ಭಾಗ – 10

ಇತ್ತ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ, ಧಾರಿಣಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಹುಡುಗ ಯಾವುದೋ ಕೆಂಪು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಧಾರಿಣಿಯನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಕಡೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸಿದ. ವಿಷಯ ತಿಳಿದದ್ದೇ ಗೆಳತಿಯರಿಬ್ಬರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಓಡಿದರು, ನಿರಾಶೆ ಅವರಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾದಿತ್ತು. ಅಕ್ಕನ ಕಣ್ಮರೆಯಿಂದ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ ದಿಕ್ಕುಗೆಟ್ಟಳು. ಕಾಂತಿಯ ಧೈರ್ಯವೂ ಕೈಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೂ ಗೆಳತಿಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ “ಬೇರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು, ಇನ್ನೇನು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ; ಸುಮ್ನಿರೇ!” ಓಲೈಸುತ್ತಾ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಎಳೆತಂದಳು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಆಟೋ ಹಿಡಿದು ಕೇಶವ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.

ತಲೆನೋವು ಹರಿದ ಹಿಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಶಾರದಮ್ಮ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಊರಿನ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ತಾಪತ್ರಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಕಾಂತಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮಾತುಕತೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಸಂಕೋಚವಾದರೂ ಗೆಳತಿಗಾಗಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದಳು. ಎದುರಾದ ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿಯನ್ನು ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ “ಅಣ್ಣಾ…” ಎಂದು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಾಗ ಗೊಂದಲದಲ್ಲೂ ಕಾಂತಿಯ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಾಯಿತು.

ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ-ಆಕಾಶ್- ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ತಮಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾಳಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆಯ ಲಕೋಟೆಯ ನೆನಪಾಯಿತು. ಆಕಾಶನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂತಿ ಒಬ್ಬಳನ್ನೇ ಕಳಿಸಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಕೇಶವ, ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಹೋಗಿಬರಲು ತಿಳಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾಳ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಪತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಆಕಾಶನಿಗೆ ಧಾರಿಣಿಯ ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅದನ್ನೂ ಕಿಸೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಇಬ್ಬರೂ ಮನೆ ಸೇರಿದರು. ಮುಂದೇನೆಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾಜೀವನ ಕರೆ ಧಾರಿಣಿಯ ಫೋನಿಗೆ ದನಿ ತಂದಿತು.

***

ಆಕಾಶ್-ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಕಾಂತಿಗೆ ಅವನ ನೆನಪು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ಇವನನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಹಿತವಾದ ಭಾವನೆ ಅವಳನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿ?……..

“ಹಲೋ ಕಾಂತಿ”
“ಹಾಯ್”
“ಹೀಗೆ ಆರ್ಕುಟ್-ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೌಂಡು ಬೀಟು ಹೊಡೀತಾ ಇದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೈಲ್-ನೋಡ್ದೆ. ತುಂಬ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿರುಚಿಗಳಿವೆ”.
“ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್”
“ನಾನು ಸುದೀಪ್. ನಮ್ಮೂರು ನೀಲಿಕೇರಿ, ಉತ್ತರಕನ್ನಡದ ಚಂದದ ಪುಟ್ಟ ಊರು. ಇರೋದೀಗ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಯನಿಮಿತ್ತ, ಕಿರು-ಅವಧಿಗೆ.”
“ಓಹ್. ಓಕೆ”
“ನಿಮ್ಮನ್ನ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಿರುಪದ್ರವಿ ಅಂತನ್ನಿಸಿದರೆ ಸ್ನೇಹಹಸ್ತ ಚಾಚಿ”.
“ಓಹ್ ಖಂಡಿತ”
“ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗು ಓದಿದೆ. ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೀತೀರಾ”
“ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್”
“ಈಗ ಏನು ಬರೀತಿದ್ದೀರಿ?”
“ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮೂಡು ಸರಿ ಇಲ್ಲ”
“ಯಾಕೆ? ಏನಾಯ್ತು? ಈಗ ಯಾವ ಮೂಡು ನಿಮ್ಮದು? ಪ್ರೇಮಿಯ ಉನ್ಮಾದ? ವಿರಹಿಣಿಯ ಸ್ವಗತ?”
“ಅಯ್ಯೋ, ಹಾಗೇನಿಲ್ಲಪ್ಪ”
“ಮತ್ತೆ? ಇನ್ನು ಹೇಗಪ್ಪ?”
“ಸುಮ್ನೇ ಹೀಗೆ”
“ಹ್ಮ್….ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ. ಮತ್ತೆ, ನೀವು ನಿಶಾಚರಿಯಾ, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎದ್ದಿದ್ದೀರಲ್ಲ?”
“ಹೂಂ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಗೇ”
“ನಿಮಗೆ ಅನುಮಾನ ಮೂಡ್ತಿಲ್ವಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ? ಯಾಕೆ ಈ ವಯ್ಯ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ?”
“ಹ್ಹ..ಹ್ಹ…ಹ್ಹ್ಹ…..ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ…ತುಂಬ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು ಮೊದ್ಲು….ಪರವಾಗಿಲ್ಲ”.
“ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್”
“ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಪ್ರೋಫೈಲಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥದ್ದೇನು ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ ಇತ್ತು?
“ನೀವು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿ, ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮಿ. ನಿಮ್ಮ ಲಿಸ್ಟಿನಲ್ಲಿರೋ ಕಮ್ಯುನಿಟಿಗಳು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು….ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಭಾವಚಿತ್ರ”
“ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್”
“ನೀವು ತುಂಬ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀರಿ ಈ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ. ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪತ್ತೆ”
“ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್”

…………..

ಅಂದು ನಡೆದ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಂತಿಯ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಕ್ಯಾಂಡಲಿನ ದೀಪ ಹೊತ್ತಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಅಂದರೆ….ಅಂದರೆ… ಇಷ್ಟು ದಿನ ಆರ್ಕುಟಿನಲ್ಲಿ ಸುದೀಪನೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವವನು ಸುದೀಪನಲ್ಲ! ಅವನು ಆಕಾಶ! ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾ, ಧಾರಿಣಿಯರೂ ಕೂಡ ಈ ಸಂಚಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದೂ ಈಗಲೇ. ಆಕಾಶ ಕಾಂತಿಯ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಧಾರಿಣಿಯ ಮೊಬೈಲಿಗೆ ಬಂದ ಕರೆಯನ್ನು ಆಕಾಶನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜೀವನ ಹೆಸರು ಕಾಣಿಸಿತ್ತು. ರಾಜೀವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. ರಾಜೀವ ತಾನು ನಾಳೆ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿಯುತ್ತೇನೆಂದೂ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಧಾರಿಣಿಯ ಪತ್ತೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರೆಸಬೇಕೆಂದು ಆಕಾಶನನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡ.
***

ದಬ್ಬೆಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ಟಿಮ್, ತನ್ನ ಏಕಾಂತ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಿಗಾರ್ ಎಳೆಯುತ್ತ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದ. ಈ ಹುಡುಗಿ (”What’s her funny name?) ನಿಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೆ? ಇವಳು ಧಾರಿಣಿಯ ಸೋದರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಇವಳ ಮೂಲಕವೇ ಧಾರಿಣಿಯನ್ನು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮೇಲ್ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲ! ಈ ವಿಚಾರದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಜೊಯಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಧಾರಿಣಿಯಿಂದ ವಶ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಕೆಲಸವೂ ಹೋದಂತೆಯೆ. ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡ ಟಿಮ್ ಮತ್ತೆ ಧಾರಿಣಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದ. ಧಾರಿಣಿ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಎತ್ತಿದಳು. “ಹೇ ಬೇಬಿ, ನಿನಗೆ ಫೋನ್ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಸೋದರಿ ತಾನು ಪೇಟೆಂಟ್ ಮಾಡಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಶೋಕಾ ಹೊಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಇನ್ನು ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ತಲುಪಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಇದರ ಸುಳವು ಕೊಟ್ಟರೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿಯುವದಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಶನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡು” , ಎಂದು ಟಿಮ್ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಾತು ಹೇಳಿದ.ಧಾರಿಣಿ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲಿಗೇ dial ಮಾಡಿ , ಟಿಮ್ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಹೇಳಿದಳು. ಅತ್ತಲಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಆಕಾಶ, ಕಾಂತಿ ಹಾಗು ಪ್ರವಲ್ಲಿಕಾರಿಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಯಿತು.