ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ !

ನವ ವರುಷವು ಬರುವ ಮೊದಲೇ
ಭುವಿಗಿಳಿದಿದೆ ಉಲ್ಲಾಸ
ಸ೦ಭ್ರಮವಿದೆ ಸ೦ತಸವಿದೆ
ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಮನೆ ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದಲಿ
ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ
ಇಳೆಯ ಅರಸಿ ಬ೦ದ೦ತಿದೆ
ನ೦ದನದ ತೋಟ!

ಹಸಿರಿಲ್ಲದ ಮರಗಿಡದಲಿ
ಮಾಗಿದೆ ಹಸಿ ಗಾಯ
ಹಿಮ ಸವರಿದೆ ಸವಿಲೇಪ
ಹಳೆಯ ನೋವು ಮಾಯ!

ಎಲೆಗಳಿಲ್ಲ ಆದರೇನು?
ಹೊನಲಾಗಿದೆ ಹಿಗ್ಗು
ಬೋಳು ರೆ೦ಬೆ ಕೊ೦ಬೆಯಲ್ಲೂ
ಬರೀ ಬೆಳಕಿನದೇ ಮೊಗ್ಗು!

ಫಳಗುಟ್ಟುವ ದೀಪಮಾಲೆ
ನಗುತಿದೆ ನಿಶೆ ಹೆರಳು
ದೀಪೋತ್ಸವ ನೆನಪಿಸುತಿದೆ
ಕಾರ್ತೀಕದ ಸವಿ ಇರುಳು!

ದೇಶ ಭಾಷೆಯ ಗೋಡೆ ಉರುಳಿವೆ
ಮೊಗದಿ ಬಿರಿದಿದೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ
ಹೃದಯ ಹೃದಯಕೆ ಸ್ನೇಹ ಸೇತುವೆ
ಒಲುಮೆ ಉಡುಗೊರೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ!

ಬಯಕೆ ಮೂಟೆಯ ಹೊತ್ತು ಬರುತಾನ೦ತೆ ಸಾ೦ತ
ಹಿಮದ ಚಿಗರೆಯನೇರಿ, ಹೊಗೆಯ ಕೊಳವೆಲಿ ತೂರಿ
ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ ನಾನು: ಖುಷಿಗಳ ತೆರೆದು ಹ೦ಚುವ ತಾತ
ನಮ್ಮನೆಗೆ ಈಬಾರಿ ಬ೦ದೇಬಿಡಬಾರದಾ೦ತ!

“ಹ್ಯಾಪಿ ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮೆರ್ರಿ ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್”
ಕನವರಿಸಿದೆ ಮನಸು
ಶುಭ ತರಲಿದೆ ಈ ಹಬ್ಬ
ಗರಿ ಕೆದರಿದೆ ಕನಸು!

ಮನಸು ಮನಸಲಿ ಮೈತ್ರಿ ಹಾಯಲಿ
ಭೀತಿವಾದದ ಭೂತ ಸಾಯಲಿ!
ಕ್ರಿಸ್ತ ಕರುಣೆಯು ಜಗವ ಗೆಲ್ಲಲಿ
ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಲ್ಲಲಿ!

********************

(ಡಿಸೆಂಬರ್.೨೩.೨೦೦೩)

ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ

ಅವರಿರುತ್ತಾರೆ, ಇರಲೇಬೇಕು
ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ
ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೇರಿದರೆ ವೇದಿಕೆಗೇ
ಅಲಂಕಾರ, ಕಳಸಪ್ರಾಯ!
ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದಂತಹ
ಆರೋಗ್ಯದ ಕೆಂಪು ಚಿಮ್ಮುವ
ಚೆಲುವಾದ ಮುಖದಲ್ಲಿ
ಕಿರುನಗೆಯದೇ ಕಾರುಬಾರು
ನುಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಮೆಚ್ಚಿ
ತಲೆದೂಗಲೇಬೇಕು
‘ಹೌದಪ್ಪಾ ಹೌದು!’

ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಚಂದ.
ನುಡಿವುದೆಲ್ಲ ಬಲು ಸೊಗಸು
ಬೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ತೆಗೆದಂತೆ
ನಯವಾಗಿ, ನುಣುಪಾಗಿ
ಜಾಗರೂಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಳೆದು ತೂಗಿ
ಚಚ್ಚೌಕದ ಮಾತೇ ನೀಟು
ಎಳೆದಂತೆ ನೇರ ಗೀಟು
ಸವಿದಷ್ಟು ಸವಿಕೊಡುವ
ಸವಿ ಮಾತಿನ ಬುತ್ತಿ
ರಾಮಾಯ ಸ್ವಸ್ತಿ;
ರಾವಣನಿಗೂ!

ಅಬ್ಬಾ ಆ ಜಾಣತನವೇ!
ಯಾವ ಹೂಮನವೂ ಬಾಡದು
ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದು
ಅಪ್ರಿಯ ಸತ್ಯ ಎತ್ತಾಡಬೇಕೇಕೆ?
ಎಲ್ಲವೂ ಸಭ್ಯ, ಸುಂದರ
ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ.

ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗದ
ಕೊರೆಯಾಗದ, ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗದ
ನಿಷ್ಟುರ ಕ್ರೌರ್ಯವೆನಿಸದ
ಸರಸಭಾರತಿ ವಿಲಾಸ!
ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆಡೆಯೆಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ
ಸುತ್ತ ನಿರ್ಮಲ ಮಂದಹಾಸ!

ಮಾತಿನ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ
ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ
ಪೋಣಿಸಿಡುವುದ ಇವರೆಲ್ಲ
ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಲಿತರೋಪ್ಪ!
ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ವಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಸೊನ್ನೆ

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆ ವಾರ್ಡಿನ
ಹೆಸರೇ ವಿಚಿತ್ರ, ನಿಜ.
ಪೊಲೀಸರ ಹಿಂಡು.
ಅವಳು ಬಾಯ್ತೆರೆದು
ನುಡಿಯಾಡುವುದನೆ
ಕಾದು ಕುಳಿತಿತ್ತು.

ಅದೊಂದು ಯಾತನೆಯ ಮೊತ್ತ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಚಲಿಸಲಾರದು,
ಮಗ್ಗುಲು ಹೊರಳಲಾರದು,
ಮೂಗು-ಕಣ್ಣು ಗುರುತಿಸಲಾಗದ
ಕರಿ ನೆರಳು ; ಬರೀ ನರಳುವ ಕೊರಳು

‘ಹೂಂ ಹೇಳಮ್ಮಾ…. ಹೆದರಬೇಡ’
ಕೇಳಿದ ಖಾಕಿಧಾರಿ
ನಯವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಾತಿಗಿಂತ
ಬೇಕೇನು ಹೆದರಿಸಲು?
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಾಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ತುಂಬಿ
‘ಹೇಳೇ…. ಇನ್ನು ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ನಿನಗಿಂತಹ ಅವಕಾಶ
ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಬಿಡೆ….’
ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿದೆ.

ಹುಬ್ಬು, ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಲ್ಲದ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಯೂ ಬೋಳು!

‘ಹೂಂ ಹೇಳಮ್ಮಾ….’ ತಯಾರಾದ ಆತ
ಕಪ್ಪನೆ ಪೆನ್ನು
ಬಿಳಿಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ
ಕುಣಿದಾಡಲು ಅಣಿಯಾದಂತೆ
ನನ್ನ ಆತಂಕ ಮೇರೆ ಮೀರಿ
ಢವಗುಡುತ್ತಿರುವ ಎದೆಯೊತ್ತಿ ಹಿಡಿದು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿ ನಿಂತೆ…
ಅವಳ ಸೋತ ದನಿ
ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೆಲ್ಲನೆ
ತೆವಳುವಂತೆ ಸರಿದುಬಂತು.

ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ
ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟವ್ವೇ ಬೇಕಾಯಿತು ನೋಡಿ,
ನೀರು ಬಿಸಿಗಿಡಲು;
ಹಾಳಾದ್ದು…. ಎಂದಿಲ್ಲದೇ
ಅಂದೇ ನೈಲೆಕ್ಸ್ ಸೀರೆ ಬೇರೆ….

ಆಹಾ! ಆಹಾ!
ಯಾರಿಗುಂಟು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ?
ಸತ್ಯದ ಸಮಾಧಿ ಮಹಲಿಗೆ
ಇಟ್ಟಿಗೆಯಾಗುವ ಯೋಗ!
ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿರಲಾರೆನೆಂದು
ಎದ್ದೋಡಲು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಗಗಳ ಮೇಲೆ
ವಿಜಯದ ಬೆಳಕಿನ ದೀಪಾವಳಿ!

* * *

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.