ಮರೆತೇನೆಂದರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ? ಮಾವೋ-ತ್ಸೆ-ತುಂಗ

ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ : ಡಾ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ

ಕಂಬಾರರ ದನಿಯಲ್ಲಿ

ಮರೆತೇನೆಂದರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ
ಮಾವೋ-ತ್ಸೆ-ತುಂಗ
ಮರೆತೇನೆಂದಾರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ…. ಹಾ

ಪಂಚಭೂತದಾಗ ವಂಚನೆ ಕಂಡಿ
ಕಣ್ಣಿನಂಚಿನಾಗ ಹೊಸ ಜಗ ಕಂಡಿ
ಸೊನ್ನಿಗೆ ಆಕಾರ ಬರೆದೇನೆಂದಿ
ಬಯಲಿಗೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟೇನೆಂದಿ
ಸಚರಾಚರಗಳ ರಚನೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕ
ಬೇರೊಬ್ಬ ಸೂರ್ಯನ ತರತೇನೆಂದ್ಯೋ

ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹೊಳಿಗಡ್ಡ ಕಟ್ಟಿದಿ
ಹರಿವ ನೆತ್ತರಕ ಒಡ್ಡ ಕಟ್ಟಿದಿ
ಮಡುವಿನ ನಡುವ ಕಾಲನೂರಿಕೊಂಡ
ಬತ್ತಿಯಾಗಿ ತಲಿ ಹೊತ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿ
ಮನುಷ್ಯರ ಮುರಿದಿ ತೇರ ಕಟ್ಟಿದಿ
ಹತ್ತವತಾರದ ಕುದುರೆಯ ಜೋಡಿ…ಹಾ
ಹತ್ತಕುದಿರಿಯ ಹಳದಿ ದೇವರು
ಸ್ವಯಂ ಸೂರ್ಯ ನಾ ಬಂದೇನೆಂದ್ಯೋ

ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದಿ ಬೇಲ್ಯಾಗ ನಿಂತಿ
ಸಿದ್ಧಸಿದ್ಧರ ಗುದ್ದ ಹೊಗೆಸಿದಿ
ಹಂಗ ಬಿಟ್ಟ ಹಂಗಾಮದ ಬೆದಿಗಿ
ಕೈಯ ಬೀಸಿ ಕೈಲಾಸವ ಕರೆದಿ
ಹಳದಿ ಬಿತ್ತಿದಿ ಹಳದಿಯ ಬೆಳೆದಿ
ಮುಳ್ಳಬೇಲಿಗೂ ಹೂವಿನ ಹಳದಿ
ಬಣ್ಣದ ಹೆಸರಾ ಬದಲ ಮಾಡಿದ್ಯೋ
ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಮಾಲೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೋದ್ಯೋ

ಹರಕ ಹುಬ್ಬಿನ ತಿರುಕರ ಅರಸ
ಡೊಳ್ಳ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿದವರರಸ
ದಿನಾ ಹುಟ್ಟಿದಿ ದಿನಕೊಮ್ಮೆ ಸಾಯ್ತಿ
ಸುದ್ದಿಯ ಕಣ್ಣ ಒದ್ದಿ ಮಾಡಿದಿ

ಗ್ಲೋಬಿನರ್ಧಕ ಸಾಯೋದ ಕಲಿಸಿ
ಸ್ವತಃ ಸಾಯಲಿಕೆ ಬಾರದೆ ಹೋದಿ
ಕಟ್ಟಿದ ಗೋಡೆಗೆ ಕಳಸ ಏರಿತು
ಬದುಕಿದ ಜೀವ ಕಥೆಯಾಗಿತ್ತೋ
ಬಟಾಬಯಲಿನಾಗ ಮಟಾಮಾಯಾಗಿ
ಬೆಂಕಿ ಆರಿ ಬರಿ ಬೆಳಕುಳಿದಿತ್ತೋ

ಮರೆತೇನೆಂದಾರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ
ಮಾವೋ-ತ್ಸೆ-ತುಂಗ
ಮರೆತೇನೆಂದಾರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ…. ಹಾ

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಎಂಟನೆಯ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕಾರ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಡಾ. ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರರಿಗೆ ಹಾರ್ದಿಕ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.

ಧವಳಗಂಗೆಯ ಗಂಗಾಧರ ಮಹಾಲಿಂಗ

ರಚನೆ : ವಾದಿರಾಜರು

ಧವಳಗಂಗೆಯ ಗಂಗಾಧರ ಮಹಾಲಿಂಗ
ಮಾಧವನ ತೋರಿಸಯ್ಯ ಗುರುಕುಲೋತ್ತುಂಗ || ಪ ||

ಅರ್ಚಿಸಿದವರಿಗಭೀಷ್ಟವ ಕೊಡುವ
ಹೆಚ್ಚಿದ ಅಘಗಳ ತರಿದು ಬಿಸುಟುವ
ದುಶ್ಚರಿತಗಳೆಲ್ಲ ದೂರದಲ್ಲಿಡುವ
ನಮ್ಮಚ್ಯುತಗಲ್ಲದ ಅಸುರರ ಬಡಿವ || ೧ ||

ಮಾರನ ಗೆದ್ದ ಮನೋಹರ ಮೂರ್ತಿ
ಸಾರ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಸುರಚಕ್ರವರ್ತಿ
ಧಾರುಣಿಯೊಳಗೆ ತುಂಬಿದೆ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ
ಮುರಾರಿಯ ತೋರಿಸಯ್ಯ ನಿನಗೆ ಶರಣಾರ್ಥಿ || ೨ ||

ಚೆನ್ನಪ್ರಸನ್ನ ಶ್ರೀ ಹಯವದನನ್ನ
ಅನುದಿನ ನೆನೆವಂತೆ ಮಾಡೊ ನೀಯೆನ್ನ
ಅನ್ಯನಲ್ಲವೊ ನೀನು ಗುರುವೆಂಬೆ ನಿನ್ನ
ಇನ್ನಾದರೂ ಹರಿಯ ತೋರೊ ಧೀರಮುಕ್ಕಣ್ಣ || ೩ ||

ಅಂತರಂಗದ ಕದವು ತೆರೆಯಿತಿಂದು

ರಚನೆ : ವಿಜಯದಾಸರು
ಗಾಯಕ : ಪುತ್ತೂರು ನರಸಿಂಹ ನಾಯಕ್

ಹಾಡು ಕೇಳಿ

ಅಂತರಂಗದ ಕದವು ತೆರೆಯಿತಿಂದು ||ಪ||
ಎಂತು ಪುಣ್ಯದ ಫಲವು ಪ್ರಾಪ್ತಿ ದೊರಕಿತು ಎನಗೆ ||ಅ||

ಏಸುದಿನವಾಯಿತೊ ಬೀಗಮುದ್ರೆಯ ಮಾಡಿ
ವಾಸವಾಗಿದ್ದರೋ ದುರುಳರಿಲ್ಲಿ
ಮೋಸವಾಯಿತು ಇಂದಿನ ತನಕ ತಮಸಿನ
ರಾಶಿಯೊಳಗೆ ಹೂಳಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ||೧||

ಹರಿಕರುಣವೆಂಬಂಥ ಕೀಲಿಕೈ ದೊರಕಿತು
ಗುರುಕರುಣವೆಂಬಂಥ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ
ಪರಮಭಾಗವತರ ಸಹವಾಸದಲಿ ಪೋಗಿ
ಹರಿಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲಿ ಬೀಗಮುದ್ರೆಯ ತೆಗೆದೆ ||೨||

ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರು ಪಲಾಯನವಾದರು
ಭಕ್ತಿಕಕ್ಕಡವೆಂಬ ಜ್ಞಾನದೀಪ
ಜತ್ತಾಗಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ದ್ವಾರದೊಳಗೆ ಪೊಕ್ಕೆ
ಎತ್ತನೋಡಿದರತ್ತ ಶೃಂಗಾರ ಸದನ ||೩||

ಹೊರಗೆ ದ್ವಾರವು ನಾಲ್ಕು ಒಳಗೈದು ದ್ವಾರಗಳು
ಪರ ದಾರಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಜಯವಿಜಯರು
ಮಿರುಗುವ ಮಧ್ಯಮಂಟಪ ಕೋಟಿರವಿಯಂತೆ
ಸರಸಿಜನಾಭನ ಅರಮನೆಯ ಸೊಬಗು ||೪||

ಸ್ವಮೂರ್ತಿಗಣ ಮಧ್ಯ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದೈಕ
ರಮೆಧರೆಯರಿಂದಲಾಲಿಂಗತ್ವದಿ
ಕಮಲಜಾದಿಗಳಿಂದ ತುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ ಹೃದಯ-
ಕಮಲದೊಳಗಿರುವ ಶ್ರೀ ವಿಜಯವಿಠಲನ ಕಂಡೆ ||೫||

ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ

ಅವರಿರುತ್ತಾರೆ, ಇರಲೇಬೇಕು
ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ
ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೇರಿದರೆ ವೇದಿಕೆಗೇ
ಅಲಂಕಾರ, ಕಳಸಪ್ರಾಯ!
ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದಂತಹ
ಆರೋಗ್ಯದ ಕೆಂಪು ಚಿಮ್ಮುವ
ಚೆಲುವಾದ ಮುಖದಲ್ಲಿ
ಕಿರುನಗೆಯದೇ ಕಾರುಬಾರು
ನುಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಮೆಚ್ಚಿ
ತಲೆದೂಗಲೇಬೇಕು
‘ಹೌದಪ್ಪಾ ಹೌದು!’

ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಚಂದ.
ನುಡಿವುದೆಲ್ಲ ಬಲು ಸೊಗಸು
ಬೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ತೆಗೆದಂತೆ
ನಯವಾಗಿ, ನುಣುಪಾಗಿ
ಜಾಗರೂಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಳೆದು ತೂಗಿ
ಚಚ್ಚೌಕದ ಮಾತೇ ನೀಟು
ಎಳೆದಂತೆ ನೇರ ಗೀಟು
ಸವಿದಷ್ಟು ಸವಿಕೊಡುವ
ಸವಿ ಮಾತಿನ ಬುತ್ತಿ
ರಾಮಾಯ ಸ್ವಸ್ತಿ;
ರಾವಣನಿಗೂ!

ಅಬ್ಬಾ ಆ ಜಾಣತನವೇ!
ಯಾವ ಹೂಮನವೂ ಬಾಡದು
ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದು
ಅಪ್ರಿಯ ಸತ್ಯ ಎತ್ತಾಡಬೇಕೇಕೆ?
ಎಲ್ಲವೂ ಸಭ್ಯ, ಸುಂದರ
ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ.

ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗದ
ಕೊರೆಯಾಗದ, ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗದ
ನಿಷ್ಟುರ ಕ್ರೌರ್ಯವೆನಿಸದ
ಸರಸಭಾರತಿ ವಿಲಾಸ!
ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆಡೆಯೆಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ
ಸುತ್ತ ನಿರ್ಮಲ ಮಂದಹಾಸ!

ಮಾತಿನ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ
ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ
ಪೋಣಿಸಿಡುವುದ ಇವರೆಲ್ಲ
ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಲಿತರೋಪ್ಪ!
ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.