ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ
ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗೇ
ನಡೆದುಬ೦ದೆವಲ್ಲಾ
ಬದುಕ ಹಿರಿದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ….

ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ –
ಕಂಡಿದ್ದು, ಉಂಡಿದ್ದು ನೂರಾರು.
ತಂಪಿನ ನೆಳಲಲ್ಲಿ ಸುಖಿಸಿದ್ದುಂಟು,
ಬೆಂಕಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬಳಲಿದ್ದುಂಟಾದರೂ
ಅದಾವುದೂ ಮರೆಯದ ನೆನಪಾಗುಳಿಯದೆ,

ಅಂದು ನೂರು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ಮರೆಸಿ
ನಾವು ನಕ್ಕ ಆ ಒ೦ದೊ೦ದು ನಗೆಯೂ
ದೈತ್ಯ ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ಸೀಳಿ
ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲಗೆ ಇಣುಕುವ ಹಸಿರು ಚಿಗುರುಗಳಾಗಿ
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ, ಇಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

***

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts

ಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನುಸೋನು, ಫೋನು ಮತ್ತು ನಾನು

‘ನಾ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಚಂದಾದಾರನು ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಬಂದೇ ಬರುವೆನು!’ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಜೀವತುಂಬಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋನು ಎಂಥ ಸಾಲು, ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ತಲೆದೂಗಿದೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಹಾಡ ಹಿಡಿದು ಸವಿದೆನು ಕರೆಯಿತು ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಫೋನು ಹಾಡನಲ್ಲೇ

ಅಮ್ಮಅಮ್ಮ

ಅವಳು- ದುಡಿದುಡಿದು ಸತ್ತವಳು, ದುಡಿದು ಬೇಸತ್ತವಳು, ಬದುಕ ಹೆಗ್ಗಾಲಿಯ ಕೆಳಗೆ ನುಚ್ಚು ನೂರಾದವಳು ಅವಳಿಲ್ಲ ಈಗ- ಹೀಗನ್ನುವುದು ದಾಷ್ಟೀಕ ಇದ್ದೇ ಇದ್ದಾಳೆ ಮನದಾಳದೊಳಗೆ- ನಾನೊಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಾಗ ಮೈದಡವಿ ಸಂತೈಸುತ್ತಾಳೆ, ನನ್ನ ಸುಖ, ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ತಾನೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ನಲಿಯುತ್ತಾಳೆ, ತೀರದ ಕೊರಗಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ,

ಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನಅಳಿಸಿ ಬರೆದ ಕವನ

ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ – ನೂರು ಪದಗಳ ಹುಡುಕಿ ಎದೆಯ ಭಾವವ ತಡಕಿ ಒಮ್ಮೆ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಕವನ ಯಾಕೋ ಸರಿ ಎನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅಳಿಸಿ ಬರೆಯುವಂತೆ: ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊರಟು ಎಲ್ಲೋ ತಲುಪಲು ಬಯಸಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಂದು ನಿಂತ ಈ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸದಾಗಿ