ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ನಾನು ನುಡಿದ
ಮಾತುಗಳನೇ ನ೦ಬಿಬಿಟ್ಟೆ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇರುವ ಭಾವ
ಹೊಕ್ಕು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನೆ ನಾನು
ನನ್ನವೆ೦ದು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಗಳಿಗೆ
ನೀನು ಕಿವುಡನಾದೆ ಏತಕೆ?

ನಿನ್ನದೊ೦ದು ಸವಿ ಮಾತಿನಿ೦ದ
ನನ್ನ ದು:ಖ ಕಳೆಯುತಿತ್ತು
ಒ೦ದು ಮಾತೂ ಆಡದ೦ತೆ
ಹಾಗೆ ಮೂಕನಾದೆಯೇತಕೇ?

ನಿನ್ನ ಚಲನವಲನದಿ೦ದ ನಾನು
ಸಕಲವನ್ನು ಅರಿಯುತಿದ್ದೆ
ನಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದ೦ತ ನೋವು
ನಿನಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ನೋವು ನಲಿವು ಸೋಲು ಗೆಲುವಿಗೆ೦ದೂ
ನಾನು ಹೆದರಲಿಲ್ಲ
ಒಡ್ಡಿ ನಿ೦ತ ಬೊಗಸೆಗಮೃತ
ನೀನು ಹನಿಸಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ?

ಇಷ್ಟು ದೂರ ಜೊತೆಗೆ ಬ೦ದು
ಈಗ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಸಾಲ ಸನಿಹದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಎಲ್ಲಿದೆ?

***

4 thoughts on “ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?”

  1. shiv says:

    ತ್ರಿವೇಣಿಯವರೇ,

    ಸೊಗಸಾದ ಕವನ..
    ಬಹುಷಃ ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರ ಬರುವ ಒಂದು ಭಾವನೆ ಇದೆಯಲ್ವ ಅದು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತ ಇರುತ್ತೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ..

  2. sritri says:

    ಧನ್ಯವಾದ ಶಿವು, ಆದರೆ ಕವನ ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ದಾಟಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದು ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರ ಬರುವ ಭಾವನೆಯಲ್ಲ, ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದವನು ಮನ್ನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಹೋದಾಗ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಾದ ಭಾವ. ನನ್ನೊಡನೆ ಇದ್ದೂ ನನ್ನವನಾಗದ ಕವನ (ನನ್ನವರ ಬಗೆಗಿನ ಕವನ ಅಲ್ಲ 🙂 )

    ಜೊತೆಗೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಂದುಕೊಂಡವನು ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಗಮನಿಸಿ. ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಜೋಡಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಅಲ್ಲಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

  3. Jyothi says:

    ಪ್ರೀತಿಯ ತ್ರಿವೇಣಿ,
    ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಹೌದು, ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡವರು, ಬಂದಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗ ಆಗುವ ನೋವು, ವಿಷಾದ, ಒಳಗಿನ ಖಾಲಿತನ, ಟೊಳ್ಳು-ಭಾವನೆ….. ಇವೆಲ್ಲ ನಿಜವಾಗಲೂ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದ ಭಾವಗಳು. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕವನಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.

  4. sritri says:

    ಕವನ ಓದಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಜ್ಯೋತಿ – 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾ!ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾ!

ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಧೀರ ಸನ್ಯಾಸಿ ವಿಶ್ವ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಭಾರತವ ಹೆಸರುವಾಸಿ ಪರಮಹಂಸರ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯು ಕಟೆದು ನಿಲಿಸಿದ ಮೂರುತಿ ನರೇಂದ್ರನೆಂಬ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕ ವಿವೇಕಾನಂದನೆನಿಸಿದ ಕೀರುತಿ ಮಲಗಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ ಜನರನು ತಟ್ಟಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಛಲದಲಿ ಸಿಂಹದಂತೆಯೇ ಗರ್ಜಿಸಿದ್ದನು ‘ಏಳಿ!

ಪ್ರೀತಿಯ ಕವಿಗೊಂದು ಇಮೇಲು!ಪ್ರೀತಿಯ ಕವಿಗೊಂದು ಇಮೇಲು!

ಕವಿಗಳೇ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋದಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸುದ್ದಿಯಿಲ್ಲ, ಸಮಾಚಾರ ತಿಳಿಯೋಣವೆಂದರೆ ಈಗ ಬಳೆಗಾರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಭವಾನಿ ಕಂಗನ್, ಮಹಿಳಾ ಬ್ಯಾಂಗಲ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ, ಪಾಪ! ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೂ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಈಮೇಲೇ ಮೇಲೆನಿಸಿತು. ನಾವು ಕ್ಷೇಮ, ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ? ಮೊನ್ನೆ

ದಾರಿದಾರಿ

ಈ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಾವಿನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ ಆಸೆಯ ಕುರುಹು ನೋಟ ಹರಿಯುವ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮೈಚಾಚಿ ಮಲಗಿದೆ ದಾರಿ ಯಾರೂ ಅರಿಯದ ಗುಟ್ಟು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮೌನದಲಿ. ಯಾರೋ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತಾರೋ ಏರುತ್ತಾರೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿಯುವ ಬಂಡಿಗೆ