ವಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಸೊನ್ನೆ

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಆ ವಾರ್ಡಿನ
ಹೆಸರೇ ವಿಚಿತ್ರ, ನಿಜ.
ಪೊಲೀಸರ ಹಿಂಡು.
ಅವಳು ಬಾಯ್ತೆರೆದು
ನುಡಿಯಾಡುವುದನೆ
ಕಾದು ಕುಳಿತಿತ್ತು.

ಅದೊಂದು ಯಾತನೆಯ ಮೊತ್ತ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಚಲಿಸಲಾರದು,
ಮಗ್ಗುಲು ಹೊರಳಲಾರದು,
ಮೂಗು-ಕಣ್ಣು ಗುರುತಿಸಲಾಗದ
ಕರಿ ನೆರಳು ; ಬರೀ ನರಳುವ ಕೊರಳು

‘ಹೂಂ ಹೇಳಮ್ಮಾ…. ಹೆದರಬೇಡ’
ಕೇಳಿದ ಖಾಕಿಧಾರಿ
ನಯವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಾತಿಗಿಂತ
ಬೇಕೇನು ಹೆದರಿಸಲು?
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಾಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ತುಂಬಿ
‘ಹೇಳೇ…. ಇನ್ನು ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ನಿನಗಿಂತಹ ಅವಕಾಶ
ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಬಿಡೆ….’
ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿದೆ.

ಹುಬ್ಬು, ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಲ್ಲದ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಯೂ ಬೋಳು!

‘ಹೂಂ ಹೇಳಮ್ಮಾ….’ ತಯಾರಾದ ಆತ
ಕಪ್ಪನೆ ಪೆನ್ನು
ಬಿಳಿಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ
ಕುಣಿದಾಡಲು ಅಣಿಯಾದಂತೆ
ನನ್ನ ಆತಂಕ ಮೇರೆ ಮೀರಿ
ಢವಗುಡುತ್ತಿರುವ ಎದೆಯೊತ್ತಿ ಹಿಡಿದು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿ ನಿಂತೆ…
ಅವಳ ಸೋತ ದನಿ
ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೆಲ್ಲನೆ
ತೆವಳುವಂತೆ ಸರಿದುಬಂತು.

ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ
ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟವ್ವೇ ಬೇಕಾಯಿತು ನೋಡಿ,
ನೀರು ಬಿಸಿಗಿಡಲು;
ಹಾಳಾದ್ದು…. ಎಂದಿಲ್ಲದೇ
ಅಂದೇ ನೈಲೆಕ್ಸ್ ಸೀರೆ ಬೇರೆ….

ಆಹಾ! ಆಹಾ!
ಯಾರಿಗುಂಟು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ?
ಸತ್ಯದ ಸಮಾಧಿ ಮಹಲಿಗೆ
ಇಟ್ಟಿಗೆಯಾಗುವ ಯೋಗ!
ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿರಲಾರೆನೆಂದು
ಎದ್ದೋಡಲು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಗಗಳ ಮೇಲೆ
ವಿಜಯದ ಬೆಳಕಿನ ದೀಪಾವಳಿ!

* * *

ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

2 thoughts on “ವಾರ್ಡ್ ನಂಬರ್ ಸೊನ್ನೆ”

  1. Sunaath says:

    ಮನ ಮಿಡಿಯುವ ಕವನ, ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಚೂರಿ!

  2. sritri says:

    ಕಾಕಾ, ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಗೌರಿ-ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

Leave a Reply to Sunaath Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಮುಡಿಗೇರಲಿ ಸಾಧನೆಮುಡಿಗೇರಲಿ ಸಾಧನೆ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ ಕೇಳಿರೆ ಗೆಳತಿಯರೇ, ನಿಮ್ಮಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿಗಿಂತ ನೀವೇ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಓದಿ-ಬರೆದು ಮಾಡಲು, ಅವರಿಗ್ಯಾರು ನೆರವು ಕೊಟ್ಟರು? ಹೆಣ್ಣಿಗೇಕೆ ಶಿಕ್ಷಣ? ಅದು ಪರರ ಮನೆಯ ಬೆಳಕು ಕಸೂತಿ, ರಂಗೋಲಿ, ಹಾಡು-ಹಸೆ ಬಂದರಾಯಿತು, ಸಾಕು ವರ್ಷ ಎಂಟಕ್ಕೇ ಮದುವೆ, ಬಸುರು, ಬಾಣಂತನದ ಕಾಟ ಕಸಮುಸುರೆ,

ದಾರಿದಾರಿ

ಈ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಾವಿನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಸರದಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ ಆಸೆಯ ಕುರುಹು ನೋಟ ಹರಿಯುವ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮೈಚಾಚಿ ಮಲಗಿದೆ ದಾರಿ ಯಾರೂ ಅರಿಯದ ಗುಟ್ಟು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮೌನದಲಿ. ಯಾರೋ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತಾರೋ ಏರುತ್ತಾರೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿಯುವ ಬಂಡಿಗೆ

ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗೇ ನಡೆದುಬ೦ದೆವಲ್ಲಾ ಬದುಕ ಹಿರಿದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ…. ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ – ಕಂಡಿದ್ದು, ಉಂಡಿದ್ದು ನೂರಾರು. ತಂಪಿನ ನೆಳಲಲ್ಲಿ ಸುಖಿಸಿದ್ದುಂಟು, ಬೆಂಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ್ದುಂಟಾದರೂ ಅದಾವುದೂ ಮರೆಯದ ನೆನಪಾಗುಳಿಯದೆ, ಅಂದು ನೂರು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಮರೆಸಿ ನಾವು ನಕ್ಕ ಆ ಒ೦ದೊ೦ದು