ಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನು

‘ನಾ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಚಂದಾದಾರನು
ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಬಂದೇ ಬರುವೆನು!’
ರಾಗದಲ್ಲಿ ಜೀವತುಂಬಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋನು
ಎಂಥ ಸಾಲು, ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ತಲೆದೂಗಿದೆ ನಾನು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಹಾಡ ಹಿಡಿದು ಸವಿದೆನು

ಕರೆಯಿತು ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಫೋನು
ಹಾಡನಲ್ಲೇ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ ‘ಏನು?’

ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂತು ಎಣಿಸದೊಂದು ಸುದ್ದಿ;
ಯಾಕೆ? ಏನಾಯಿತು? ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗಾಯಿತು?
ಈಗ ಬರೀ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳದೇ ಸರದಿ
ಕರಗಿ ಕಿವಿಗೆ ಹರಿಯುತಿತ್ತು
ಕಾದ ಸೀಸದಂಥ ವರದಿ.

ಫೋನ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ
ಹೃದಯ ಮುರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು
ನೋವು, ನೆನಪು ಬೆರೆತ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು
ಇಷ್ಟು ನಗುವಿಗೆಷ್ಟು ಅಳು
ಎಷ್ಟು ಕ್ಷಣಿಕ ನಮ್ಮ ಬಾಳು
ವಿರಾಗದ ಭಾವವೊಂದು ಮನವನಾಳಿತು.

ನಿಂತ ನೀರಿನಂತ ಟಿವಿಗೀಗ
ಚಲನೆ ನೀಡಿದೆ
ಹಾಡು ಹರಿದುಬಂತು ಮತ್ತೆ
ನಾನು ನೋಡಿದೆ
ಅದೇ ಸೋನು – ಅದೇ ನಾನು
ಈ ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ
ನಾನಲ್ಲದ ನಾನು!

ನೋವು-ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ನಡುವೆ
ಕೂದಲೆಳೆಯ ಅಂತರ
ಸಹಿಸಬೇಕು ಮರೆಯಬೇಕು
ಉಂಟೇ ಗತ್ಯಂತರ?

* * * * * *