ಕರ್ನಾಟಕ – ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿ

ಕವಿ – ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿ

ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ
ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ
ಹಸಿಗೋಡೆಯ ಹರಳಿನಂತೆ
ಹುಸಿಹೋಗದ ಕನ್ನಡ

ಹೊಸೆದ ಹಾಗೆ ಹುರಿಗೊಳ್ಳುವ
ಗುರಿ ತಾಗುವ ಕನ್ನಡ
ಕುರಿತೋದದ ಪರಿಣತಮತಿ
ಅರಿತವರಿಗೆ ಹೊಂಗೊಡ

ಪಡುಗಡಲಿನ ತೆರೆಗಳಂತೆ
ಹೆಡೆ ಬಿಚ್ಚುತ ಮೊರೆಯುವ
ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಶಿಖರದಂತೆ
ಬಾನೆತ್ತರ ಕರೆಯುವ

ಗುಡಿ ಗೋಪುರ ಹೊಂಗಳಸಕೆ
ಚೆಂಬೆಳಕಿನ ಕನ್ನಡ
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೈಮನಸಿನ
ಹೊಂಗನಸಿನ ಕನ್ನಡ

ತ್ರಿಪದಿಯಿಂದ ಸಾಸಿರಪದಿ
ಸ್ವಚ್ಚಂದದ ಉಲ್ಲಸ
ಭಾವಗೀತ ಮಹಾಕಾವ್ಯ
ವೀರ ವಿನಯ ಸಮರಸ

ಹಳ್ಳಿ-ಊರು ನಗರ-ಜಿಲ್ಲೆ
ಮೊಗೆದ ಹೊಗರು ಕನ್ನಡಿ
ಎಲ್ಲ ದಿಸೆಗು ಚೆಲ್ಲುವರೆದ
ಚೈತನ್ಯದ ದಾಂಗುಡಿ

ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ
ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ
ಹಸಿಗೋಡೆಯ ಹರಳಿನಂತೆ
ಹುಸಿಹೋಗದ ಕನ್ನಡ

****

ಪಾರ್ವತಮ್ಮನವರು ಎಲ್ಲಿ? ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ಲ?

 ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್

ಚಿತ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವಾರ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರ್ವತಮ್ಮನವರ ಅಂಕಣವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳು. ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕುರಿತು ಅವರು ನೀಡುತ್ತಿದ ಒಳವಿವರಗಳು ಓದಲು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಿರ್ಮಾಪಕಿಯಾಗಿ, ವಿತರಕಿಯಾಗಿ, ನಟನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ,ತಾಯಿಯಾಗಿ ಅವರ ಅನುಭವ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುರುಷರ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ಪತಿಯ ಪ್ರಭಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗಿ ಹೋಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ರಾಜ್‍ರಂತಹ ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡವರು. ಇಂತಹ ಪಾರ್ವತಮ್ಮನಂತಹ ಪಾರ್ವತಮ್ಮನೇ ರಾಜ್ ಮೃತದೇಹದ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಟ್ಟು ದು:ಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದಿತೋ?

ರಾಜ್ ಕುರಿತು ಈಗಾಗಲೇ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನ ಬರೆದಿರಬಹುದಾದಾರೂ, ರಾಜ್ ಅವರನ್ನು ಅತಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡಿರುವ ಪತ್ನಿಯೋ, ಮಕ್ಕಳೋ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವೆನಿಸುವ ವಿವರಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ  ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಕೂಡ ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತಮಗಾಗದವರ ಮಾನಾಪಹರಣಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಇದೆ.

ಬೀಚಿಯವರು ತಮ್ಮ ಭಯಾಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ ಅನಕೃ ಕುರಿತು ಬರೆದಿರುವ ಅಭಿಮಾನದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಈಗಾಗಲೇ ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಅನಕೃ ಅವರ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಜೊತೆಗೆ , ತಮಾಷೆ,ತುಂಟತನದ  ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ್ತವೆ. ಯಾರೋ ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತು ಕಥೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುವ ಇಂತಹ ಆಪ್ತ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅಪರೂಪದ ಮಾಹಿತಿಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಎಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚಾಗಿರದ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳು.

ಚಿತ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ಅಂಕಣ ಕನ್ನಡಪ್ರಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮಂಗಳವಾರ ಪ್ರಕಟವಾಗ ತೊಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿವಾರ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಚೆಗೆ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಿಂದ ಯಾಕೋ ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ಅಂಕಣ ಪ್ರಕಟವಾದಂತಿಲ್ಲ. ಇಳಿ ವಯಸ್ಸು, ಪತಿಯ ಮರಣದ ವ್ಯಥೆ, ಚಿತ್ರರಂಗದ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಗಳು ಗಟ್ಟಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ “ವಜ್ರೇಶ್ವರಿ”ಯನ್ನೂ ಮೆತ್ತಗಾಗಿಸಿದೆಯೋ ಏನೋ.

ಈ ಅಂಕಣ ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಇದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವಂತೆ ಚಿತ್ರಲೋಕದ ವೀರೇಶ್ ಅವರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸವಿನಯ ಮನವಿ. 🙂

***

ಹಾಡು ಹಳೆಯದಾದರೇನು?

“ಹಳೆಯ ಹಾಡು ಹಾಡು ಮತ್ತೆ
ಅದನೇ ಕೇಳಿ ತಣಿಯುವೆ
ಹಳೆಯ ಹಾಡಿನಿಂದ ಹೊಸತು ಜೀವನ ಕಟ್ಟುವೆ”

ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಈ ಗೀತೆ ನನಗೀಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ನನಗೆ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳ ಭಂಡಾರ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.  ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ  ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಆ ಮಾತು-ಈ ಮಾತು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಿ.ಕಾಳಿಂಗರಾಯರ “ಉದಯವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡನಾಡು” ಹಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತು ಬಂದಿತು.ನಾನು ಈಚೆಗೆ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳೇ ಇಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾಯಿತು” ಎಂದೆ. ಅವರು – “ಆ ಹಾಡು ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ, ಬೇಕಾದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ” – ಎಂದು ತಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

ಅಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಕ್ಯಾಸೆಟ್‍ಗಳು.   ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗಾದ ಸಂತೋಷ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.   ಈಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಸ್.ಕೆ. ಕರೀಂಖಾನರ ಸ್ವರ್ಣಗೌರಿ, ಘಂಟಸಾಲರ ಶಿವಶಂಕರಿ….ಹಾಡಿರುವ ಜಗದೇಕವೀರನ ಕಥೆ, ಸೋರಟ್ ಅಶ್ವತ್ಥ್ ಸಾಹಿತ್ಯ ನೀಡಿರುವ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು, ಪಿ.ಬಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಹಾಡಿರುವ ತುಂಬಾ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು….ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದ ಅಪರೂಪದ ಗೀತೆಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. 

ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಯಾಸೆಟ್‍ಗಳು. ಈಗಿನ ಹೊಸ ಕಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೇಳಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲದವು. ಆ ಮಿತ್ರರ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳ ಅಭಿಮಾನ ಅದೆಷ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲೆಂದೇ ಒಂದು ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರಂತೆ!

ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತಿಪ್ಪತು ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ.  ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಬಿಸಾಕಿದ್ದ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಪ್ಲೇಯರಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದೆ. ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಸುಂದರ.  ಎಷ್ಟೊಂದು ಚೆಲುವಾಗಿ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗೀತೆಗಳು!   ಈಗಿನ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಬಳಸುವ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಆಧುನಿಕ ವಾದ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆಯೂ ಕಿವಿಗಿಂಪೆನಿಸುವ ತಣ್ಣನೆಯ ಸಂಗೀತ ಅದು.  ಸೀಮಿತ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು, ಇಂದಿನ ಅಬ್ಬರದ, ಆಡಂಬರದ ಸಂಗೀತದ ಮುಂದೆ ಬಡಕಲು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಕೂಡ.  ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನೇ ರೀಮಿಕ್ಸಿನ ಗಾಣದಲ್ಲಿ ಅರೆದು, ಹಣ ದೋಚುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ,  ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳದು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದ ದುರ್ಗತಿ!

ಈಗ,  ಕ್ಯಾಸೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಗಾನಸುಧೆಯನ್ನು mp3ಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಸಿಡಿಗಳಿಗೆ ತುಂಬಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕ್ಯಾಸೆಟ್‍ನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವಾಗ ನಿಮಗೂ ಒಂದು ಸಿಡಿ ತಲುಪಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆಶ್ವಾಸನೆಯನ್ನು ನಿಜ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. 🙂

ಉದಯವಾಗಲಿ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡನಾಡು

ಕವಿ –  ಹುಯಿಲಗೋಳ ನಾರಾಯಣರಾವ್

ಉದಯವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡನಾಡು
ಬದುಕು ಬಲುಹಿನ ನಿಧಿಯು ಸದಭಿಮಾನದ ಗೂಡು.

ರಾಜನ್ಯರಿಪು ಪರಶುರಾಮನಮ್ಮನ ನಾಡು
ಆ ಜಲಧಿಯನೆ ಜಿಗಿದ ಹನುಮನುದಿಸಿದ ನಾಡು
ಓಜೆಯಿಂ ಮೆರೆದರಸುಗಳ ಸಾಹಸದ ಸೂಡು
ತೇಜವನು ನಮಗೀವ ವೀರವೃಂದದ ಬೀಡು.

ಲೆಕ್ಕಿಗಮಿತಾಕ್ಷರರು ಬೆಳೆದು ಮೆರೆದಿಹ ನಾಡು
ಜಕ್ಕಣನ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯಚ್ಚರಿಯ ಕರುಗೋಡು
ಚೊಕ್ಕಮತಗಳ ಸಾರಿದವರಿಗಿದು ನೆಲೆವೀಡು
ಬೊಕ್ಕಸದ ಕಣಜವೈ ವಿದ್ವತ್ತೆಗಳ ಕಾಡು.

ಪಾವನೆಯರಾ ಕೃಷ್ಣೆ ಭೀಮೆಯರ ತಾಯ್ನಾಡು
ಕಾವೇರಿ ಗೋದೆಯರು ಮೈದೊಳೆವ ನಲುನಾಡು
ಆವಗಂ ಸ್ಪೂರ್ತಿಸುವ ಕಬ್ಬಿಗರ ನಡೆಮಾಡು
ಕಾವ ಗದುಗಿನ ವೀರನಾರಾಯಣನ ಬೀಡು

ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ನಾನು ನುಡಿದ
ಮಾತುಗಳನೇ ನ೦ಬಿಬಿಟ್ಟೆ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇರುವ ಭಾವ
ಹೊಕ್ಕು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನೆ ನಾನು
ನನ್ನವೆ೦ದು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಗಳಿಗೆ
ನೀನು ಕಿವುಡನಾದೆ ಏತಕೆ?

ನಿನ್ನದೊ೦ದು ಸವಿ ಮಾತಿನಿ೦ದ
ನನ್ನ ದು:ಖ ಕಳೆಯುತಿತ್ತು
ಒ೦ದು ಮಾತೂ ಆಡದ೦ತೆ
ಹಾಗೆ ಮೂಕನಾದೆಯೇತಕೇ?

ನಿನ್ನ ಚಲನವಲನದಿ೦ದ ನಾನು
ಸಕಲವನ್ನು ಅರಿಯುತಿದ್ದೆ
ನಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದ೦ತ ನೋವು
ನಿನಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನೋವು ನಲಿವು ಸೋಲು ಗೆಲುವಿಗೆ೦ದೂ
ನಾನು ಹೆದರಲಿಲ್ಲ
ಒಡ್ಡಿ ನಿ೦ತ ಬೊಗಸೆಗಮೃತ
ನೀನು ಹನಿಸಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ಇಷ್ಟು ದೂರ ಜೊತೆಗೆ ಬ೦ದು
ಈಗ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಸಾಲ ಸನಿಹದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಎಲ್ಲಿದೆ?

***

ಬೇಳೆಗಳ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೆ, ಯಾಕೆ?

ಬೆಳ್ಳಿ,ಬಂಗಾರವಾಯಿತು, ಗ್ಯಾಸ್ ಆಯಿತು, ಈಗ ಬೇಳೆಗಳ ಸರದಿಯೇ?? 

ಇವತ್ತು ದಿನಸಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಬೇಳೆಗಳ ಬೆಲೆ ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು ಕಂಡು ಬಂದಿತು. ತೊಗರಿಬೇಳೆಯ ಬೆಲೆಯಂತೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೇಳೆಗಳ ಬೆಲೆ ಮೇಲೇರಲು ಏನಾದರೂ ಕಾರಣವಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಕೃತಕ ಅಭಾವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆಯೇ? ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಇದೆಯೇ? ಅಲ್ಲಿಯವರು ಯಾರಾದರೂ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ. ನಾನಂತೂ ಯಾವ ಬೇಳೆಯನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಹಿಂದೆ ತಂದಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ಪ್ಯಾಕೆಟ್‍ಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು. ಅದನ್ನೇ ಮಿತವಾಗಿ ಬಳಸುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.  ಬೇಳೆಗಳ ಬೆಲೆ ಇಳಿಯುವವರೆಗೆ ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಬೇಳೆಯೂ ಇಲ್ಲ. 🙂

ಪುತಿನ – ಕತೆಗಾರ

ಕವನ – ಕತೆಗಾರ
ಕವಿ – ಪುತಿನ
ಕವನ ಸಂಕಲನ – ಹೃದಯ ವಿಹಾರಿ

putina.jpg

ವೆತೆಗಳ ಕಳೆಯುವ ಕತೆಗಾರ
ನಿನ್ನ ಕಲೆಗೆ ಯಾವುದು ಭಾರ?
ಆವುದು ವಿಸ್ತರ ಯಾವುದು ದುಸ್ತರ
ನಿನಗೆಲೆ ಹರ್ಷದ ಹರಿಕಾರ?

ಕಪಿ ಹಾರಿತು ಹೆಗ್ಗಡಲನು ಎಂಬೆ
ಕಡಲನೆ ಕಡೆದರು ಬೆಟ್ಟದೊಳೆಂಬೆ
ನಿನ್ನೂಹೆಯ ಹೇರಾಳವ ತುಂಬೆ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗು ಅರಿದೆಂಬೆ

ಒಲುಮೆಬೇಹಿಗಾ ಮೇಘಮರಾಳ
ಮುನಿಯ ತೋಹಿಗಮರಾಂಗನೆ ಮೇಳ
ಸುರರೆಡೆಯೊಳೆ ಕಲಿಪುರುಷ ಕರಾಳ
ಅರಿವರಾರು ನಿನ್ನೈಂದ್ರಜಾಲ!

ಮಾತೊಳೆ ವಿಶ್ವವ ತೋಲಿಸುವ
ಬಗೆಯೊಳಿವೆಲ್ಲವ ಜಾಲಿಸುವ
ಮುದದೊಳಗೆಲ್ಲರ ಕೀಲಿಸುವ
ನಿನ್ನನದಾರಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವ?

ವೆತೆಗಳ ಕಳೆಯುವ ಕತೆಗಾರ
ನಿನ್ನ ಕಲೆಗೆ ಯಾವುದು ಭಾರ?

***
ಕವನ ಕೃಪೆ: ಅಲಮೇಲು ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ (ಪುತಿನ ಪುತ್ರಿ)

***

ಶಬರಿ

ಕವನ – ಶಬರಿ
ಕವಿ – ವಿ.ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯ

ಕಾದಿರುವಳು ಶಬರಿ
ರಾಮ ಬರುವನೆಂದು
ತನ್ನ ಪೂಜೆಗೊಳುವನೆಂದು|

ವನವನವ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದು
ತರುತರುವ ನಲೆದು ತಿರಿದು
ಬಿರಿ ಹೂಗಳಾಯ್ದು ತಂದು
ತನಿವಣ್ಗಣಾಯ್ದು ತಂದು |

ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮಿಂದು
ಬಿಳಿನಾರು ಮಡಿಯನುಟ್ಟು
ತಲೆವಾಗಿಲಿಂಗೆ ಬಂದು
ಹೊಸಿತಿಲಲಿ ಕಾದು ನಿಂದು |

ಬಾ ರಾಮ ರಾಮ ಎಂದು
ಬರುತಿಹನು ಇಹನು ಎಂದು
ಹಗಲಿರುಳು ತವಕಿಸುತಿಹಳು
ಕಳೆದಿಹವು ವರುಷ ಹಲವು |

ಬಂದಾನೋ ಬಾರನೋ
ಕಂಡಾನೋ ಕಾಣನೋ
ಎಂದೆಂದು ತಪಿಸಿ ಜಪಿಸಿ
ಶಂಕಾತುರಂಗಳೂರಿ |

ಬಾ ರಾಮ ಬಾರ ಬಾರ
ಬಡವರನು ಕಾಯಿ ಬಾರ
ಕಂಗಾಣದಿವರ ಪ್ರೇಮ
ನುಡಿ ಸೋತ ಮೂಕ ಪ್ರೇಮ |

ರಥಯಾತ್ರೆ

ಕವನ – ರಥಯಾತ್ರೆ
ಕವಿ – ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ

ವಿಶಾಲ ಪಥದಲಿ ಜೀವನ ರಥದಲಿ
ನಿನ್ನಯ ಕರುಣೆಯ ಸಾರಥ್ಯದಲಿ
ನೀಲ ವಿತಾನದ ಹಂದರದಡಿಯಲಿ
ಮರ್ತ್ಯದ ಮಣ್ಣಿನ ಧೂಳಿನಲಿ
ಹಗಲು ಇರುಳುಗಳ ಬೆಳಕಿನಲಿ
ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಈ ಜೀವರಥ
ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಪಥ|

ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಸವಿದು ನೋಡಿದೆ
ಬಾಳಿನ ಸುಮಧುರ ಒಲವನು ಹೀರಿದೆ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಚೆಲುವಿಗೆ ಎದೆಯನು ನೀಡಿದೆ
ಹಕ್ಕಿಯ ತೆರದಲಿ ಹಾರುತ ಹಾಡಿದೆ
ಮುಂದೆ ಕಾಣ್ ಅದೋ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದೆ
ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಈ ಜೀವರಥ
ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಪಥ |

ಗರ್ಗರನಾದದ ಗಾಲಿಯ ವೇಗ
ಅನಂತಯಾತ್ರೆಗೆ ಬಂಧುರ ರಾಗ
ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತಿದೆ ಗಗನಾ ಭೋಗ
ಅನಂತಶಕ್ತಿಯೇ ನಡೆಸಿರುವಾಗ
ಬಿಡು ನಮಗೇತಕೆ ವ್ಯರ್ಥಾವೇಗ
ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಈ ಜೀವರಥ
ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಪಥ |

(ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ)

ತಾರೆಗಳ ತೋಟದ ಮುಸ್ಸಂಜೆಗಳು

ಕೆಲಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ನಿಧನರಾದ ಕನ್ನಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕಲಾವಿದೆ ಪಂಡರಿಬಾಯಿ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಹೊಂದಿ, ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಜಯಲಲಿತ ಅವರ ನೆರೆವಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದ್ದು, ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ನೆರವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ಸಂಗತಿಯೇ ಅಗಿದೆ. ಜಯಲಲಿತ ತಾವೂ ಕೂಡ ಮಾಜಿ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದೆಯ ಕಂಬನಿ ಒರೆಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದು, ಜಯಲಲಿತಳನ್ನು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದವರಿಗೂ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅಭಿಮಾನ, ಗೌರವ ಮೂಡಿಸಿದವು. ನಮ್ಮ ಸರಕಾರ ಮಾತ್ರ ಪಂಡರಿಬಾಯಿ ತಾವು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರನ್ನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಿವೇಶನವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡದೆ ಸತಾಯಿಸಿ, ಕಲಾವಿದರ ಬಗೆಗೆ ತನಗಿರುವ ದಿವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

 pandari bai

ಅದಿರಲಿ, ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ವಿಚಾರ ಅದಲ್ಲ- ನಮ್ಮ ಕಲಾವಿದರೇಕೆ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಮೈಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ, ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ನಟಿಸಿ, ಹಣದ ಹೊಳೆಯನ್ನೇ ಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಟ, ನಟಿಯರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೂ ದೊರೆಯದೆ ಸಂಕಟ ಅನುಭವಿಸಿರುವ ನೂರಾರು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿವೆ, ಅಥವಾ ಅವರ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿಜಸಂಗತಿ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೋ ಏನೋ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಟ, ನಿರ್ದೇಶಕರ ಪರಿವಾರದವರಿಗೆ ಅದುವರೆಗೆ ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮನೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಯಜಮಾನ ದುಡಿಯದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಕಂಗಾಲಾಗುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡನಾಡು, ನುಡಿಗೇ ಕಲಶಪ್ರಾಯವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕಿನ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಯಾತನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದೇಕೆ?

ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳಾಗಿ, ಕಾನೂನು ರಕ್ಷಕರಾಗಿ, ವೈದ್ಯರಾಗಿ, ಧೀಮಂತ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಯುವಕ, ಯುವತಿಯರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅಚ್ಚಳಿಯದಂತೆ ಬೀರುವ ನಮ್ಮ ನಟ, ನಟಿಯರು ತಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಜೀವನದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇಕೆ ಅಷ್ಟು ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ತಾವು ಬೆವರು ಹರಿಸಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ದುಡಿಮೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾರು ಯಾರನ್ನೋ ನಂಬಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಮುಂದೆ ಬರಬಹುದಾದ ಕರಾಳ ದಿನಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅತಿ ಐಷಾರಾಮದ ಬದುಕು ನಡೆಸಿ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ರೊಕ್ಕವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತೆ ಹಲವರು. ದೊರೆತ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಬದುಕನ್ನು ಹಸನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಾಣಮರಿ ಕಲೆಗಾರರೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ಅವರಿವರನ್ನು ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟಿರುವವರೇ ಅಧಿಕ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ತಾವು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನುವ ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯೂ ಇವರಿಗೇಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ? ಅತ್ಯಲ್ಪ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಸಾರವಂದಿಗರು ಕೂಡ, ತಮ್ಮ ಇತಿ,ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.  ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಮಕ್ಕಳ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ರೋಗ, ರುಜಿನ ಮದುವೆ, ಮುಂಜಿ ಮುಂತಾದ ನೂರಾರು ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕಷ್ಟಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ದುಡಿಮೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಕೂಡಿಡುತ್ತಾ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ನಡೆಸುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸಂಸಾರಗಳಿವೆ. ಇಂತಹ ಒಂದು ಕನಿಷ್ಟ ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಕಲಾವಿದರು ಕಡೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಂಬನಿಗರೆಯುವುದು ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರರಂಗದ ದುರಂತವೇ ಅಗಿದೆ.

ನಾನು ಯಾವ ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡಿಲ್ಲವಾದರೂ, “ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆ”ಯಲ್ಲಿ ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಲ್ಪನ, ಮಂಜುಳ, ಆರತಿ ಮುಂತಾದ ನಟಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಲೇಖನಮಾಲೆ ನನಗೆ ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕಿನ ನಶ್ವರತೆ, ಆತಂಕ, ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ಅಭಿರುಚಿಗೊಪ್ಪದ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿಯ ಆಯ್ಕೆ, ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹ, ಅತಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಹಟಮಾರಿತನ, ದುಂದುಗಾರಿಕೆ, ಜೂಜು ಮೋಜು, ವಾಸ್ತವ ಬದುಕಿನ ನಿರಾಕರಣ…. ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ತಾರೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಡುವ ಗ್ರಹಣಗಳು. ಈ  ತಾರೆಗಳು ತಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭ್ರಾಮಕ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಎಲ್ಲಾ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ವಸ್ತುನಿಷ್ಟವಾದ ಸುಂದರ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ನಟ, ನಟಿಯರ ಗಳಿಕೆ, ವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ಬೇರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ತೀರಾ ಅನಿಶ್ಚಿತ. ಹಾಗಾಗಿ ಕೈನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಆದಷ್ಟೂ ಹಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗಾದಾಗ ತೀರಾ ವಯಸ್ಸಾಗಿ, ಆರೋಗ್ಯವೂ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಸರಕಾರದ ಮುಖ ನೋಡುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ನಾಡು ನುಡಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿರುವ ಸಾಹಿತಿ,ಕಲಾವಿದರ ಸಂಕಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಲಹಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಸರಕಾರಗಳ ಕರ್ತವ್ಯವೇ ಆದರೂ, ನೂರಾರು ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಸಹಾಯ ಹರಿದು ಬರುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಕಾಲ ಮಿಂಚಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕಲಾವಿದರ ಸಂಘಗಳು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಕಲಾವಿದರಿಂದ ವಂತಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅ ಹಣವನ್ನು ಅವರ ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಕಲಾವಿದರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎರಗುವ ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗಾದರೂ ಸರಿ, ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಇತರರ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿಯೇ ಸವೆಸುವ ಕಲಾ ತೋಟದ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಕುಸುಮಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಳ ಇಳಿ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ನೋವಿನಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಡದಂತೆ, ವೇದನೆಯಿಂದ ಬಿಸುಸುಯ್ಯದಂತೆ ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆ ಹೃದಯವಂತ ನಾಗರೀಕ ಸಮಾಜದ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿದೆ. ಇದು ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯೂ ಆಗಬೇಕು.

(ಫೆಬ್ರುವರಿ.೨೦೦೩)

****