ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ

ಅವರಿರುತ್ತಾರೆ, ಇರಲೇಬೇಕು
ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ
ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೇರಿದರೆ ವೇದಿಕೆಗೇ
ಅಲಂಕಾರ, ಕಳಸಪ್ರಾಯ!
ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದಂತಹ
ಆರೋಗ್ಯದ ಕೆಂಪು ಚಿಮ್ಮುವ
ಚೆಲುವಾದ ಮುಖದಲ್ಲಿ
ಕಿರುನಗೆಯದೇ ಕಾರುಬಾರು
ನುಡಿದರೆ ಯಾರೂ ಮೆಚ್ಚಿ
ತಲೆದೂಗಲೇಬೇಕು
‘ಹೌದಪ್ಪಾ ಹೌದು!’

ಏನು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಚಂದ.
ನುಡಿವುದೆಲ್ಲ ಬಲು ಸೊಗಸು
ಬೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲು ತೆಗೆದಂತೆ
ನಯವಾಗಿ, ನುಣುಪಾಗಿ
ಜಾಗರೂಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಳೆದು ತೂಗಿ
ಚಚ್ಚೌಕದ ಮಾತೇ ನೀಟು
ಎಳೆದಂತೆ ನೇರ ಗೀಟು
ಸವಿದಷ್ಟು ಸವಿಕೊಡುವ
ಸವಿ ಮಾತಿನ ಬುತ್ತಿ
ರಾಮಾಯ ಸ್ವಸ್ತಿ;
ರಾವಣನಿಗೂ!

ಅಬ್ಬಾ ಆ ಜಾಣತನವೇ!
ಯಾವ ಹೂಮನವೂ ಬಾಡದು
ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದು
ಅಪ್ರಿಯ ಸತ್ಯ ಎತ್ತಾಡಬೇಕೇಕೆ?
ಎಲ್ಲವೂ ಸಭ್ಯ, ಸುಂದರ
ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ.

ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗದ
ಕೊರೆಯಾಗದ, ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗದ
ನಿಷ್ಟುರ ಕ್ರೌರ್ಯವೆನಿಸದ
ಸರಸಭಾರತಿ ವಿಲಾಸ!
ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆಡೆಯೆಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ
ಸುತ್ತ ನಿರ್ಮಲ ಮಂದಹಾಸ!

ಮಾತಿನ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ
ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ
ಪೋಣಿಸಿಡುವುದ ಇವರೆಲ್ಲ
ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಲಿತರೋಪ್ಪ!
ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

3 thoughts on “ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಜನ”

  1. sunaath says:

    ಸೊಗಸಾದ ಕವನ.

  2. sritri says:

    ಕಾಕಾ, ವಂದನೆಗಳು.

  3. ಸೊಗಸಾದ ಕವನ

Leave a Reply to ಮಂಜುನಾಥ Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ!

ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ ! ನವ ವರುಷವು ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಭುವಿಗಿಳಿದಿದೆ ಉಲ್ಲಾಸ ಸ೦ಭ್ರಮವಿದೆ ಸ೦ತಸವಿದೆ ಇದು ಕ್ರಿಸ್‍ಮಸ್ ಮಾಸ! ಮನೆ ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದಲಿ ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ನೋಟ ಇಳೆಯ ಅರಸಿ ಬ೦ದ೦ತಿದೆ ನ೦ದನದ ತೋಟ! ಹಸಿರಿಲ್ಲದ ಮರಗಿಡದಲಿ ಮಾಗಿದೆ ಹಸಿ

ಕಾಲದ ಗಂಟೆಕಾಲದ ಗಂಟೆ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಾಂತಿಯ ಕೆಣಕುವ ಹಾಗೆ ಮನಸನು ತಲ್ಲಣ ಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೇ ತೂರಿ ಬಂದಿತು ಶಬ್ದ ಕಲಕೇ ಹೋಯಿತು ದಿವ್ಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ! ಅಂತರಾಳದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಮೊಳಗುತ್ತಲಿದೆ ಕಾಲದ ಕೂಗು ಹನಿಹನಿ ಆಯುವು ಸೋರುವ ಮುನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿಕೊ ಚಿನ್ನ

ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ – ನೂರು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಿ ಎದೆಯ ಭಾವವ ತಡಕಿ ಒಮ್ಮೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಕವನ ಯಾಕೋ ಸರಿ ಎನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅಳಿಸಿ ಬರೆಯುವಂತೆ: ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊರಟು ಎಲ್ಲೋ ತಲುಪಲು ಬಯಸಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತ ಈ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ