ದಾರಿ

 photo:sritri

ಈ ತುದಿಯಲ್ಲಿ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಾವಿನ್ನೂ
ನಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ
ಆಸೆಯ ಕುರುಹು
ನೋಟ ಹರಿಯುವ ಉದ್ದಕ್ಕೂ
ಮೈಚಾಚಿ ಮಲಗಿದೆ ದಾರಿ
ಯಾರೂ ಅರಿಯದ
ಗುಟ್ಟು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು
ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮೌನದಲಿ.

ಯಾರೋ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ
ಮತ್ತಾರೋ ಏರುತ್ತಾರೆ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿಯುವ ಬಂಡಿಗೆ
ಪಯಣಿಗರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳರಿವಿಲ್ಲ
ಅದರದು ನಿಲ್ಲದ ನಿತ್ಯ ಪಯಣ.
ಅಹಂ ಅಳಿದ ಮರುಕ್ಷಣ
ದೂರವೇನಿಲ್ಲ ಮಿಲನ.

ದಾರಿ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ
ನಾವೇ ನಡೆಯಬೇಕು
ದೊರಕಬಹುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ
ನೆಟ್ಟ ಕೈಮರದ ಸುಳಿವು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದ ಹೊರತು
ನಮಗೆ ನಾವೇ
ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂತು
ಇರವೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದ
ಅಲೆವಾತ್ಮದ ಗುರುತು

ಎದ್ದೆದ್ದು ಬರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ
ಇನ್ನೆಲ್ಲಿದ್ದೀತು ಉತ್ತರ?
ಆ ಹೊತ್ತು ಹತ್ತಿರಾಗುವ ತನಕ
ಪಯಣಿಗರ ಯಾದಿಯಲಿ
ನಾನಿಲ್ಲ, ನೀನೂ ಇಲ್ಲ.

5 thoughts on “ದಾರಿ”

  1. sunaath says:

    ತ್ರಿವೇಣಿ,
    ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ನಿನ್ನ ಕವನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕವನ ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.

  2. ತುಳಸಿಯಮ್ಮ,

    ತುಂಬಾ ಅರ್ಥವತ್ತಾದ ಸುಂದರ ಕವನ. ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಮೋಕ್ಷದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬರುವವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ತಾನೇ ದಾಸರು ಹೇಳಿದ್ದು “ದಾರಿ ಯಾವುದಯ್ಯ? ವೈಕುಂಠಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಯ್ಯ..” ಎಂದು!

  3. sritri says:

    ಕಾಕಾ, ತೇಜು, ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನನಗೂ ಕವನ ಬರೆಯುವ, ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ತಂದಿದೆ. 🙂

  4. ಶ್ಯಾಮಲ says:

    ನಮಸ್ಕಾರ ತ್ರಿವೇಣಿಯವರಿಗೆ…
    ನಿಮ್ಮ ಕವನದ “ದಾರಿ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ ನಾವೇ ನಡೆಯಬೇಕು” ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಟ್ಟಿತು… ನಾವೇ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಹೇಗೆ ನಿರಾಶರಾಗ್ತೀವಲ್ವಾ? ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

  5. sritri says:

    “ನಾವೇ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಹೇಗೆ ನಿರಾಶರಾಗ್ತೀವಲ್ವಾ? ”
    – ಶ್ಯಾಮಲ, ಆ ನಿರಾಶೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಆವರಿಸದಂತೆ ಆಗಾಗ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ದಾರಿ ಸಾಗಿಸಬೇಕಷ್ಟೆ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

Leave a Reply to sritri Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?ಅವನಿಗೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ?

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ನಾನು ನುಡಿದ ಮಾತುಗಳನೇ ನ೦ಬಿಬಿಟ್ಟೆ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇರುವ ಭಾವ ಹೊಕ್ಕು ನೋಡಲಿಲ್ಲವೇತಕೆ? ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನೆ ನಾನು ನನ್ನವೆ೦ದು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಗಳಿಗೆ ನೀನು ಕಿವುಡನಾದೆ ಏತಕೆ? ನಿನ್ನದೊ೦ದು ಸವಿ ಮಾತಿನಿ೦ದ ನನ್ನ ದು:ಖ ಕಳೆಯುತಿತ್ತು ಒ೦ದು ಮಾತೂ

ವಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಸೊನ್ನೆವಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಸೊನ್ನೆ

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆ ವಾರ್ಡಿನ ಹೆಸರೇ ವಿಚಿತ್ರ, ನಿಜ. ಪೊಲೀಸರ ಹಿಂಡು. ಅವಳು ಬಾಯ್ತೆರೆದು ನುಡಿಯಾಡುವುದನೆ ಕಾದು ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ಯಾತನೆಯ ಮೊತ್ತ ಅತ್ತಿತ್ತ ಚಲಿಸಲಾರದು, ಮಗ್ಗುಲು ಹೊರಳಲಾರದು, ಮೂಗು-ಕಣ್ಣು ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಕರಿ ನೆರಳು ; ಬರೀ ನರಳುವ ಕೊರಳು ‘ಹೂಂ ಹೇಳಮ್ಮಾ….

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ ! ನವ ವರುಷವು ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಭುವಿಗಿಳಿದಿದೆ ಉಲ್ಲಾಸ ಸ೦ಭ್ರಮವಿದೆ ಸ೦ತಸವಿದೆ ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ! ಮನೆ ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದಲಿ ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ ಇಳೆಯ ಅರಸಿ ಬ೦ದ೦ತಿದೆ ನ೦ದನದ ತೋಟ! ಹಸಿರಿಲ್ಲದ ಮರಗಿಡದಲಿ ಮಾಗಿದೆ ಹಸಿ