ದಾರಿ

 photo:sritri

ಈ ತುದಿಯಲ್ಲಿ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಾವಿನ್ನೂ
ನಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ
ಆಸೆಯ ಕುರುಹು
ನೋಟ ಹರಿಯುವ ಉದ್ದಕ್ಕೂ
ಮೈಚಾಚಿ ಮಲಗಿದೆ ದಾರಿ
ಯಾರೂ ಅರಿಯದ
ಗುಟ್ಟು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು
ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮೌನದಲಿ.

ಯಾರೋ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ
ಮತ್ತಾರೋ ಏರುತ್ತಾರೆ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿಯುವ ಬಂಡಿಗೆ
ಪಯಣಿಗರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳರಿವಿಲ್ಲ
ಅದರದು ನಿಲ್ಲದ ನಿತ್ಯ ಪಯಣ.
ಅಹಂ ಅಳಿದ ಮರುಕ್ಷಣ
ದೂರವೇನಿಲ್ಲ ಮಿಲನ.

ದಾರಿ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ
ನಾವೇ ನಡೆಯಬೇಕು
ದೊರಕಬಹುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ
ನೆಟ್ಟ ಕೈಮರದ ಸುಳಿವು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದ ಹೊರತು
ನಮಗೆ ನಾವೇ
ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂತು
ಇರವೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದ
ಅಲೆವಾತ್ಮದ ಗುರುತು

ಎದ್ದೆದ್ದು ಬರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ
ಇನ್ನೆಲ್ಲಿದ್ದೀತು ಉತ್ತರ?
ಆ ಹೊತ್ತು ಹತ್ತಿರಾಗುವ ತನಕ
ಪಯಣಿಗರ ಯಾದಿಯಲಿ
ನಾನಿಲ್ಲ, ನೀನೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿರೋಧವಿಲ್ಲ ವಿರೋಧಿಗೆ

ಹಬ್ಬ ಬಂದರೂ ಹೊಸದೇನಿಲ್ಲ;
ಬಕೇಟಿನಲ್ಲಿ ಕದರಬೇಕಿಲ್ಲ ಸಗಣಿ ನೀರು
ಬೀದಿಯ ಧೂಳಡಗುವಂತೆ ಚಿಲ್ಲನೆ
ನೀರೆರಚಿ ಹೆಣೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ
ಚುಕ್ಕಿ ಚೆಲ್ಲಿ ರಂಗೋಲಿ ಚಪ್ಪರವ
ಹೊಸ್ತಿಲಿನ ನೆತ್ತಿಗೆ
ಕೆಮ್ಮಣ್ಣಿನ ಬದಲು ಕೆಂಪು ಪೇಂಟಿದೆ
ತೋರಣಕ್ಕೆ ಮಾವಿಲ್ಲ, ಬೇವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಎಣ್ಣೆಯ ಜಿಗುಟು ತೊಳೆಯಲು
ಸೀಗೆಯ ಘಾಟು ಸಹಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ
ಶವರಿನ ಅಡಿ ಮೈತೆರೆದು ನಿಂತರೆ
ನಿತ್ಯ ಅಭ್ಯಂಜನವೇ, ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಅದಕೊಂದು ಸಂಭ್ರಮದ ನೆವನ.

ಇಷ್ಟೇ ಮಿಣ್ಣಗೆ ಉರಿಯುವ
ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಗಳು ಸಾಕು
ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಕರಿ ಅಡರೀತು ಛಾವಣಿಗೆ
ಮನೆ ಕಪ್ಪಾದರೆ ಕೊಳ್ಳುವರಾರು?
ಮಾರಲು ಹಾಕಿದಾಗ, ಮೊದಲೇ ರಿಸೆಶನ್ನು!
ಮನೆ ತುಂಬಾ ಕಮಟು ತುಂಬುವ
ಅಗರುಬತ್ತಿಗೂ ನಿಷೇಧವಿದೆ
ಯಾವ ಶಾಸನವೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಿಧಿಸದೆಯೆ.
ಘಂಟೆಗಳ ದನಿಯಿಲ್ಲ,
ಹೂವು, ಪತ್ರೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಪೂಜೆಯೂ ಕ್ಷಿಪ್ರ-ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ
ಹೇಳಿಲ್ಲವೇ ದಾಸರು?
“ಸುಲಭಪೂಜೆಯ ಮಾಡಿ
ಬಲವಿಲ್ಲದವರು!”

ಹಬ್ಬದೂಟಗಳಲ್ಲಿ
ಸಿಹಿ ಯಾಕೆ ಕಡ್ಡಾಯ?
ತುಪ್ಪ, ಸಕ್ಕರೆ ಬೆರೆತು
ಹೆವ್ವಿಯಾಗಿರುವ ರಿಚ್ಚು ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು
ಚಪ್ಪರಿಸುವುದೆಂತು ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಲಿ
ಮರೆತು ಕ್ಯಾಲರಿಗಳ?
ಒಬ್ಬಟ್ಟಿಗೆ ಜೊತೆಯೆನಿಸುವ
ಖಾರದಂಬೊಡೆ, ಬೋಂಡಗಳ
ಮಾಡಲು ಉಪಾಯವೇನಾದರೂ ಇದೆಯೆ
ಒಂದಿಷ್ಟೂ ಎಣ್ಣೆ ಬಳಸದಯೆ?

ಮಂಕು ಸುರಿಯುವ ಯುಗಾದಿಗೆ
ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕಳೆ ಕಟ್ಟಿಸೋಣವೆಂದು
ಏಕೈಕ ಕನ್ನಡ ಉದಯ ಟಿವಿಗೆ ಮೊರೆ
ಹರಟೆ; ಚಟಪಟ ಮಾತಿನ ಪಟಾಕಿ
ಅದದೇ ಮುಖಗಳ ಅದೇ ಹಳೆ ಮುಖಾಬಿಲೆ
ತಾರೆಯರೊಡನೆ ಸಂದರ್ಶನ; ಅವರಿಗೆ ಹಬ್ಬವಿಲ್ಲವೇ?
ಅದೆಷ್ಟನೆಯ ಬಾರಿಯೋ ಮರುಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿರುವ
ಅದೇ ಮಚ್ಚುಕೊಚ್ಚಿನ ಸೂಪರ್‌ಹಿಟ್ ಸಿನಿಮ!

ವಾರ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಏನಿಲ್ಲ ಹೊಸದು ಅಂಥಾದ್ದು
ಎನ್‌ಡಿ‌ಎ, ಯುಪಿ‌ಎ, ಎಡ, ಬಲ, ತೃತೀಯರಂಗ
ಹೆಸರಷ್ಟೇ ಬೇರೆ, ತಿರುಳೊಂದೇ; ಮತದಾರನೇ ಮಂಗ
ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ರೈಡು, ನಾಯಕರ ದೆಹಲಿ ದೌಡು
ಕಣ್ಣೊರೆಸುವ ತನಿಖೆ, ಸಮಾವೇಶ ರದ್ದು
ಅದೂ ಈಗಾಗಲೇ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಓದಿ ಹಳಸಿದ್ದು!

ಯಾಕಲ್ಲೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ? ಬಾ ವಿರೋಧಿ ಬಲಗಾಲನ್ನಿಟ್ಟು
ಮುಖವೇಕೆ ಸಪ್ಪಗಿದೆ? ಕೇಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತೇ ನನ್ನ ಗೊಣಗಾಟ!
ಇರಲಿಬಿಡು, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮುಚ್ಚುಮರೆ?
ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ, ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಸಾಕಾಗಿದೆ ಕಣೊ ಕ್ಲೀಷೆ
ಈ ಬಾರಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಸ್ವಾಗತದ ಹೊಸ ವರಸೆ?

ನಂಬಿಬಿಟ್ಟೆಯಾ ದಡ್ಡ, ಏಪ್ರಿಲ್ ಮುಂದುಂಟು
ಇದುವರೆಗೆ ಬಿಚ್ಚಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಗಂಟು
ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ಅದಕೆ ಶುದ್ಧ ಸಂತಸದ ನಂಟು
ದಿನದ ಬವಣೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲೆನಿಸಿ
ಮೈಮರೆಸಿ ನಗಿಸುವುದೇ ಎಲ್ಲ ಹಬ್ಬಗಳ ಗುಟ್ಟು
ವಿರೋಧ ನಿನಗಿಲ್ಲ ವಿರೋಧಿ, ಬಾರಯ್ಯಾ
ಕಡು ವಿರೋಧಿಗೂ ನಮ್ಮೆದೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗವುಂಟು!

“ಎಲ್ಲರಿಗೂ `ವಿರೋಧಿ’ ಸಂವತ್ಸರದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು!”

ಕಾಲದ ಗಂಟೆ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ

ತುಂಬಿದ ಶಾಂತಿಯ ಕೆಣಕುವ ಹಾಗೆ
ಮನಸನು ತಲ್ಲಣ ಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೆ
ಎಲ್ಲಿಂದಲೇ ತೂರಿ ಬಂದಿತು ಶಬ್ದ
ಕಲಕೇ ಹೋಯಿತು ದಿವ್ಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ !

ಅಂತರಾಳದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು
ಮೊಳಗುತ್ತಲಿದೆ ಕಾಲದ ಕೂಗು
ಹನಿಹನಿ ಆಯುವು ಸೋರುವ ಮುನ್ನ
ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿಕೊ ಚಿನ್ನ !

ಆಯಿತೇ ಮಗನಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ?
ಆದೀತು ಮಗಳ ಮದುವೆಯೂ ನಿರಾಯಾಸ
ತೀರಿತು ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಸಾಲ ?
ಬರಿ ಕನವರಿಕೆಯಲಿ ಕಳೆಯಿತೇ ಕಾಲ ?

ಆಗಿತ್ತೇ ನಿನ್ನಿಂದ ಅನ್ಯರಿಗುಪಕಾರ ?
ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ತಾನೇ ನೀನಾರಿಗೂ ಮಣಭಾರ ?
ನಿನ್ನ ಬಾಳಿಗೂ ಒಂದು ಅರ್ಥವಿತ್ತೇ ?
ಇಲ್ಲ, ಬರೀ ಕುಯುಕ್ತಿಯಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಯ್ತೇ?

ಅರೆಬರೆದಿಟ್ಟ ಗ್ರಂಥ ಏನಾಯ್ತು ?
ಆಪ್ತ-ಮಿತ್ರರ ಭೇಟಿ ಎಂದಾಯ್ತು ?
ಪ್ರಪಂಚ ಪರ್ಯಟನ, ಕಾಶಿ ಯಾತ್ರೆ ?
ಮುಗಿಸಿರಿ ಬೇಗ ; ಮುಗಿಯಲಿದೆ ಜಾತ್ರೆ !

ಗಣಗಣ ಬಡಿದಿದೆ ಕಾಲದ ಗಂಟೆ
ಅದಕೆದುರಾಡುವ ಧೀರರು ಉಂಟೇ?
ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು
ಒಯ್ಯುವುದೇನಿಲ್ಲ ಸುಕೃತಗಳ ಹೊರೆ ಹೊರತು!

****

ರಕ್ತ ಕಣ್ಣೀರು

ಚಿತ್ರಕವನ ಬ್ಲಾಗ್‍ನಿಂದ

ಬಡವನಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ ನಾನು ; ಒಂದು ಕಾಲದ ಶ್ರೀಮಂತ
ಹತ್ತೂರ ಯಜಮಾನ, ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾಂತ
ಧನ-ಕನಕ, ಸುಖ-ಶಾಂತಿ ತುಂಬಿತ್ತು ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಸಿರಿದೇವಿ ಇದ್ದಳು ಕಾಲ್ಮುರಿದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ

ಬೆಳೆದೆ ರಾಜಕುಮಾರನಂತೆ, ಬದುಕೋ ಸುಖದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆ
ಕೈಹಿಡಿದು ಬಂದಳು ಸುಗುಣೆ, ಸುಕುಮಾರಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ದಾಂಪತ್ಯ ವಲ್ಲರಿಯಲಿ ಅರಳಿದವು ಮೊಗ್ಗೆರಡು
ನೋವೆಂಬುದಿರಲಿಲ್ಲ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು ನಲುಮೆ ಬೀಡು

ಏನಾಯ್ತೋ, ಹೇಗಾಯ್ತೋ ಬಿತ್ತೋ ಯಾರ ಕಣ್ಣು?
ಗಂಟುಬಿದ್ದಳು ಎಲ್ಲೋ ಥಳುಕು-ಬಳುಕಿನ ಮನೆಮುರುಕ ಹೆಣ್ಣು
ದುರ್ವ್ಯಸನ, ದುಷ್ಟ ಸಹವಾಸದಲಿ ಮುದಗೊಂಡಿತು ಮನಸ್ಸು
ಕ್ಷಯಿಸಿತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ; ಜೊತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ, ಆಯಸ್ಸು

ಮಹಾಮಾರಿಯಂಥ ರೋಗ ಅಡರಿತ್ತು ; ವಾಸಿಯಾಗದಂತೆ!
ಬಂಧು-ಬಳಗ, ಗೆಳೆಯರು ದೂರ ಓಡಿ ಮುಗಿದಿತ್ತು ಸಂತೆ
ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ನುಂಗಿ ನೊಣೆದಿದ್ದೆ ವಿತ್ತ
ಅಳಿದುಳಿದ ಬಾಳಿಗೆ ಹಳಹಳಿಕೆಯೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ !

ಮುನಿದರು ಮಕ್ಕಳು, ಮುದುಡಿದಳು ಮಡದಿ
ಈಗ ಮುರುಕು ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಬಿಡದಿ
ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗೆ ಕೊನೆಗೆ ಈ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯ ಕರ್ಮ
ನನ್ನಂತೆ ನೀವಾಗಬೇಡಿ, ಮಾಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ಧರ್ಮ !

ಮುಡಿಗೇರಲಿ ಸಾಧನೆ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ

ಕೇಳಿರೆ ಗೆಳತಿಯರೇ, ನಿಮ್ಮಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿಗಿಂತ ನೀವೇ ಪುಣ್ಯವಂತರು
ಓದಿ-ಬರೆದು ಮಾಡಲು, ಅವರಿಗ್ಯಾರು ನೆರವು ಕೊಟ್ಟರು?
ಹೆಣ್ಣಿಗೇಕೆ ಶಿಕ್ಷಣ? ಅದು ಪರರ ಮನೆಯ ಬೆಳಕು
ಕಸೂತಿ, ರಂಗೋಲಿ, ಹಾಡು-ಹಸೆ ಬಂದರಾಯಿತು, ಸಾಕು

ವರ್ಷ ಎಂಟಕ್ಕೇ ಮದುವೆ, ಬಸುರು, ಬಾಣಂತನದ ಕಾಟ
ಕಸಮುಸುರೆ, ಹೊರೆಗೆಲಸ; ಮನೆಮಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತುಹೊತ್ತಿನೂಟ
ಮೂವತ್ತಕ್ಕೇ ಮುದಿಯಾಗಿ ಅಡರಿತ್ತು ಹರಯದಲ್ಲೇ ಮುಪ್ಪು
ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೊಂದೇ ಅವರು ಮಾಡಿದಂಥ ತಪ್ಪು!

ಕೇಳಿ ಮುದ್ದು ಹುಡುಗಿಯರೇ, ಇಂದು ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ
ಗಂಡಿಗಿಂತ ಹೆಣ್ಣಿನದೇ ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲಾಗಿದೆ
ಅಂದಾಗಿಹ ಅನ್ಯಾಯಕೆ ಇಂದು ನ್ಯಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ
ಛಲದಿಂದ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿ ಯಶದ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ

ಹಾಳುಹರಟೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಹೇಗೆ ಹೋಗುತಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಹೊತ್ತು?
ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ- ಕಳೆದ ಕಾಲ ಸಿಗದು, ಅದು ಒಡೆದ ಮುತ್ತು
ಇರಲಿ ನೋಟ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ, ಮುಡಿಗೇರಿಸಿ ಸಾಧನೆ
ನಿಮ್ಮ ಬದುಕೇ ನೀಡಲಿ ಉಳಿದವರಿಗೂ ಪ್ರಚೋದನೆ!

ಹಸುರಲ್ಲಿ ಹೋಲಿ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ

ಮಕಮಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಹೂವ ರಂಗೋಲಿ
ಮಾಲಿನ್ಯಕೆಡೆಯಿಲ್ಲ; ಹಸಿರ ದರಬಾರು!
ಹಾದಿಹೋಕರಿಗೆಲ್ಲಾ ಪರಿಮಳದ ಹೋಲಿ
ನಿಸರ್ಗವೇ ವಹಿಸಿಹುದು ಜಗದ ಕಾರುಬಾರು

ದೇವನಡಿಗೂ ಅಲ್ಲ; ಹೆಣ್ಣ ಮುಡಿಗೂ ಇಲ್ಲ
ಹೀಗೇಕೆ ಬಿದ್ದಿವೆ ಇಲ್ಲಿ, ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ!
ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಿಹುದಲ್ಲ
ಯಾರು ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು ಮುನಿದು ಶಾಪ?

ಬರಡು ಬಾಳನು ಹರಸಿ ಸ್ವರ್ಗಮಾಡಿದೆ ಚೆಲುವು
ಒಂದೂ ಕುಂದಿರದ ಸಹಜ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ
ಅಕಳಂಕ ಸೊಬಗಿಗೆ ತಲೆಬಾಗುತಿದೆ ಮನವು
ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ದೈವವೆಂಬನುಭೂತಿಯಿಂದ.

***

ಹನಿಗವನ – ಡಾಲರ್ ಪವರ್!

ಡಾಲರ್ ಪವರ್!

ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಲ್ಲಾ
ಬಹಳ ಶ್ರೀಮಂತರೆಂದುಕೊಂಡು
ತೋರಿಕೆಯ ಮರ್ಯಾದೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ
ಒಳಗೇ ಉರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ
ಬಾಯುಪಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ,
ಭಾರತದ ನೆಂಟರೊಬ್ಬರು
ಡಾಲರ್ ಬೆಲೆ ಜರ್ರೆಂದು
ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ
ಕೇಳಿದರಂತೆ ಕಿಟ್ಟಿಯನ್ನ-

ಪಾಪ! ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿದೀರಂತೆ,
ಹೊಟ್ಟೆ-ಬಟ್ಟೆಗೇನೂ ಅಲ್ಲಿ
ತಾಪತ್ರಯವಿಲ್ಲ ತಾನೇ?

(‘ಸಂಗಮ’ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಹನಿಗವನ)
ಚಿತ್ರ : ಅರುಣ್ ಮೂರ್ತಿ

ಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನು

‘ನಾ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಚಂದಾದಾರನು
ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಬಂದೇ ಬರುವೆನು!’
ರಾಗದಲ್ಲಿ ಜೀವತುಂಬಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋನು
ಎಂಥ ಸಾಲು, ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ತಲೆದೂಗಿದೆ ನಾನು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಹಾಡ ಹಿಡಿದು ಸವಿದೆನು

ಕರೆಯಿತು ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಫೋನು
ಹಾಡನಲ್ಲೇ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ ‘ಏನು?’

ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂತು ಎಣಿಸದೊಂದು ಸುದ್ದಿ;
ಯಾಕೆ? ಏನಾಯಿತು? ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗಾಯಿತು?
ಈಗ ಬರೀ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳದೇ ಸರದಿ
ಕರಗಿ ಕಿವಿಗೆ ಹರಿಯುತಿತ್ತು
ಕಾದ ಸೀಸದಂಥ ವರದಿ.

ಫೋನ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ
ಹೃದಯ ಮುರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು
ನೋವು, ನೆನಪು ಬೆರೆತ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು
ಇಷ್ಟು ನಗುವಿಗೆಷ್ಟು ಅಳು
ಎಷ್ಟು ಕ್ಷಣಿಕ ನಮ್ಮ ಬಾಳು
ವಿರಾಗದ ಭಾವವೊಂದು ಮನವನಾಳಿತು.

ನಿಂತ ನೀರಿನಂತ ಟಿವಿಗೀಗ
ಚಲನೆ ನೀಡಿದೆ
ಹಾಡು ಹರಿದುಬಂತು ಮತ್ತೆ
ನಾನು ನೋಡಿದೆ
ಅದೇ ಸೋನು – ಅದೇ ನಾನು
ಈ ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ
ನಾನಲ್ಲದ ನಾನು!

ನೋವು-ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ನಡುವೆ
ಕೂದಲೆಳೆಯ ಅಂತರ
ಸಹಿಸಬೇಕು ಮರೆಯಬೇಕು
ಉಂಟೇ ಗತ್ಯಂತರ?

* * * * * *

ಎಷ್ಟು ಚಂದವಿರಬಹುದು?


ಎಲ್ಲೋ ಕಗ್ಗತ್ತಲು ತುಂಬಿದ ಕಾಡಲ್ಲಿ
ಕತ್ತದುಮಿ, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ಗೂಡಲ್ಲಿ,
ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾರಿಕೊಂಡ
ಕಾಡುಜನಗಳ ನಡುವೆ
ಅವಮಾನ, ಆತಂಕ, ನೋವು ತುಂಬಿ
ಜಿಗುಟು ಜಿಗುಟಾದ ಕಪ್ಪು ನೆಲದಲ್ಲಿ
ಜಾರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಾಲೂರಿ ನಿಂತು
ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳೆಡೆಗೆ
ಅಸೆ ನೋಟ ಹರಿಸುತ್ತಾ
ಮೈ ಮರೆತು ಕಾದುಕೂತು,
ಮನದೆಲ್ಲಾ ಮಧುರ ಭಾವನೆಗಳ
ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿ
ಸುಂದರ ಕವಿತೆ ಬರೆವ
ನನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಕವಿ,
ನಿನ್ನ ಮಾಯಾ ಹಸ್ತದಿಂದ ಮೂಡಿ ಬಂದ
ಈ ಜಡಕವಿತೆಗಳೇ ಇಷ್ಟೊಂದು
ಚಂದವಿರುವಾಗ
ಇವುಗಳ ಉಗಮಸ್ಥಾನವಾದ
ನಿನ್ನ ಹಿಡಿಯಾಕಾರದ ಹೃದಯ
ಎಷ್ಟು ಚಂದವಿರಬಹುದು?
ಆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತೆರೆತೆರೆಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ
ಬೆಚ್ಚನೆ ಕೆಂಪು ರಕ್ತದ
ಅಚ್ಚ ಬಿಳುಪು ಜೀವನಪ್ರೇಮ
ಮತ್ತೆಷ್ಟು ಚಂದವಿರಬಹುದು?

************* ************