ಮರೆತೇನೆಂದರ ಮರೆಯಲಿ ಹ್ಯಾಂಗ?

೯/೧೧ ನೊಂದವರಿಗೆ ಕಂಬನಿ

೯/೧೧ – ದುರಂತಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷವಾದರೂ, ಅಂದಿನ ಆಘಾತ ಮಾತ್ರ ಈಗಲೂ ನಿನ್ನೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಯಂತೆಯೇ ನೆನಪಿದೆ.  ಆಗ ನಾವಿದ್ದಿದ್ದು ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿಯಲ್ಲಿ. ಶ್ರೀನಿಯ ಕೆಲಸವಿದ್ದಿದ್ದು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ. ವಿಶ್ವವಾಣಿಜ್ಯಕೇಂದ್ರದ ಸಮೀಪದ ಕಟ್ಟಡವೊಂದರಲ್ಲಿ.  ಆದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲೇ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಈ ದುರಂತ ವಾರ್ತೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟವರೆಲ್ಲ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರವನ್ನು ಸೇರಿ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೂ ಬೂದಿ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ವಿಗ್ರಹಗಳಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರತೊಡಗಿದ್ದರು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರವೂ ಎಷ್ಟೋ ದಿನ ಶ್ರೀನಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಯಾಕೆಂದರೆ ಮಣ್ಣು,ಧೂಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ದುರಸ್ತಿಗಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು!

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನವೇ ಒಸಾಮಾ!   ನಾಗರಿಕ ಬದುಕನ್ನು ಕದಡಿ ಬಗ್ಗಡವೆಬ್ಬಿಸುವ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೂ ಧಿಕ್ಕಾರ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಈ ಕವನವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿಕೊಂಡೆ. ಯಾವ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಗುಣವೂ ಇಲ್ಲದ, ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ಸಿಟ್ಟು, ಬೇಸರ , ಅಸಹಾಯಕತೆಗಳನ್ನು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುವ ಕವನ.  

ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬರವಣಿಗೆಯೂ ಇದೇ. ಅಂದು ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.

*       *       *

ಒಸಾಮಾ! ಒಸಾಮಾ!!

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೇ ಹೆಸರು ಒಸಾಮಾ ಒಸಾಮಾ
ಕ್ರೌರ್ಯದಲಿ ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿಸ್ಸೀಮ
ಮುಗಿಸಿ ನಗುತಿಹೆ ಮಾರಣಹೋಮ
ನಿನ್ನ ಸೋದರನೇನೋ ಆ ಕಾಲ ಯಮ

ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರ
ಸಾವಿನ ಬಾಯೊಳು ನುಗ್ಗಲು ಸಮರ
ಕೇಳದೆ ಜನರ ಚೀರಾಟ ಹಾಹಾಕಾರ
ಮುಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬೂದಿಯಾಗಿಸುವ ಭಸ್ಮಾಸುರ

ಜನರ ಕೊಲ್ಲಲು ವಿಧ ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗ
ಹೊಸಹೊಸ ರೂಪದಿ ನೂರಾರು ರೋಗ
ಮಾನವತೆ ಮಮಕಾರಕ್ಕೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿದೆ ಜಾಗ ?
ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ ವಿಶ್ವಶಾಂತಿಯ ರಾಗ

ನೀನರಿವ ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ಗನ್ನು ಚೂರಿ ಚಾಕು
ಆಡುವ ಕೂಸುಗಳ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ ಬಂದೂಕು
ನೆರೆಹೊರೆಯ ಸಂಬಂಧ ಆಗಿದೆ ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕು
ನಿಲ್ಲಿಸು ಅಟ್ಟಹಾಸ ಇನ್ನು ಸಾಕು ಸಾಕು

ಬಯಸಿಹೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಅಮೆರಿಕವ ಮಾಡಲು ಹಣ್ಣಣ್ಣು
ತಣ್ಣಗಿಹ ಭಾರತಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಕೆಂಗಣ್ಣು
ಸಾಮ ದಾನ ಭೇದಕೂ ತೆರೆಯದೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು
ಈಗ ದಂಡನೆಯ ಫಲವ ನೀನೇ ಉಣ್ಣು

ಇದ್ದರೆ ಇರಲಿ ಬಿಡಿ ದೇಶದೇಶದ ನಡುವೆ
ಗಡಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ರೇಖೆ
ಮನಸು ಮನಸಿನ ನಡುವೆ ಹೃದಯ ಹೃದಯದ ನಡುವೆ
ಧರ್ಮ, ಮತ, ಭಾಷೆಗಳ ನಿರ್ಬಂಧವೇಕೆ ?

ಸರ್ವಧರ್ಮದ ತಿರುಳು ಶ್ವೇತ ಶಾಂತಿಯ ಹೂವು
ಯಾವ ದೈವಕು ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ ಸಾವು ನೋವು
ಇಸ್ಲಾಮಿನ ನೆಪದಿ ಉಗ್ರತೆಯ ಹಾವು
ಶಿಕ್ಷಿಸದೆ ಸಲಹುವನಾ ನಿನ್ನ ಅಲ್ಲಾಹು ?

(೯/೧೧/೦೧)

*       *         *

ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ನಾನು ನುಡಿದ
ಮಾತುಗಳನೇ ನ೦ಬಿಬಿಟ್ಟೆ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇರುವ ಭಾವ
ಹೊಕ್ಕು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನೆ ನಾನು
ನನ್ನವೆ೦ದು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಗಳಿಗೆ
ನೀನು ಕಿವುಡನಾದೆ ಏತಕೆ?

ನಿನ್ನದೊ೦ದು ಸವಿ ಮಾತಿನಿ೦ದ
ನನ್ನ ದು:ಖ ಕಳೆಯುತಿತ್ತು
ಒ೦ದು ಮಾತೂ ಆಡದ೦ತೆ
ಹಾಗೆ ಮೂಕನಾದೆಯೇತಕೇ?

ನಿನ್ನ ಚಲನವಲನದಿ೦ದ ನಾನು
ಸಕಲವನ್ನು ಅರಿಯುತಿದ್ದೆ
ನಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದ೦ತ ನೋವು
ನಿನಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನೋವು ನಲಿವು ಸೋಲು ಗೆಲುವಿಗೆ೦ದೂ
ನಾನು ಹೆದರಲಿಲ್ಲ
ಒಡ್ಡಿ ನಿ೦ತ ಬೊಗಸೆಗಮೃತ
ನೀನು ಹನಿಸಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ಇಷ್ಟು ದೂರ ಜೊತೆಗೆ ಬ೦ದು
ಈಗ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಸಾಲ ಸನಿಹದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಎಲ್ಲಿದೆ?

***

ಒಸಾಮಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನು?

ಅದೆಷ್ಟೋ ಸುಖಸ೦ಸಾರಗಳು
ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಹರುಷ ಕಳಕೊ೦ಡ ಆ ವಿಷನಿಮಿಷ
ಮೊನ್ನೆ ಹನ್ನೊ೦ದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಮಾರಣಹೋಮಕ್ಕೆ
ಮತ್ತೂ ಒ೦ದು ವರುಷ!

ಹುಡುಕಿದ್ದೂ ಅಯ್ತು ನಿನ್ನ
ಸೂಜಿ ಕಳಕೊ೦ಡವರೆಲ್ಲ ಹುಲ್ಲ ಬಣವೆಗಳಲ್ಲಿ;
ಗಡ್ಡಗಡರಿದ ಬೆ೦ಕಿ ಅರಿಸುವ ಆತುರದಿ
ಬಾವಿ ತೋಡುವ ವೇಗದಲ್ಲಿ

ಅಫಘಾನದ ಹಿಮದ ಪದರ ಪದರಗಳಲ್ಲಿ
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡು ಮೇಡುಗಳಲ್ಲಿ
ನೆಲಹೊಕ್ಕು ಬಿಲದಲ್ಲಿ ಸ೦ದುಗೊ೦ದುಗಳಲ್ಲಿ
ಮಸೀದಿಯನೂ ಬಿಡದೆ, ಮನೆ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ

ಅರಸದಿಹ ತಾವಿಲ್ಲ
ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ನೀನ೦ತು
ಬಿಳಿಮೊಗದ ಸೈನಿಕರು
ಅಲೆದು ಬಳಲಿದ್ದೇ ಬ೦ತು!

ಬರುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಟೇಪು
ನೀನ೦ತೂ ಸತ್ತಿಲ್ಲ
ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲಾ
ಇನ್ನೂ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ

ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ-
ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋಗಿ ಕು೦ತ?
ತಲೆ ತುರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ನೀನೆಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ೦ತ?

ಮುಷರಫನ ಮಹಲೊಳಗೆ
ಬಿರಿಯಾನಿ ತಿ೦ತಾ?
ರಕ್ಷಣಾಲಯದೆದುರೇ
ಕೋವಿ ಒರೆಸಿಕೊ೦ತಾ?

ನಮ್ಮ ವೀರಪ್ಪನ ಬಳಿಯೇ
ರಾಗಿ ಅ೦ಬಲಿ ಹ೦ಚಿ ತಿ೦ತಾ?
ಬಿಳಿ ಬ೦ದ ಗಡ್ದಕ್ಕೆ
ಕರಿ ಬಳಿಸಿಕೊ೦ತಾ?

ಪೌರುಷದ ನರ ಮುರಿದ
ಸದ್ದಾಮನರಮನೆಯ ಪಲ್ಲ೦ಗದಲ್ಲಾ?
ನಿನ್ನೆ ಮು೦ಬೈಯ ಮೇಲೊಗೆದ
ಬಾ೦ಬಿನುಗ್ರಾಣದಲ್ಲಾ?

ಓಟಿನಾಸೆಗೆ ಸಾಯೋ
ಭ೦ಡ ನಾಯಕರ ಮರೆಯಲ್ಲಿ?
ಧರ್ಮದಫೀಮನು ತಿ೦ದ
ಮೂಢಜನರ ನೆರೆಹೊರೆಯಲ್ಲಿ?

ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೋ ನೀನು? ಹೇಳೋ ನನ್ನಲ್ಲಿ
ಹೆದರದಿರು ಹಿಡಿದುಕೊಡೆ
ನನಗಿಲ್ಲವೋ ಕೆಲಸ
ಗೂಢಚಾರರ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ!!

***

(ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್.೨೦೦೩)

(ಕವನ ಬರೆದಾಗಿನ, ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಸದ್ದಾಮ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ವೀರಪ್ಪ ಈ ಲೋಕವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಒಸಾಮಾ ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗಳಾಗುವುದೂ ನಿಂತಿಲ್ಲ.)

ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ –
ನೂರು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಿ
ಎದೆಯ ಭಾವವ ತಡಕಿ
ಒಮ್ಮೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಕವನ
ಯಾಕೋ ಸರಿ ಎನಿಸಿದಾಗ
ಮತ್ತೆ ಅಳಿಸಿ ಬರೆಯುವಂತೆ:

ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊರಟು
ಎಲ್ಲೋ ತಲುಪಲು ಬಯಸಿ
ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತ
ಈ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ
ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ?

ಉಹುಂ, ಹಾಗಾಗಲಾರದು –
ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ
ನಿಜವಾಗಿರಲ್ಲ
ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ ಹಾದಿ
ಮರಳುವಂತಿಲ್ಲ!

(ಜನವರಿ,೨೦೦೪)

***

ಹನಿಗವನಗಳು

“ಮಯೂ(yU)ರ”ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಹನಿಗವನಗಳು

ತಿದ್ದುಪಡಿ

ಮಗು,
ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿ ನೋಡು-
ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ
ವಿಸ್ಮಯಗಳು ಏಳೇ ಏಳಲ್ಲ
ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು
ಅಂತಹ ಆನಂದದ ಅದ್ಭುತಗಳು
ಎಂಟಿರಬೇಕು!

***

ಕೋರಿಕೆ

ನಲ್ಲಾ,
ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ
ಮೃದಂಗವಾದನಕ್ಕೆ
ನೀನು ತಲೆದೂಗಿ
ದನಿಗೂಡದಿದ್ದರೂ ಬೇಡ,
ಕಿವುಡಾಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು

***

ಹೋಲಿಕೆ

ಅವನಿಗೆ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಗೊಂದು
ಸುಂದರ ಹೋಲಿಕೆ ಕೊಡು
ನೋಡೋಣ ಎಂದೆ-
ಅವನಾದರೋ
ನನ್ನ ಹೆರಳ ಬಿಳಿಗುಲಾಬಿಯ ಒಮ್ಮೆ
ನವಿರಾಗಿ ಮುದ್ದಿಸಿ
ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟ.

***
ಕನ್ನಡಿ

ಇನಿಯಾ,
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು
ವಿಕಸಿತ ಕಮಲವಲ್ಲ
ಪ್ರಶಾಂತ ತಿಳಿಗೊಳವಲ್ಲ
ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರವಲ್ಲ
ಫಳಗುಟ್ಟುವ ಮೀನೂ ಅಲ್ಲ
ಅದು ಕೇವಲ-
ನಿನ್ನೊಲವ ಪ್ರತಿಫಲಿಪ
ಕನ್ನಡಿ ಮಾತ್ರ!

***

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ ಅದಲ್ಲ!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ-
ಅಲ್ಲ, ಬರೀ ಹಸಿಬಿಸಿ ಕಾಮನೆಗಳ ಪ್ರಲಾಪ
ಒಲವೊ೦ದು ಮರೆಯದ ಮಧುರ ಆಲಾಪ
ಅದು ಎದೆಯ ಬಾನಲಿ ಮೆರೆವ ಇ೦ದ್ರಚಾಪ!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ-
ಬರೀ ತುಟಿಗಳ ಚು೦ಬನವಲ್ಲ
ತೋಳುಗಳ ಬ೦ಧನವೂ ಅಲ್ಲ
ಅದು ಕಾಮ-ಪ್ರೇಮಗಳ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ-
ದಾಹಭರಿತ ದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳ
ಹಳಹಳಿಕೆಯ ಹಗಲುಗನಸುಗಳಲ್ಲ
ಅದು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾ೦ತರದ ಸಿಹಿನೆನಪು!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ-
ಅಗ್ಗದ ಬೆಲೆಗೆ ಸಿಗುವ
ನಿರ್ಭಾವ ನಿರ್ಗ೦ಧ ಕುಸುಮವಲ್ಲ
ಅದು ದೇವಲೋಕದಿ೦ದ ಬ೦ದ ದಿವ್ಯ ಪಾರಿಜಾತ!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ-
ಒಲಿದ ಮನಸು ಮನಸು ಮಾತ್ರ
ಕೇಳಬಲ್ಲ ಪಿಸುನುಡಿ
ಲೋಕಕೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯುವ೦ತೆ
ಮಾಡಬೇಕೆ ಗಡಿಬಿಡಿ?

ಇರಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಸುಪ್ತವಾಗಿ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಣ್ಣನೆ
ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ
ಹರವಬೇಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ!

ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ
ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗೇ
ನಡೆದುಬ೦ದೆವಲ್ಲಾ
ಬದುಕ ಹಿರಿದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ….

ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ –
ಕಂಡಿದ್ದು, ಉಂಡಿದ್ದು ನೂರಾರು.
ತಂಪಿನ ನೆಳಲಲ್ಲಿ ಸುಖಿಸಿದ್ದುಂಟು,
ಬೆಂಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ್ದುಂಟಾದರೂ
ಅದಾವುದೂ ಮರೆಯದ ನೆನಪಾಗುಳಿಯದೆ,

ಅಂದು ನೂರು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಮರೆಸಿ
ನಾವು ನಕ್ಕ ಆ ಒ೦ದೊ೦ದು ನಗೆಯೂ
ದೈತ್ಯ ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ಸೀಳಿ
ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲಗೆ ಇಣುಕುವ ಹಸಿರು ಚಿಗುರುಗಳಾಗಿ
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ, ಇಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

***