ಮರೆಯಾದ ಮಾಣಿಕ್ಯ

‘ವಂಶವೃಕ್ಷ’ದಿಂದ ಕುಡಿಯೊಡೆಯಿತು
ವಿಷ್ಣು ಎಂಬ ಪ್ರತಿಭೆ
ಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ ಪಾವನವಾಯಿತು
ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿ ಅದರ ಪ್ರಭೆ

ಪುಟ್ಟಣ್ಣನವರ ದಕ್ಷ ನಿರ್ದೇಶನ
ಪುಟ ಪಡೆಯಿತು ಅಪ್ಪಟ ಚಿನ್ನ
‘ನಾಗರಹಾವಿನ’ ರಾಮಾಚಾರಿಯನ್ನ
ಎಂದಿಗಾದರೂ ಮರೆವುದುಂಟೇನಣ್ಣ?

ತುಂಟತನದಲಿ ಮಿನುಗುವ ಕಣ್ಣು
ಸಂಪಿಗೆ ಮೂಗು, ಕೆಂಪನೆ ಬಣ್ಣ
ಎಡಗೈ ಬೀಸುತ ನಡೆವುದೇ ಚೆನ್ನು
ಸಾಹಸಸಿಂಹನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಅಭಿಮಾನಿ ಗಣ

ಮನೆಯೂ ಬೆಳಗಲು ಮನವೂ ಬೆಳಗಲು
ಕಾರಣಳಾದಳು ಚೆಲುವೆ ಸತಿ ಭಾರತಿ
‘ಹೃದಯ ಗೀತೆ’ಗೆ ಪಲ್ಲವಿ ಬರೆಯಲು
ನೆಪವಾದ ಚಿತ್ರವದು ‘ಭಾಗ್ಯಜ್ಯೋತಿ’

ನಿನ್ನದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಹೊಗೆಯಾಡಿತು ವಿರಸ
‘ಗಂಧದಗುಡಿ’ಯ ವಿಷಮಯ ನಿಮಿಷ
ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಧರಿಸಿ ಮರೆಸಿದೆ ರೋಷ
ವರುಷಗಳುರುಳಲು ಮಾಸಿತು ದ್ವೇಷ

ಹೊಂಬಿಸಿಲಿನ ಡಾ. ನಟರಾಜ
‘ಬಣ್ಣಾ ಬಣ್ಣಾ’ ಹಾಡಿದ ಪ್ರೇಮಿ ಹರೀಶ
ಸಿಂಗಾಪುರದಲಿ ಕುಳ್ಳನ ರಾಜ
ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ನೆನೆವುದೇ ಬಲು ಹರುಷ

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕೆ ನೀ ‘ಯಜಮಾನ’
ಹೀರೊ ಎನ್ನಲು ನೀನೇ ಲಾಯಕ್ ‘ಸೂರಪ್ಪ’
ಕಣ್ಣೀರ್ ತರಿಸಿದ ನವಯುಗ ‘ಕರ್ಣ’
`ಕೋಟಿಗೊಬ್ಬ’, ನಿನಗೆ ಸರಿಸಮ ಯಾರಪ್ಪ?

ದುಗುಡವನೆಲ್ಲ ಎದೆಯಲೆ ಅಡಗಿಸಿ
ಕುಸಿಯಿತೇ ನಿನ್ನ ಮೆದು ಹೃದಯ?
ಆ ಯಮನೊಡನೆಯೂ ಹೋರಾಟಕಿಳಿಯದೆ
ಶರಣಾದೆಯೇಕೆ ಒಲವಿನ ಗೆಳೆಯ?

‘ಹೃದಯವಂತ’ನ ಹೃದಯವದೇಕೆ
ಮರೆಯಿತು ತನ್ನ ಮಿಡಿತವನು?
‘ಕಥಾನಾಯಕ’ನ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತು ಏಕೆ?
ಮಗುಚಿದ ‘ದೇವ’ನು ಕಡತವನು

ನಿನ್ನ ಕಲೆಗೆ ನೀನೇ ಸಾಟಿ
ಮಾಡಿದೆ ಕನ್ನಡ ಜನಮನ ಲೂಟಿ
ಬರಲೇಬೇಕು ನೀ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಿ
ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ಜನಕೋಟಿ

ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಜೀವ

ಕವಿ : ಎಚ್. ಎಸ್. ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ
ಗಾಯಕ : ಸಿ. ಅಶ್ವಥ್
ಆಲ್ಬಮ್ : ತೂಗುಮಂಚ

ಹಾಡು ಕೇಳಿ

ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಜೀವ ಎಂದೂ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯದು
ಸಣ್ಣ ಸಸಿಯೇ ಬೆಳೆದು ಬೇರಿಗೆ ಪಾರಿಜಾತವ ಸುರಿವುದು

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಮಣ್ಣ ಪಾತಿಯೇ ಕಂದರಿಗೆ ಕದಲಾರತಿ
ನೂರು ಗುಡಿಗಳ ದೀಪ ವೃಕ್ಷವೇ ಅಮ್ಮನೆತ್ತುವ ಆರತಿ
ಹಕ್ಕಿಪಕ್ಕಿಯ ಬಣ್ಣದಕ್ಷತೆ ಹರಕೆ ಬಾಗಿದ ಮುಡಿಯಲಿ
ಹಸಿರಿನೆಲೆಗಳ ಉಸಿರಿನಾಶೀರ್ವಚನ ಅರಗಿಳಿ ನುಡಿಯಲಿ

ಯಾವುದೋ ಸೋಬಾನೆ ಬಾನೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದ ಝೇಂಕೃತಿ
ತುಟಿಯ ಬಟ್ಟಲು ಸುರಿವ ಅಮೃತಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಇದೆಯೋ ಇತಿಮಿತಿ?
ಅಂದು ಒಂದೇ ಬಿಂದು ಇಂದೋ ಎಂದೂ ಬತ್ತದ ನಿರ್ಝರಿ
ಮಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣನೊರೆಸುವ ಹಸಿರ ಸೆರಗೋ ಥರಾವರಿ

ಹರಕೆ ಇದ್ದರೆ ಯಾವ ಅರಕೆ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲಿ
ಹಾಲುಗೆನ್ನೆಯ ನಾರಿ ನನ್ನ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆಯ ಗುಡಿಯಲಿ
ಹೂವು ಸಾವಿರ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಹಾರವಾಗುವ ಪಕ್ಷಕೆ
ಲಕ್ಷ ಮಕ್ಕಳೆ ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ವಕ್ಷಕೆ

ಶಾಲ್ಮಲಾ – ಚಂಪಾ

ಕವಿ – ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಪಾಟೀಲ
ಸಂಗೀತ – ಸಿ. ಅಶ್ವಥ್
ಗಾಯಕ – ಸಿ. ಅಶ್ವಥ್

ಹಾಡು ಕೇಳಿ

ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ
ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದು
ಒಳಗೊಳಗೇ ಹರಿಯುವವಳು
ಜೀವ ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡಿ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೊರೆಯುವವಳು

ಸದಾ….
ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿ
ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ|

ಹಸಿರು ಮುರಿವ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ
ಬಸಿರ ಬಯಕೆ ಒಸರುವವಳು
ತುಟಿ ಬಿರಿಯುವ ಹೂಗಳಲ್ಲಿ
ಬೆಂಕಿ ಹಾಡು ಉಸುರುವವಳು

ಸದಾ…
ತಪ್ತಕಾಮಿನಿ ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ|

ಭೂಗರ್ಭದ ಮೌನದಲ್ಲಿ
ಜುಂಮೆನುತ ಬಳುಕುವವಳು
ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮೈಯ ತುಂಬಿ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ತುಳುಕುವವಳು

ಸದಾ..
ಸುಪ್ತಮೋಹಿನಿ ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ|

ನನ್ನ ಬದುಕ ಭುವನೇಶ್ವರಿ
ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ರಾಜೇಶ್ವರಿ
ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ

ಸದಾ…
ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿ ನನ್ನ ಶಾಲ್ಮಲಾ|
 

**********************

ಅಲ್ಲಮ, ಮುಕೇಶ್ ಮತ್ತು ಕಿಶೋರ್

ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಳಿಯಾದಡೆ
ಏನ ಹೊದಿಸುವಿರಯ್ಯ !
ಬಯಲು ಬತ್ತಲೆಯಾದಡೆ
ಏನನುಡಿಸುವರಯ್ಯ ?
ಭಕ್ತನು ಭವಿಯಾದಡೆ
ಏನನುಪಮಿಸುವೆನಯ್ಯ – ಗುಹೇಶ್ವರ ?

ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ವಚನ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿರುವ ಬೆರಗು ಅಪಾರ. ಅಲ್ಲಮನ ಇತರ ವಚನಗಳಿಗಿಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಳಿಯಾದರೆ ಹೊದಿಸುವುದೇನು? ಬಯಲಿನ ಬೆತ್ತಲೆ ಮುಚ್ಚಲು ಹೊಚ್ಚುವುದೇನು? ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ಭಕ್ತನೇ ಭವಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅನರ್ಥವೆಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಇದು ಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಅರ್ಥದ ಜೊತೆಗೇ, ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಳಿಯಾಗುವುದಾಗಲೀ, ಬಯಲಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಯುಡಿಸುವುದಾಗಲೀ, ಭಕ್ತ ಭವಿಯಾಗುವುದಾಗಲೀ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಥವೂ ಇದೆ.

ಸಕಲ ಚರಾಚರ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವವಿದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ನಾವು, ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಳಿಯಾದರೆ ಏನು ಹೊದಿಸುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಿರಲಿ, ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೂ ಚಳಿಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ನಮಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ಇರುವುದೇ ಹಾಗೆ. ನಿತ್ಯ ಅವುಗಳಿಂದ ಉಪಯೋಗಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳೆಡೆಗೆ ನಮ್ಮದು ಕೃತಜ್ಞತಾಹೀನ ನಡತೆಯೇ. ಅವು/ಅವರು ಇರುವುದೇ ನಮಗಾಗಿ ಎಂಬುವ ಟೇಕನ್ ಫಾರ್ ಗ್ರಾಂಟೆಡ್ ಮನೋಭಾವ. ಇರಲಿ, ಆ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಈ ವಚನದೊಡನೆ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುವ ಮುಖೇಶ್ ಮತ್ತು ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್ ದನಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಹಿಂದಿ ಗೀತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದೂ ಒಂಥರ ‘ಎತ್ತಣ ಮಾಮರ? ಎತ್ತಣ ಕೋಗಿಲೆ?ಯಂತಹ ಸಂಬಂಧವೇ.

ಮೊದನೆಯದು:- (ಚಿತ್ರ : ಅನೋಖಿ ರಾತ್, ಗಾಯಕ: ಮುಕೇಶ್ ) ‘ಓಹ್ ರೆ ತಾಲ್ ಮಿಲೆ ನದಿ ಕೆ ಜಲ್ ಮೆ’ ಹಾಡು. ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮ ಬಳಸಿದ ಬೆಟ್ಟ, ಬಯಲಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಮೆ ಸಾಗರವಿದೆ. ‘ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಗಮ್ಯವನ್ನರಸಿ ನದಿಯತ್ತ ಓಡಿದರೆ, ಓಡುವ ನದಿ ಸಾಗರ ಸೇರಿತು. ಆದರೆ ಸಾಗರ ತನ್ನ ಎದೆಯಳಲನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತಾರ ಆಸರೆ ಬಯಸಿ, ಅದೆಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಹೋಗಲಾದೀತು?’

ಎರಡನೆಯದು:- (ಚಿತ್ರ : ಅಮರ ಪ್ರೇಮ್, ಗಾಯಕ: ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್) “ಚಿಂಗಾರಿ ಕೋಯಿ ಬಢಕೆ, ಸಾವನ್ ಉಸೆ ಬುಝಾಯೆ” ಹಾಡು. ಮರಗಿಡಗಳಲ್ಲೇಳುವ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮಳೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಮಳೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯತೊಡಗಿದರೆ ಅದನ್ನು ಆರಿಸಬಲ್ಲವರು ಯಾರಿಹರು? ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿ ತೋರುವ ಹಸಿರು ವಸಂತದಲ್ಲಿ ನಳನಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ವಸಂತವೇ ತೋಟವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರೆ ಆ ಹಸಿರನ್ನು ನಗಿಸುವವರು ಇನ್ನಾರು? ‘ಮನಮೀತ್ ಜೋ ಘಾವ್ ಲಗಾಯೆ, ಉಸೆ ಕೌನ್ ಮಿಟಾಯೆ?’ ಇದಂತೂ ಜಗತ್ತಿನ ನಿಷ್ಟುರ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರೇ ನಮ್ಮ ನೋವಿಗೂ ಕಾರಣರಾಗುವುದು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಪಾಲಿನ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ!

“ಚಿಂಗಾರಿ ಕೋಯಿ ಬಢಕೆ” – ಗೀತೆಯ ಕೆಲವು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಅನುವಾದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಅವಸರದ ಅನುವಾದವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿಕೊಡಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ.

ಗಿಡಮರಗಳಿಂದ ಕಿಡಿಗಳುರಿಯೆ
ತಂಪಾಗುವುದು ಸುರಿದು ಮಳೆ
ಮಳೆಯೇ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯೆ
ಮೊರೆಹೋಗುವುದು ಅದಾರನಿಳೆ?

ಶರದದಲಿ ಹಾಳು ಬೀಳುವ ವನ
ನಗಿಸುವುದದನು ವಸಂತನಾಗಮನ
ವಸಂತದಲೇ ಬೀಳಾಗಲು ಹಸಿರು
ತುಂಬುವರಾರು ಅದಕೆ ಉಸಿರು?

ಕೇಳದಿರು ನನ್ನ ಕೇಳದಿರು
ಸ್ವಪ್ನ ಸೌಧ ಕುಸಿದ ಕಥೆಯ
ಪರರೆದುರಲಿ ಹಂಚುವಂತಿಲ್ಲ
ಒಳಗೇ ಮರುಗಿ ನುಂಗಬೇಕಿದೆ ವ್ಯಥೆಯ

ವೈರಿಯೊಬ್ಬ ಇರಿಯೆ ಎದೆಯ
ಮರೆಸಿ ನೋವ ನಗಿಸಲಿರುವ ಗೆಳೆಯ
ಎದೆಯೊಲವೇ ಎದೆಯ ಗಾಯಗೊಳಿಸಲು
ಯಾರಿಂದಲಾದೀತು ಆ ನೋವ ಶಮನಗೊಳಿಸಲು?

*****************************