ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ
ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗೇ
ನಡೆದುಬ೦ದೆವಲ್ಲಾ
ಬದುಕ ಹಿರಿದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ….

ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ –
ಕಂಡಿದ್ದು, ಉಂಡಿದ್ದು ನೂರಾರು.
ತಂಪಿನ ನೆಳಲಲ್ಲಿ ಸುಖಿಸಿದ್ದುಂಟು,
ಬೆಂಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ್ದುಂಟಾದರೂ
ಅದಾವುದೂ ಮರೆಯದ ನೆನಪಾಗುಳಿಯದೆ,

ಅಂದು ನೂರು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಮರೆಸಿ
ನಾವು ನಕ್ಕ ಆ ಒ೦ದೊ೦ದು ನಗೆಯೂ
ದೈತ್ಯ ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ಸೀಳಿ
ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲಗೆ ಇಣುಕುವ ಹಸಿರು ಚಿಗುರುಗಳಾಗಿ
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ, ಇಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

***

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಕಾಲದ ಗಂಟೆಕಾಲದ ಗಂಟೆ

ಚಿತ್ರಕವನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಾಂತಿಯ ಕೆಣಕುವ ಹಾಗೆ ಮನಸನು ತಲ್ಲಣ ಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೇ ತೂರಿ ಬಂದಿತು ಶಬ್ದ ಕಲಕೇ ಹೋಯಿತು ದಿವ್ಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ! ಅಂತರಾಳದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಮೊಳಗುತ್ತಲಿದೆ ಕಾಲದ ಕೂಗು ಹನಿಹನಿ ಆಯುವು ಸೋರುವ ಮುನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿಕೊ ಚಿನ್ನ

ಎಷ್ಟು ಚಂದವಿರಬಹುದು?ಎಷ್ಟು ಚಂದವಿರಬಹುದು?

ಎಲ್ಲೋ ಕಗ್ಗತ್ತಲು ತುಂಬಿದ ಕಾಡಲ್ಲಿ ಕತ್ತದುಮಿ, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ಗೂಡಲ್ಲಿ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾರಿಕೊಂಡ ಕಾಡುಜನಗಳ ನಡುವೆ ಅವಮಾನ, ಆತಂಕ, ನೋವು ತುಂಬಿ ಜಿಗುಟು ಜಿಗುಟಾದ ಕಪ್ಪು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಜಾರದಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಾಲೂರಿ ನಿಂತು ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳೆಡೆಗೆ ಅಸೆ ನೋಟ ಹರಿಸುತ್ತಾ ಮೈ

ಒಸಾಮಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನು?ಒಸಾಮಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನು?

ಅದೆಷ್ಟೋ ಸುಖಸ೦ಸಾರಗಳು ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಹರುಷ ಕಳಕೊ೦ಡ ಆ ವಿಷನಿಮಿಷ ಮೊನ್ನೆ ಹನ್ನೊ೦ದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಮಾರಣಹೋಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೂ ಒ೦ದು ವರುಷ! ಹುಡುಕಿದ್ದೂ ಅಯ್ತು ನಿನ್ನ ಸೂಜಿ ಕಳಕೊ೦ಡವರೆಲ್ಲ ಹುಲ್ಲ ಬಣವೆಗಳಲ್ಲಿ; ಗಡ್ಡಗಡರಿದ ಬೆ೦ಕಿ ಅರಿಸುವ ಆತುರದಿ ಬಾವಿ ತೋಡುವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅಫಘಾನದ ಹಿಮದ