ಲೋಕದ ಕಣ್ಣು – ಎಚ್. ಎಸ್. ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ

ಕವಿ : ಎಚ್. ಎಸ್. ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ

ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಧೆಯು ಕೂಡ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು
ನನಗೋ ಆಕೆ ಕೃಷ್ಣನ ತೋರುವ ಪ್ರೀತಿಯು ನೀಡಿದ ಕಣ್ಣು

ತಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ ತೊರೆಯ ಸಮೀಪ ಉರಿದರೆ ಯಾವುದೋ ದೀಪ
ಯಾರೋ ಮೋಹನ ಯಾವ ರಾಧೆಗೋ ಪಡುತಿರುವನು ಪರಿತಾಪ

ನಾನು ನನ್ನದು ನನ್ನವರೆನ್ನುವ ಹಲವು ತೊಡಕುಗಳ ಮೀರಿ
ಧಾವಿಸಿ ಸೇರಲು ಬೃಂದಾವನವ ರಾಧೆ ತೋರುವಳು ದಾರಿ

ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹ ಪೊರೆಯುವರಿಲ್ಲ  ಪಾತ್ರವಿರದ ತೊರೆ ಪ್ರೀತಿ
ತೊರೆಯದೇ ತನ್ನ ತೊರೆಯದು ಪ್ರಿಯನ  ರಾಧೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿ

                             ***

5 thoughts on “ಲೋಕದ ಕಣ್ಣು – ಎಚ್. ಎಸ್. ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ”

  1. sritri says:

    ಪ್ರತಾಪ್, ನಿಮ್ಮ “ರಾಧೇ” ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ನೋಡಿ. ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಕಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕವಿತೆ ಇಷ್ಟೆಯೋ, ಇನ್ನೂ ಸಾಲುಗಳಿವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸುಂದರ ಗೀತೆಯೊಂದರ ನೆನಪು ತಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

  2. ಕಾರಿ ಹೆಗ್ಗಡೆ ಮಗಳು ಇನ್ನೂ ಯಾಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ?ಃ-)

  3. sritri says:

    ಭಾಗವತರೇ,ಕಾರಿ ಹೆಗ್ಗಡೆಯ ಮಗಳು ನನಗೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಾಯುವುದೊಂದೇ ಗತಿ ನಿಮಗೆ.

  4. ಸುನಾಥ says:

    ಈ ಗೀತೆಯ ಹೆಸರು “ಲೋಕದ ಕಣ್ಣು.” ತ್ರಿವೇಣಿಯವರೆ, ನೀವು ಎಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು stanza ಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ stanzaದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ spelling mistake ಇದೆ. ಸರಿಯಾದ ಪದ ಹೀಗಿದೆಃ
    “ರಾಧೆ ತೋರುವಳು ದಾರಿ”.

  5. sritri says:

    ಸುನಾಥರೇ, ಸರಿ ದಾರಿ ತೋರಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

Leave a Reply to sritri Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

“ಪ್ರಥಮ ರಾಜನಿಗೆ” – ಕೆ.ಎಸ್.ನ“ಪ್ರಥಮ ರಾಜನಿಗೆ” – ಕೆ.ಎಸ್.ನ

ಕವಿ – ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಗಾಯಕಿ – ಎಸ್.ಜಾನಕಿ ಸಂಗೀತ – ಸಿ.ಅಶ್ವಥ್  ಹಾಡು ಕೇಳಿ ದೀಪವು ನಿನ್ನದೆ ಗಾಳಿಯು ನಿನ್ನದೆ ಆರದಿರಲಿ ಬೆಳಕು ಕಡಲೂ ನಿನ್ನದೆ ಹಡಗೂ ನಿನ್ನದೆ ಮುಳುಗದಿರಲಿ ಬದುಕು ಬೆಟ್ಟವು ನಿನ್ನದೇ ಬಯಲೂ ನಿನ್ನದೇ ಹಬ್ಬಿ ನಗಲಿ ಪ್ರೀತಿ

ಜಡೆ – ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪಜಡೆ – ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ

ಕವನ – ಜಡೆ ಕವಿ – ಜಿ. ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಲಲನೆಯರ ಬೆನ್ನೆನೆಡೆ ಹಾವಿನೊಲು ಜೋಲ್ವ ಜಡೆ ಕಾಳಿಂದಿಯಂತಿಳಿದು, ಕೊರಳೆಡೆಗೆ ಕವಲೊಡೆದು ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿದ ಜಡೆ! ಚೇಳ್ ಕೊಂಡಿಯಂಥ ಜಡೆ, ಮೋಟು ಜಡೆ, ಚೋಟು ಜಡೆ, ಚಿಕ್ಕವರ ಚಿನ್ನ ಜಡೆ !

ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ – ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ – ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ

ಕರುಣಾಳು, ಬಾ, ಬೆಳಕೇ, ಮುಸುಕಿದೀ ಮಬ್ಬಿನಲಿ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು. ಇರುಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಗವಿ; ಮನೆ ದೂರ; ಕನಿಕರಿಸಿ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು. ಹೇಳಿ ನನ್ನಡಿಯಿಡಿಸು; ಬಲು ದೂರ ನೋಟವನು ಕೇಳೆನೊಡನೆಯೆ-ಸಾಕು ನನಗೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ. ಮುನ್ನ ಇಂತಿರದಾದೆ; ನಿನ್ನ ಬೇಡದೆ ಹೋದೆ,