ಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನು

‘ನಾ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಚಂದಾದಾರನು
ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಬಂದೇ ಬರುವೆನು!’
ರಾಗದಲ್ಲಿ ಜೀವತುಂಬಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋನು
ಎಂಥ ಸಾಲು, ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ತಲೆದೂಗಿದೆ ನಾನು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಹಾಡ ಹಿಡಿದು ಸವಿದೆನು

ಕರೆಯಿತು ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಫೋನು
ಹಾಡನಲ್ಲೇ ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳಿದೆ ‘ಏನು?’

ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂತು ಎಣಿಸದೊಂದು ಸುದ್ದಿ;
ಯಾಕೆ? ಏನಾಯಿತು? ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗಾಯಿತು?
ಈಗ ಬರೀ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳದೇ ಸರದಿ
ಕರಗಿ ಕಿವಿಗೆ ಹರಿಯುತಿತ್ತು
ಕಾದ ಸೀಸದಂಥ ವರದಿ.

ಫೋನ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ
ಹೃದಯ ಮುರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು
ನೋವು, ನೆನಪು ಬೆರೆತ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು
ಇಷ್ಟು ನಗುವಿಗೆಷ್ಟು ಅಳು
ಎಷ್ಟು ಕ್ಷಣಿಕ ನಮ್ಮ ಬಾಳು
ವಿರಾಗದ ಭಾವವೊಂದು ಮನವನಾಳಿತು.

ನಿಂತ ನೀರಿನಂತ ಟಿವಿಗೀಗ
ಚಲನೆ ನೀಡಿದೆ
ಹಾಡು ಹರಿದುಬಂತು ಮತ್ತೆ
ನಾನು ನೋಡಿದೆ
ಅದೇ ಸೋನು – ಅದೇ ನಾನು
ಈ ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ
ನಾನಲ್ಲದ ನಾನು!

ನೋವು-ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ನಡುವೆ
ಕೂದಲೆಳೆಯ ಅಂತರ
ಸಹಿಸಬೇಕು ಮರೆಯಬೇಕು
ಉಂಟೇ ಗತ್ಯಂತರ?

* * * * * *

5 thoughts on “ಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನು”

  1. “ನೋವು-ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ನಡುವೆ
    ಕೂದಲೆಳೆಯ ಅಂತರ
    ಸಹಿಸಬೇಕು ಮರೆಯಬೇಕು
    ಉಂಟೇ ಗತ್ಯಂತರ?”

    = ಜೀವನ

  2. sunaath says:

    Beautiful poem!

  3. sritri says:

    ಜ್ಯೋತಿ, ಸುನಾಥ್ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

    ಶತಕ ಮುಗಿಸಿರುವ ಜ್ಯೋತಿ, ಸುನಾಥ, ಮುಗಿಸಲಿರುವ ಭಾಗವತರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.

    ಸುನಾಥರೇ, ಸುನಾಥ ಮತ್ತು sunaath ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೀವು ಹಾಕಿರುವ ಮಾಹಿತಿಪೂರ್ಣ ಕಾಮೆಂಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಯಾವಾಗಲೋ ಶತಕ ದಾಟಿತ್ತು. 🙂

  4. Shiv says:

    ಹೃದಯ ಮುರಿದ ಪೋನ್ ಈಗ ಹೇಗಿದೆ
    ನಿಮ್ಮ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಖ್ಯವಲ್ಲವೇ..
    ಕಾಳಜಿ ಇರಲಿ

  5. sritri says:

    Thanks shiv.

    ಕಳೆದವಾರ ಬಂದೆರಗಿದ ಅಕಾಲ-ಅಪಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾರ್ತೆಯಿಂದ ನಾನು ತಲ್ಲಣಿಸಿಹೋಗಿದ್ದೆ. ಈಗಲೂ ನೋವಿದ್ದೇ ಇದೆ. ಅದರ ತೀವ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಕಾಲಪುರುಷ ಕರುಣಾಳುವಲ್ಲವೇ!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ ಅದಲ್ಲ!ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ ಅದಲ್ಲ!

ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ- ಅಲ್ಲ, ಬರೀ ಹಸಿಬಿಸಿ ಕಾಮನೆಗಳ ಪ್ರಲಾಪ ಒಲವೊ೦ದು ಮರೆಯದ ಮಧುರ ಆಲಾಪ ಅದು ಎದೆಯ ಬಾನಲಿ ಮೆರೆವ ಇ೦ದ್ರಚಾಪ! ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ- ಬರೀ ತುಟಿಗಳ ಚು೦ಬನವಲ್ಲ ತೋಳುಗಳ ಬ೦ಧನವೂ ಅಲ್ಲ ಅದು ಕಾಮ-ಪ್ರೇಮಗಳ ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲ! ಪ್ರೀತಿಯೆ೦ದರೆ- ದಾಹಭರಿತ ದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳ ಹಳಹಳಿಕೆಯ

ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ – ನೂರು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಿ ಎದೆಯ ಭಾವವ ತಡಕಿ ಒಮ್ಮೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಕವನ ಯಾಕೋ ಸರಿ ಎನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅಳಿಸಿ ಬರೆಯುವಂತೆ: ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊರಟು ಎಲ್ಲೋ ತಲುಪಲು ಬಯಸಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತ ಈ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ

ಏನೆಂದು?ಏನೆಂದು?

ಸ್ವಾಮೀ… ಎಂದೆ, ಒಲಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಭುವೇ… ಎಂದೆ, ಗತ್ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಡೆಯಾ… ಎಂದೆ, ಆಳಾದೆನಾ? ಗೆಳೆಯಾ… ಎಂದೆ, ಕರಗಿದ. ಇನಿಯಾ… ಎಂದೆ, ಕಡಲಾದ. ನದಿಯಾದೆ.