಪೊಗಳಿಕೆಗೆ ಬಾಯ್‍ಬಿಡದೆ ಸುಫಲ ಸುಮಭರಿತ ಪಾದಪದಂತೆ ನೈಜಮಾದೊಳ್ಪಿನಿಂ ಬಾಳ್ವವೊಲು’ ಇದು ಡಿವಿಜಿಯವರ ಕವಿತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜೀವನದ ರೀತಿಯೇ.” ಬರಹ, ಬದುಕು ಎರಡರಲ್ಲೂ ಧೀಮಂತಿಕೆ ಮೆರೆದವರು ಡಿ.ವಿ.ಜಿ(ದೇವನಹಳ್ಳಿ ವೆಂಕಟರಮಣಯ್ಯ ಗುಂಡಪ್ಪ). ನೀಲತ್ತಹಳ್ಳಿ ಕಸ್ತೂರಿಯವರ `ಡಾ||ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ – ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಡಿವಿಜಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ಈ ಬರಹ ಕಂಡೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದಿಟ್ಟು, ತುಳಸಿವನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು.)

ಉನ್ನತ ಚಿಂತನೆ, ಸರಳ ಜೀವನ- ಇದಕ್ಕೆ ಡಿವಿಜಿ ಉದಾಹರಣೆ. ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಉನ್ನತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಲಿಗೆಯ ಸ್ನೇಹ. ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರು, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರು, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಚಿರಪರಿಚಿತರೇ. ಆದರೆ ಡಿವಿಜಿ ಈ ಸ್ನೇಹ ಸಲಿಗೆ ಪರಿಚಯಗಳನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸಮುದ್ರದ ನಂಟು ಉಪ್ಪಿಗೆ ಬಡತನ. ಬಹುಪಾಲು ಅವರು ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಬದುಕಿದವರು. ಬರಹವೇ ಬದುಕಿಗೆ ಆಧಾರ. ಬರಹದಿಂದ ಬಲ್ಲಿದನಾಗುವುದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಂತೂ ಕನಸು. ಅದೂ ಅಗ್ಗದ ಜನಪ್ರಿಯ ಕತೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕವನ್ನಾಗಲಿ ಬರೆಯದೆ, ಡಿವಿಜಿಯ ಹಾಗೆ ತೂಕವಾದದ್ದನ್ನೇ ಬರೆದರೆ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಕನಸಲ್ಲೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಅವರ ಹಲವು ಕೃತಿಗಳು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳೇನೊ ಆದುದು ಉಂಟು. ಅದರೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ತರುವಷ್ಟು ಏನೂ ಅಲ್ಲ.ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಲಕೆಲವು; ಕಗ್ಗ, ಅಂತಃಪುರಗೀತ, ನಿವೇದನ, ಸಾಹಿತ್ಯಶಕ್ತಿ, ಜೀವನ ಸೌಂದರ್ಯ-ಸಾಹಿತ್ಯ, ಉಮರನ ಒಸಗೆ, ಮುಂತಾದವೇನೊ ಹಲವು ಮುದ್ರಣ ಕಂಡವು. ಓದುಗರನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿದ ಡಿವಿಜಿಗೆ ನಿರಾಶೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಅವರು ಬಡತನ ಸರಳತೆಗಳಿಗೆ ಒಲಿದಿದ್ದರು.

ಡಿವಿಜಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ ಸಾಂಸಾರಿಕವಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ತೀರ ಬಿಡುಬೀಸು. ನಕ್ಕು ನಗಿಸುವುದು, ಊಟೋಪಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯಿಂದ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವುದು, ಹಬ್ಬ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಎಂದರೆ ಉತ್ಸಾಹ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸಲಿಗೆ, ಸರಸತೆ, ಗೆಳೆಯರ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಡಿವಿಜಿ ವಿಚಾರದ ಮೊನಚು, ಹಾಸ್ಯದ ಹೊಳೆ, ಮಲುಕುಗಳಿಂದ ವಿಜೃಂಭಿಸುವರು. ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯೆ ಹೆಚ್ಚು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬಿಗಿ ಕಾಠಿನ್ಯ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಹಾಸ್ಯ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಉಂಟು. ವಾದ ವಿವಾದ ಸಂವಾದ ಮೂರರಲ್ಲೂ ಖುಷಿ, ಹುರುಪು.

 ವನಸುಮ ಡಿವಿಜಿ

ಒಂಟಿತನ ಡಿವಿಜಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಾವು ಚಿಂತನಪರರು. ರಾತ್ರಿ ಬಹು ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಗ್ರಂಥಾಭ್ಯಾಸ, ಚಿಂತನೆ. ತೋಚಿದ್ದನ್ನು ಆಗಲೇ ಬರೆದಿಡುವರು. ರಾತ್ರಿ ಯಾವಾಗಲೋ ಎದ್ದು ಬರೆಯುವುದು. ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತುಹಾಕಿರುವುದು, ಟಿಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಹೇರಳ.

ಡಿವಿಜಿಗೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಆಸ್ಥೆ. ಆಸಕ್ತಿ. ಬದುಕಿನ ಒಳಿತೇ ಅವರ ಜೀವನಾದರ್ಶ. ‘ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಕಲೆ ಜೀವನ ಕಲೆ’. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಪತ್ರಿಕಾಕಾರ್ಯ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆ, ಸೌಂದರ್ಯಚಿಂತನೆ, ಸಂಘಟನೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಾರ್ಯ-ಎಲ್ಲವೂ ಬದುಕಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗೀತ, ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ, ಗೆಳೆಯರ ಕೂಟ, ಸರಸ ವಿನೋದದ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಲ್ಲಿನರಾಗಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವರು. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವರು ಅದ್ವೈತಿಗಳು. ಆದರೆ ಅದ್ವೈತದ ಮಾಯವಾದವನ್ನಾಗಲಿ, ಜಗತ್ತು ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂಬುದನ್ನಾಗಲಿ ಅವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆ ವಾದಗಳಿಗೆ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಸಮರ್ಥನೆ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅವನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸತ್-ಚಿತ್-ಆನಂದ ಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಸತ್ಯವೇ, ಆನಂದಮಯವೇ. ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಈ ಸತ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ಆನಂದಗಳನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸುವುದು, ಕಾಣದ ಯಾವುದೊ ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವುದು ಡಿವಿಜಿಗೆ ಒಪ್ಪದು.

ಜೀವನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅದರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದು, ಆ ದುಡಿಮೆಯನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಸ್ವರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವುದು, ಫಲಾಫಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ, ಬದುಕನ್ನು ಹಸನುಗೊಳಿಸುವ ಸಮತೂಕ ಸಮಚಿತ್ತತೆ, ಸಮನ್ವಯದ ರೀತಿ, ಎದುರಾಳಿಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೂ ಮನ್ನಣೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಔದಾರ್ಯ, ಸಂಪ್ರದಾಯದ ರೀತಿನೀತಿಗಳಿಗೆ ಗೌರವ, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸು, ಒತ್ತಡದ ಕ್ರಾಂತಿಗಿಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯತ್ತ ಆಸಕ್ತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವನ-ಲೋಕಜೀವನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನ್ವಯ, ಈಶನಿಷ್ಠೆ, ದೇಶನಿಷ್ಠೆ – ಇದು ಅವರ ಜೀವನ ದರ್ಶನ.

ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮನೋಭಾವದ ಜೊತೆಗೆ ಡಿವಿಜಿಯವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಲವು ಇದ್ದುದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ. ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆಯೂ ಆಗಾಗ ಬಂದಿತ್ತು. ಹೊರಗಿನ ಎಲ್ಲ ಆಸೆ ಮೋಹಗಳನ್ನು, ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾಯಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ‘ಹಕ್ಕಿಯ ಪಯಣ’ ಎಂಬ ಪ್ರಬಂಧ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅವರ ಜೀವನ ದರ್ಶನದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ. ಇದನ್ನು ಡಿವಿಜಿ ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ‘ತೊಂಡುತನ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ಹೊಣೆಗೂ ತಲೆಕೊಡದೆ ಮನ ಬಂದಂತೆ ತಿರುಗುವುದು. ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ‘ಅಂಜುಬುರುಕುತನ’ ಈ ತೊಂಡಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಂನ್ಯಾಸದ ಅಂಜಿಕೆಯೆ ಅವರನ್ನು ಲೋಕಜೀವನಕ್ಕೆ ಎಳೆತಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿತು. ಆದರೂ ‘ತೊಂಡುತನ’ ಹಂಬಲ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಲೌಕಿಕ ಆಸೆ ಆಮಿಷ ಬೇಡ, ಯಾವ ಹೊಣೆಯೂ ಬೇಡ. ಅಡ್ಡಿ, ಆಚರಣೆ ಬೇಡ. ಹೊತ್ತಿಗೆ ಏನು ಸಿಗುವುದೊ ತಿನ್ನುವುದು, ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಚಾಚುವುದು, ಜೋಗಿಯ ಹಾಗೆ ಹಾಯಾಗಿ ತಿರುಗುವುದು, ಮರ ಗಿಡ ನದಿ ಆಕಾಶ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲ ಹಾಕುವುದು-ಇಂಥದೊಂದು ಹಂಬಲ.

ತನುಗಳುವರಾರುಮಿಲ್ಲದೆ
ಮನುಜಂ ತಾನಾರ್ಗುಮಳುವುದಿರದಿರೆ ಧನ್ಯಂ |
ಅನುಸರಿಸದೆ ತಾನಾರನು-
ಮನುಸರಿಪರ್ ತನಗುಮಿಲ್ಲದಿರೆ ಕಡುಧನ್ಯಂ ||

ಎಂಬ ಹಂಬಲ. ಈ ಹಂಬಲ ಕೈಗೂಡಲಿಲ್ಲ ಡಿವಿಜಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಯೆ ಇದ್ದರು. ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿರಾಲಂಬಿತ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಇತ್ತೇನೊ.

‘ಜಗದ ಪೊಗಳಿಕೆಗೆ ಬಾಯ್‍ಬಿಡದೆ ಸುಫಲ ಸುಮಭರಿತ ಪಾದಪದಂತೆ ನೈಜಮಾದೊಳ್ಪಿನಿಂ ಬಾಳ್ವವೊಲು’ ಇದು ಡಿವಿಜಿಯವರ ಕವಿತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜೀವನದ ರೀತಿಯೇ. ಹೆಸರಿನ ಹಂಬಲ ಅವರಿಗೆ ದೂರ. ೧೯೪೪ರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸ ದ.ಕೃ. ಭರದ್ವಾಜರು ‘ಕನ್ನಡನುಡಿ’ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆದರು. ಡಿವಿಜಿಯವರ ನಾಡು-ನುಡಿ ಸೇವೆಯ ಬಗೆ ಆದರದ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಲೇಖನ. ಅದಕ್ಕೆ ಡಿವಿಜಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಮರುಸಂಚಿಕೆಗೇ ಅವರು ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬರೆದು, “ಬದುಕಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅತಿಪ್ರಶಂಸೆ ಅವರ ಸಮೀಪ ಮಿತ್ರರಿಂದ ಆಗುವುದು ಅನಾವಶ್ಯಕ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ; ಹಾನಿಕರ” ಎಂದರು. “ವ್ಯಕ್ತಿಪ್ರಶಂಸೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಟ್ಟಿಗೂ ದೂರವಿರಬೇಕೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ತಾತ್ಪರ್ಯ” ಎಂದರು. ಇಂಥ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವೇನು ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು. ಇದು ಡಿವಿಜಿಯವರ ದಾರಿ. “ಹೊರಗೆ ಲೋಕಾಸಕ್ತಿ, ಒಳಗದರ ವಿರಕ್ತಿ”.

ಇಳಿಯುವೆನು ಮುಳುಗುವೆನು ವಿಶ್ವಾತ್ಮ ಸಾಗರದಿ |
ಮುಳುಮುಳುಗಿ ಕಳೆಯುವೆನು ಬೇರೆತನದರಿವ ||
ಇಳೆಬಾನ್ಗಳಾಟದಲಿ ಕುಣಿಯುವೆನು ಮೈಮರೆತು |
ಗಳಿಸೀಮನಸ್ಥಿತಿಯ-ಮಂಕುತಿಮ್ಮ.

ಡಿವಿಜಿಯ ಜೀವಿತ ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಶ್ರುತಿಮತಿಗಳೆರಡುಮಂ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿ |
ರತಿವಿರತಿಗಳುಭಯಸಮನ್ವಯವರಿತು ||
ಸ್ವತೆಪರತೆಗಳನೆರಡುಮಂ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿ|
ಮಿತಗತಿಯೆ ಹಿತಯೋಗ ಮರುಳು ಮುನಿಯ ||

ಡಿವಿಜಿಯವರ ಬದುಕು “ಮಿತಗತಿಯ ಹಿತಯೋಗ”.
***

`ಡಾ||ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ – ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ’ – ಲೇಖಕ ; ನೀಲತ್ತಹಳ್ಳಿ ಕಸ್ತೂರಿ, ಪ್ರಕಾಶನ ; ನ್ಯಾಷನಲ್ ಬುಕ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ (1988,1995)

ಹುಚ್ಚುಮನಸ್ಸಿನ ಹತ್ತುಮುಖಗಳು

ಈಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪಡೆದ ಸಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಲು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ’ಜ್ಞಾನಪಿತ್ಥ” ಪದ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಳಕೆಗೆ ತಂದವರಾರು?

ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತರೇ ಆಗಿರುವ ಡಾ.ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರು! “ಹುಚ್ಚುಮನಸ್ಸಿನ ಹತ್ತುಮುಖಗಳು” ಎಂಬ ಕಾರಂತರ ಆತ್ಮಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ.

ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ನಂತರ ಅಭಿನಂದನಾ ಸಮಾರಂಭಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಕಾರಂತರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ – “ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡದಾದೆ; ಇದೊಂದೇ ಕೆಲಸ ನನಗೆ. ನನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಓದಿದದವರು, ಓದದೆ ಬರಿದೆ ಅಭಿಮಾನ ತಾಳಿದ ಅಸಂಖ್ಯ ಜನರು. ನನ್ನನ್ನು ತಂತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡರು; ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಕರೆದರು. ಅಸಂಖ್ಯ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿದರು; ಶಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊದೆಸಿದರು; ಅಭಿನಂದನಾ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಬ್ದಭಂಡಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ಸೂರೆ ಮಾಡಿದರು. ಇದು ಮೀತಿ ಮೀರಿದ ಪ್ರಶಂಸೆಯಲ್ಲವೇ – ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಗಾಗ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಗಳಿಕೆಗೂ ಒಂದು ಮಿತಿ ಬೇಕು – ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಾನು ಪರಿಹಾಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನನ್ನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದವರ ಮುಂದೆ ’ಜ್ಞಾನಪೀಠ’ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ’ಜ್ಞಾನಪಿತ್ಥ’ವಾಗಬಾರದು ಎಂದದ್ದುಂಟು”.

ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ಸಂದರ್ಭದ ಇನ್ನೊಂದು ಘಟನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾರಂತರುಬರೆಯುತ್ತಾರೆ –

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲಬಾರಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಕುವೆಂಪು, ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ’ನಾಕುತಂತಿ”ಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪಡೆದ ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಲೇಖಕರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತಂತೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಬರುವ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮೊತ್ತವೂ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಹೋಗಿತ್ತು. ಕಾರಂತರು ಪಡೆದಾಗ ಬೇರಾವ ಭಾಷೆಗೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಹೋಗದೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಣ ಕಾರಂತರಿಗೆ ದೊರಕಿದ್ದು ಜನರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ’ಹಿಂದಿನವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಅರ್ಧ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕಾರಂತರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಇಡೀ” ಎಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತಂತೆ!

***

ನಾ.ಕಸ್ತೂರಿಯವರ ಅನರ್ಥ ಕೋಶ

ನಿನ್ನೆ, ನಾ.ಕಸ್ತೂರಿಯವರ ಅನರ್ಥಕೋಶ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ನನಗಂತೂ ತುಂಬಾ ನಗು. ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗುವಂತೆ ನಗಿಸುವ ಹಾಸ್ಯ, ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಹಾಸ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಇದ್ದರೆ ಅದು ಇದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೇನೋ.  ಒಬ್ಬಳೇ ಓದಿಕೊಂಡು ನಗುವ ಬದಲು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ನಗಿಸಿದ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಓದಿ ನಿಮಗೆ ನಗುವೇ ಬರದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಬಲು ಗಟ್ಟಿಗರು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಭಲೇ!

ಅಂದಹಾಗೆ, ನಗುವುದು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕೆಲವರು ನಗಾಡುವುದು ಅನ್ನೋದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವುದು ಸರಿ?

ನಿಮಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪದಗಳು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ, ನಗೋಣ.  🙂

*                      *                     *                        *     

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಕನ್ನಡ ವಿಕಿಪೀಡಿಯ                                

* ಅಮೋಘ ಪ್ರಾರಂಭ  – ಪ್ರಾರಂಭ
* ಅಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ    – ಪ್ರಜಾಹಿತಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಭಾರ ನಡೆಸುವ ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಈ ಬಿರುದು ಸಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.
* ಅದ್ಭುತ ದಿಗ್ದರ್ಶನ  – ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರದ ಅನುಕರಣ
* ಅವಿವಾಹಿತ    – ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳ ಕಾಡಿಸುವ ಸದವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವ.
* ಅಂಧರ್ವರು  – ಕುರುಡು ಸಂಗೀತಗಾರರು
* ಅಕ್ರೂರ      – ರಿಟೈರಾದ ಉನ್ನಾತಾಧಿಕಾರಿ.
* ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ  – ವ್ಹಿಸ್ಕಿ
* ಅಗ್ನಿಮಿತ್ರ   – ಪೆಟ್ರೋಲ್
* ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ   – ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವವ.
* ಅಣುಕಂಪ    – ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಅಣುಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಾಗ ನೆರೆಯೂರುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಸಹತಾಪ.
* ಆ          – ದಂತವೈದ್ಯರ ಮೂಲಮಂತ್ರ: ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಿದ ಕೂಡಲೆ ನಾವು ಬಾಯಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಹಲ್ಲು ಕಿತ್ತುತ್ತಾರೆ.
* ಆರತಿ – ರತಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಈತ ಆಕಳಿಸುವುದು

* ಇಂಜಕ್ಷನ್     – ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತು
* ಇಗ್ನೇಶ್ವರ    – ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗೆ ಒದಗುವ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ದೇವತೆ.
* ಈಚಮನ     – ಈಚಲುಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕುಡಿಯುವುದು
* ಉಗುಳುನಗೆ    – ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಮಂತ್ರಪುಷ್ಪದಂತೆ ನಗೆಯಾಡಿದಾಗಲೂ ಉಗುಳು ಪುಷ್ಪ.
* ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ – ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವ ಕೆಲಸ.
* ಉತ್ತರಾಯಣ – ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಋತು, ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಿಂದ ಜೂನ್
* ಉಳಿತಾಯ – ನಮಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡಬೇಕಾದವರು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯ
* ಋಣ ಹದ್ದು   – ಸಾಲ ವಸೂಲು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರುವವ.
* ಐಕ್ಯಮದ್ಯ   – ಹೆಂಡಕುಡುಕರ ಗೆಳೆತನ

* ಕಣ್ವಂತರಿ – ನೇತ್ರವೈದ್ಯ
* ಕಂಠಾಘೋಷ – ಬರಿಯ ಕೂಗು
* ಕುಂಠಾಘೋಷ – ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪಕ್ಷದವರು ಮಾಡುವ ಪ್ರಚಾರ
* ಕಂತುವರಾಳಿ  – ಕಂತುಕಂತಾಗಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಎಳೆಯುವ ರಾಗ
* ಕವಿವೇಕಿ      – ಅವಿವೇಕಿಯಾದ ಕವಿ
* ಕಹಿಷ್ಕರಿಸು  – ಕಹಿಯಾಗಿ ತೋರಿದ್ದರಿಂದ ದೂರವಿರಿಸು.
* ಕಾಕತಾಳಿನ್ಯಾಯ – ಕಾಗೆ ಕೂತಿದ್ದು, ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದು.
* ಕಾಕತಾಳೀಯ – ಕಾಗೆಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಡುವ ಸಾಹಸಿಯಂತೆ.
* ಕಾರಾಗೃಹಸ್ಥ  – ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದವ.
* ಕಾಪ್ಯಾಯಮಾನ   – ಕಾಫಿ ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗುವ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.
* ಕಾಶಿ      – ಸತ್ತು ಸುಣ್ಣವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಊರು.
* ಕಿವುಡ      – ವಾಕ್ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೂಕಚಿತ್ರಗಳಂತೆ ನೋಡುವ ಪುಣ್ಯವಂತ
* ಕೆಮ್ಮು      – ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗುಪ್ತಭಾಷೆ
* ಕುಗ್ರಾಮ   – ಎರಡು ಮೈಲಿ ಸುತ್ತ ಯಾವ ಸಿನಿಮ ಮಂದಿರವೂ ಇಲ್ಲದ ಹಳ್ಳಿ.

* ಖಾರಾಗೃಹ   – ಖಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸುವ ಹೋಟಲು
* ಖರ್ಚು    – ವರಮಾನಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮಾನವಿಲ್ಲದ್ದು.
* ಖಂಡಿತವಾದಿ –  ಲೋಕವಿರೋಧಿ. ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಈತನಿಗೆ ಮೂರ್ಖ ಎಂದು ಹೆಸರು.
* ಖುದಾಸೀನ  – ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಉದಾಸೀನನಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದು
* ಖಾಲಿ – ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬುರುಡೆಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ
* ಖರಪತ್ರ – ಕತ್ತೆ ತಿಂಬ ಕಾಗದ
* ಖುಷಿಕೇಶ – ಮೊದಲನೆಯ ಮಗು ಗಂಡಾಗುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಬಿಡುವ ಗಡ್ದ

* ಗಲ್ಲೆದೆ    – ಆಪಾದಿತನ ಗಲ್ಲು ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಕೃತಕೃತ್ಯರಾಗುವ ಮಂದಿ
* ಗುಠ್ಠಾಳ  – ಗುಟ್ಟನ್ನು ರಟ್ಟುಮಾಡಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವವನು.
* ಗುರುಬತ್ತಿ   – ಹಲವು ಶಿಷ್ಯರ ಪೀಡಾಕ್ರಮ
* ಚೀರ್ತನೆ    – ಕೆಟ್ಟ ಶಾರೀರದವರು ಮಾಡುವ ಕೀರ್ತನೆ
* ಜಗಲಿ      – ಜಗಳಗಳ ಉಗಮಸ್ಥಾನ
* ಜಾಬವಂತ  – ನೌಕರಿಯನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವ ಜಾಣ
* ತ್ರಿಶಂಕೆ ಸ್ವರ್ಗ – ಮೂರು ವಿಕೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪಡೆದವ ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದ

* ಧನಸ್ತಾಪ      – ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಮೂವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಜಗಳ
* ಧನದನ್ನೆ – ವರದಕ್ಷಿಗೆಗಾಗಿ ಕೈಹಿಡಿದ ಸತಿ
* ನರಿಷಡ್ವರ್ಗ    – ಕುಹಕ,ಕುತಂತ್ರ
* ನುಡಿಮದ್ದು        – ಜನರನ್ನು ಉದ್ರೇಕಗೊಳಿಸುವ ಭಾಷಣ
* ನೇಯ್ಗೆಯವರು      – ಸಾಹಿತಿಗಳು
* ಪಕ್ಕಸಾಲಿಗ     – ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಲ ಕೇಳುವವ
* ಪತಿ             – ಮನೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವ ದೇವರು
* ಪದ್ಯೋಗಿ          – ಸಿಕ್ಕಿದವರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಯದ ಘಂಟಾನಾದ ಮೊಳಗಿಸುವವ.

* ಭಾವಜೀವಿ       – ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಕಾಲೇಜು ವ್ಯಾಸಂಗ ನಡೆಸುವ ಹುಡುಗ.
* ಭಾವಾಡಿಗ      – ಕವಿ
* ಭೀಮಾರಿ         – ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದ ದೇವತೆ.
* ಮದ್ಯವಯಸ್ಸು     – ಹೆಂಡದಾಸೆ ಪಡುವ ವಯಸ್ಸು
* ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿ     – ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಮಾಡುವ ಒಳದನಿ
* ಮನಮೋಸಕ       – ಮನ ಮುದಗೊಂಡಾಗ ಹೋಗುವ ಮೋಸ.

* ಲೋಲನೆ ಪಾಲನೆ   – ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಗಂಡನನ್ನೂ ಮಗುವಿನಂತೆ ಲಾಲನೆಪಾಲನೆ ಮಾಡುವವಳು
* ವಧು       – ನಾವು ಮಾವನಿಂದ ಪಡೆದ ಮೊದಲನೆಯ ವಸ್ತು
* ವಯಸ್ಸು     – ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ್ತಾ ಹಾಕ್ತಾ ದು:ಖ ಜಾಸ್ತಿ. ಇದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳು: ಹುಡುಗು, ಪಿಡುಗು, ಗುಡುಗು, ನಡುಗು.
* ವಸಂತ     – ಕವಿಗಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಬರುವ ಕಾಲ.

* ಶಸ್ತ್ರಕ್ರಿಯೆ – ಹಣದ ಗಂಟನ್ನು ವೈದ್ಯರು ಹೊರತೆಗೆಯುವ ರೀತಿ.
* ಷೆಡ್ದಕ     – ಮೋಟಾರ್ ಷೆಡ್ಡನ್ನೇ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದು ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುವವ.
* ಸಮಾರಂಪ    – ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು.
* ಸರಸ ಸಂಭಾಷಣೆ  – ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕಿಯರು ಮಾಡುವ ಟೀಕೆ
* ಸಾಲಗ್ರಾಮ        – ಸಾಲದಿಂದ ಕಟ್ಟಿರುವ ಮನೆಗಳ ಸಾಲು
* ಸೊಟ್ಟಹಾಸ        – ಮುಖ ಸೊಟ್ಟಗೆ ತಿರುಗಿಸು ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುವುದು

* ಹಲ್ಲೋಲ           – ಸುಂದರವಾದ ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಇರುವ ಹೆಮ್ಮೆ.
* ಹವ್ಯಾಸಂಗ       – ಹಲವು ಹವ್ಯಾಸಗಳ ನಡುವೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಾಸಂಗ.
* ಹಿಂಸತೂಲಿಕಾತಲ್ಪ  – ಚುಚ್ಚುವ ಹಾಸಿಗೆ
* ಹೊಟ್ಟೆನೋವು          – ತುಂಬಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ
* ಹುಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ     – ಹುಚ್ಚನ್ನೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಮಾವಧಿ ಸ್ಥಿತಿ.

 

*              *                *                  *          *

ನಾ.ಕಸ್ತೂರಿ – ನವೀನ ಗಾದೆಗಳು

ಕಸ್ತೂರಿ ಅನರ್ಥಕೋಶ ಓದಿ, ನಕ್ಕು, ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಸ್ತೂರಿಯವರ ನವೀನ ಗಾದೆಗಳನ್ನು ಓದಿ. 🙂

“ಅಣುಕಂಪ” ಎಂಬ ಪದಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಅಣುಗಾದೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ನವೀನ ಗಾದೆಗಳು

* ಪರನಿಂದ ಗೃಹಕ್ಷಯ, ಪರಮಾಣು ಗ್ರಹಕ್ಷಯ.

* ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಅಣೂನ ಎತ್ತಿ ಎತ್ತಿ ಹಾಕಿದರು.

* ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಅಣೂನ ಸಿಡಿಸಿ ಸಿಡಿಸಿ ನೋಡಿದರು.

* ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಲಿ, ಅಟಾಮಿಕ್ ಭಯ ಇರಲಿ.

* ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ವೆಂಕಾಟಾ! ಅಣೂ ತೆಗಿ.

* ಹೋದರೊಂದು ಅಣು! ಆದರೊಂದು ಜಯ!

* ಅಣುಸಿಡಿಸೋ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಅರಿತು ನುಡಿಯೋ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಲೇಸು

* ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ಕಳ್ಳ ಅಂದರೆ, ಅಣು ಬುಟ್ಟಿ ತಗೊಂಡು ಬಂದ.

* ನಾಗ ಸಾಕಿ ನಾಶ ಮಾಡೋದೆ.

* ಪರಪಂಚ ಗೆದ್ದವರನ್ನ ಪರಮಾಣುವಿನಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದರು.

* ಕೊಂಕಳಲ್ಲಿ ಪರಮಾಣು ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿ ಷರತ್ತು.

* ಮೇಲಿನೋರಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟಂ ; ಕೆಳಗಿರೋರಿಗೆ ಕೊಲ್ಲಾಟಂ.

* ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರೆ ತಂಗಳೇ ಗತಿ

* ತೀರ್ಥ ಕೊಟ್ಟರೆ ಥೈರಾಯಿಡ್, ಮಂಗಳಾರತಿ ಹಿಡಿದರೆ ಮೆನಿಂಜೈಟಿಸ್.

* ಉದರ ನಿಮಿತ್ತಂ ಬಹುಕೃತ ಮೋಸಂ.

* ಕ್ಯೂ ನಿಲ್ಲಿಸೋಕೆ ಕೂಸೇ ಇಲ್ಲ, ಕುಲಾವಿಗೆ ಪಂಜಾಬಿನ ಉಲ್ಲು ಕೊಡಿ ಅಂದಳಂತೆ.

* ತಲ್ಲಣಿಸದಿರು ಕಂಡ್ಯ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿದವನ ಕಂಡು.

* ಬೆರಳು ತೋರಿಸು ಅಂದರೆ ಕೊರಳನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

* ತಾಳಿದವನಿಗೆ ತಾಳಿಯೇ ನಾಸ್ತಿ.

* ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಜನಕ, ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ನರಕ?

* ‘ಪಿಲ್’ ನುಂಗಿ ಸಾಯದವ, ‘ಬಿಲ್’ ನುಂಗಿ ಸತ್ತಾನೇ?

* ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದವನೇ ಪುರುಷಾಮೃಗ.

* ಗುರುವಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಉರು ಮಂತ್ರ.

* ಸೀರೆ ನೋಡಿ ಸೀಟ್ ಹಾಕಿ. ವಾಲೆ ನೋಡಿ ಮಾಲೆ ಹಾಕಿ.

* ಥಾನುಂಟೋ, ಮೂರು ಮೊಳವುಂಟೋ.

* ಪಾಪಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಮೊಣಕಾಲು ಮಡಿಸಲೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.

* ಬೊಗಳೋ ಹುಡುಗ ಬರೆಯೋದಿಲ್ಲ, ಬರೆಯೋ ಹುಡುಗ ಬೊಗಳೋದಿಲ್ಲ.

* ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಶುವಿಹಾರ, ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಉಪಕಾರ.

* ತುಂಗೆ ನೀರಾದರೇನು? ಗಂಗೆ ನೀರಾದರೇನು? ಇಂಗು ಹಾಕಿದರೆ ಸಾರು ಚೆನ್ನ.

* ಹಿಂದಿ ಕಲಿಯದೆ, ಮಂದಿ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡರು.

* ಹೊಳೆ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಅಂಬಿಗ ಬಿಲ್ ಕಳಿಸಿದ.

* ಲೇ ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ, ಲೋ ಅಂತ ಅವಳೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು.

* ಸಿನಿಮಾ ತಾರೆ ಪುರಾಣ ಊರಿಗೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣ.

* ಇಲ್ಲದ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಬೆಲ್ಲದ ನೈವೇದ್ಯ
  ಇರೋ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಇರೋದರಲ್ಲೇ ನೈವೇದ್ಯ.

*  ಮೂರು ಕೋರ್ಟ್ ಹತ್ತಿ ಮೂರು ನಾಮ ಮೆತ್ತಿಸಿಕೊಂಡ.

*       *      *      *       *    *     *       *

ಪುಸ್ತಕ, ಲೇಖಕರನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತೀರಾ?

ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ಭೂಮಿ ದೂರಾಗತೊಡಗಿತು. ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತವನ್ನು ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಚಂದ್ರು ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿ ನನ್ನ ಕೈಕುಲುಕಿದರು. ನಾನು ಅವರತ್ತ ತಿರುಗಿ ಏಕೆನ್ನುವಂತೆ ನೋಡಿದೆ.

“ಈ ದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಸಾರಿಯಾದರೂ ನಮ್ಮ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವಲ್ಲ” ಎಂದರು.

ನನಗೆ ಭಾರತದ ಭಯಾಜನಕ ಸ್ವರೂಪ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿತು. “ದರಿದ್ರ ದೇಶ. ನೋಡಿ ಹೇಗಿದೆ ಆ ಬಡತನ, ಆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು. ಆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ, ಆ ಪರಿಸರ ನಾಶ ಸಾಕಪ್ಪ! ಈ ಶನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೇನೋ ಸಂತೋಷವೇ ಆಗುತ್ತಿದೆ” ಎಂದೆ.

ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಭಾರತವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವರೆಗೂ ಬಯ್ದೆವು. ನಾವು ಇಷ್ಟೊಂದು ದೇಶಪ್ರೇಮವೇ ಇಲ್ಲದವರೆಂದು ಗೊತ್ತಾದುದು ಆಗಲೇ………..”

ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಓದಿ ಹಳೆಯದಾಗಿರಬೇಕು. ನನಗೆ ಈಗ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೆಲವು ವಾಕ್ಯ, ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದಿ ನಗಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವಾಗ ಆಗಾಗ ನಗಲು ನನಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷಗಳು ಬೇಕಾಗುವುದರಿಂದ ಮುಗಿಸುವುದು ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಬಹುದು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಯಾವುದಿರಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸುತ್ತೀರಾ? ಒಂದು ಸುಳಿವು – ಇದು ತಿಳಿಹಾಸ್ಯದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ.

ಉತ್ತರಿಸುವವರೂ ಉತ್ತರಿಸದವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸರಿ ಸಮಾನರು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಬಹುಮಾನವಿಲ್ಲ! 🙂

ಅತಿಥಿ ಎಂದರೆ ಯಾರು?

ಸಂಪದದಲ್ಲಿ “ಮನುಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ” ಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಲೇಖಕರು ಎನ್.ಕೆ ನರಸಿಂಹಮೂರ್ತಿ. ಅಲ್ಲಿ ತಂದಿರಿಸಿದ್ದ ಸುನಿಲ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ಪದಕ್ಕಿದ್ದ ಅರ್ಥ – ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವುದು ತಿಳಿದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ಬರಹ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ – ಅತಿಥಿಯೆಂದರೆ, ಆಮಂತ್ರಣವನ್ನು ಪಡೆದು ಯಾ ಪಡೆಯದೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ.   ಮನೆಗೆ ಬರುವ ನೆಂಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಅತಿಥಿ ಎನ್ನುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಒಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಸೇರದ ಹೊರಗಿನವರು ಯಾರೇ ಆದರೂ ಅವರು ಅತಿಥಿಗಳು. ಅವರು ಎಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆಂಬುದು ಅಪ್ರಸ್ತುತ.

ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ಪದಕ್ಕಿರುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ –

ಏಕರಾತ್ರಂ ತು ನಿವಸನ್ನತಿಥಿರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ: ಸ್ಮೃತಃ |
ಅನಿತ್ಯಂ ಹಿ ಸ್ಥಿತೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾದತಿಥಿರುಚ್ಯತೇ||

“ಗೃಹಸ್ಥನಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಅತಿಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಎರಡನೆಯ ತಿಥಿಗೆ ಕಾಯದೆ ಹೊರಟು, ಅನಿತ್ಯನಾಗುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅತಿಥಿ.” 

ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದರೂ – “ನಾವು ಈ ದೇಶದ ಅತಿಥಿ” ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವರಿಗೆ ಈ ಹೊಸ (ಹಳೆಯ) ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸಿದರೆ ಏನನ್ನುವರೋ? 🙂

                                                                             ***                                
 

ಬೀchi ಬಂದರು ದಾರಿ ಬಿಡಿ!

 ಬೀchi:ಬುಲೆಟ್ಟು,ಬಾಂಬ್ಸು,ಭಗವದ್ಗೀತೆ -ಅಂಕಿತ ಪುಸ್ತಕ

ಈ ವಾರಾಂತ್ಯದ ವಿನೋದಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ ಬೀchi. 

ಇದನ್ನೋದಿ ,  ಅರ್ಥಕೋಶಕ್ಕಿಂತ ಅನರ್ಥಕೋಶವೇ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ,ಎಚ್ಚರಿಕೆ! 🙂

ಅನರ್ಥ – ಅಪಾರ್ಥಗಳು : (ಬೀchi – ತಿಂಮ ರಸಾಯನದಿಂದ)

ಗಣಪತಿ – ಕಾಲಾರು ತಲೆ ಮೂರು ತ್ರೈಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲ, ಬಾಲಂಗಳೆರಡು ಕಿವಿ ನಾಲ್ಕು ಮೃಗವಲ್ಲ, ನಾಲಿಗೆಯು ನಾಲ್ಕುಂಟು ವಿಪರೀತವಲ್ಲ, ಸರ್ಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮೂಷಿಕದ ಮೇಲಿರುವ ಗಣಪತಿ. (ಇದೇನು? ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ)

ಇತ್ಯಾದಿ – ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಇಷ್ಟೇ ಆದರೂ, ‘ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ’ ಎನ್ನುವ ಮಂತ್ರ.

ಬೈತಲೆ – ಬರೀ ಬೈಗುಳನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ತಲೆ – ಉದಾ: ಮಾಸ್ತರ ತಲೆ, ಮಡದಿಯ ತಲೆ.

ವಿಮಾ ಏಜಂಟ್ – ಪರ ಪತ್ನೀ ಹಿತೈಷಿ ; ನಿನ್ನ ನಂತರವೇ ನಿನ್ನ ಮಡದಿಗೆ ಸುಖ ಎಂದು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುವವ.

ಆದರ್ಶ ದಂಪತಿಗಳು – ಎರಡು ದೇಹಗಳು, ಒಂದೇ ಜೀವ – ಗಂಡ ನಿರ್ಜೀವಿ! ಗಂಡ ಸಂಗೀತಗಾರ – ಕಿವುಡಿ ಹೆಂಡತಿ.

ಮಾನ – ಹೆಂಣಿನ ಮಾನವನ್ನು ಕಾಯಲು ಗಂಡೇ ಬೇಕು – ಗಂಡಿನ ಮಾನವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಹೆಂಣೇ ಸಾಕು.

ಏಕಾಂತ – ಏಕಮಾತ್ರ ಗಂಡ ಉಳ್ಳವಳು; ಅತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಏಕಾಂತವೂ ಸಂತೆಯೇ.

ಯಾರೋ – “ಯಾರೋ ಅಂದರು” ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ಆಯಿತು – ಮುಂದು ಬರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಊದುಬತ್ತಿ – ದೇವರ ಬೀಡಿ

ಕವಿ – ಹುಚ್ಚರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯುವ ಹಿರಿ ಹುಚ್ಚ!

ಕಲೋಪಾಸಕ – ಕಲೆಯನ್ನೇ ನಂಬಿ ಉಪವಾಸ ಬೀಳುವವನು.

ಕ್ಷಯ – ಶ್ರೀಮಂತರ ಕ್ಷಯವೇ ಡಾಕ್ಟರನ ಅಕ್ಷಯಪಾತ್ರೆ.

ಏ – ಅನೇಕರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಹೆಸರು!

ಅಂತೆ – ಸುಳ್ಳೆಂಬ ಮಹಾವೃಕ್ಷದ ಮೂಲಬೀಜ.

ತಲೆ – ಉಳ್ಳವರು ಬಹಳಿಲ್ಲ – ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಇದರ ಅರುವಿಲ್ಲ – ಇಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದೆಯೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇದೆ.

ಬಾಡಿಗಾರ್ಡ್ – ಕುಬುಸ

ಕುಪಿತ – ಕೆಟ್ಟ ತಂದೆ

ಮಧುರಮ್ಮ – ಕುಡುಕನ ಹೆಂಡತಿ

ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ – ಹಣಕ್ಕೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದವಳು.

ಕುಕ್ಕರ್ – ನಾಲ್ವರು ಪುರುಷರು ಮಾಡುವಷ್ಟು ಕೆಲಸವನ್ನು ಅದೊಂದೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ – ಅರ್ಥಾತ್ ಓರ್ವ ಸ್ತ್ರೀ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಅನ್ನಿ; ಕುಕ್ಕರ್ ಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ಲಗ್ನವಾಗುವವನು ಶತ ಮೂರ್ಖ!

ಶ್ರೀಮತಿ – ಶ್ರೀಯನ್ನು (ಹಣವನ್ನು) ಗಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಮತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಯ ಮಾಡುವವಳೇ ಶ್ರೀಮತಿ.

ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ – ಆರು ದಿನಗಳು ಮಾಡಿದ ಹಳೆಯ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಆದಿತ್ಯವಾರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟು, ಹೊಸ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪರ್ಮಿಟ್ಟು ಪಡೆಯುವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ.

ಏಕಾದಶಿ – ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವನು ಏಕಾದಶಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಹು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಭೋದಿಸಬಲ್ಲ.

ನಾಚಿಕೆ – ಬತ್ತಲೆ ಇರುವವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯುಟ್ಟವನೇ ನಾಚಬೇಕು: ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಬಿಟ್ಟರಾಯಿತು – ಮತ್ತೆ ಅದರ ಕಾಟವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮುತ್ಸದ್ದಿ – ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮುತ್ತು ಕೊಡುವವನೆ ಮುತ್ಸದ್ದಿ.

ಉಭಯ ಸಂಕಟ – ಒಳಗೆ ಭಾಷಣ – ಹೊರಗೆ ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು; ಒಳಗೆ ರೇಡಿಯೋ ಸಂಗೀತ – ಹೊರಗೆ ಉರಿಬಿಸಿಲು ; ಒಳಗೆ ಮನೆಯವಳು – ಹೊರಗೆ ದೇಶಭಕ್ತರು.

ಜೀವನ – ಜೀವನದ ಮೊದಲರ್ಧ ಹೆತ್ತ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಿಂದ ಕೆಡುತ್ತದೆ- ಉಳಿದರ್ಧ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಕೆಡುತ್ತದೆ.

ಜಾತಿ – ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿಗೆ ದೆವ್ವವು ಕೊಟ್ಟ ಅಫೀಮು ; ದಿವಾಳಿ ತೆಗೆದವನ ವ್ಯಾಪಾರ ಹೆಚ್ಚು – ಜಾತಿಗೆಟ್ಟವನ ಆಚಾರ ಹೆಚ್ಚು.

ಆಸ್ಪತ್ರೆ – ಸಾವೆಂಬ ಭವ್ಯಗೃಹದ ಒಳಂಗಳ; ಈ ಜಗತ್ತೇ ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ – ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವುದು ಬದುಕಲಿಕ್ಕಲ್ಲ , ಸಾಯಲಿಕ್ಕೆ; ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಸಮೀಪವಿದ್ದಷ್ಟೂ ಸುಖ – ಹೊರುವವರಿಗೆ.

ಹೆಂಡತಿ – ಹೆಂಡತಿಯೊಂದು ಹೊದಿಕೆ. ಹೊದ್ದುಕೊಂಡರೆ ಸೆಕೆ, ಬಿಟ್ಟರೆ ಚಳಿ. ಕನ್ನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯರೇ – ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಡಂದಿರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದು? ಹೆಂಡತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಂಡತಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೆಲವರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ – ಅದಕ್ಕೆ ನಾಲಿಗೆ ಇಲ್ಲ!

ಸಂಗೀತಗಾರ – ತಾನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಡಿನ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಅರಿಯದ ಮಹಾರಸಿಕ; ಹೊಟ್ಟೆಯ ಪಾಡಿಗಾಗಿ ತೊಡೆ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವವ; ಹೊಲಿಯುವವನ ಬಲಕ್ಕೆ, ಅಳುವವನ ಎಡಕ್ಕೆ,ಹಾಡುವವನ ಮುಂದೆ ಎಂದೂ ಕೂಡಬೇಡ ; ಇವನ ಕಂಠವು ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ – ಕೂಡಲೆ ಅವನ ಮುಖವು ಅದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ತಿಂಮ ಉವಾಚ : ಗಂಡಿನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಊಟ,ನಿದ್ರೆ, ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕು. ಹೀಗೆಂದು ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?… ಡಾಕ್ಟರು. ಯಾವ ಡಾಕ್ಟರು?…ಲೇಡಿ ಡಾಕ್ಟರು…ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಊರುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೇಡಿ ಡಾಕ್ಟರರು ಹೆಂಗಸರೇ ಇರುತ್ತಾರೆ!

*     *        *         *      *      *         *        *    *     *     *    *     *